Sanal Tur'un Gerçek Adresi - 3dpanoramik.com Gezmedim Görmedim Demeyin... 3dpanoramik.com - Sanal Tur'un Gerçek Adresi http://www.3dpanoramik.com tr ATAEVLER PAZARYERİ CEMEVİ Cemevi, Alevilerin zikir yaptıkları, Hak ile batıl olanı ayırdıkları, ölmeden önce öldükleri, sorgu ve sual verdikleri ibadet mekânıdır. Cemevilere girmenin her ibadet yeri gibi bir adabı vardır. Kul hakkı yiyen, hak sahibi ile helalleşmeden cemevine giremez, zulm edenler ve birbirinden razı olmayanlar da cemevine giremez. Yapılan en büyük ibadetlerden biri Ali'ye yakılan ağıtlardır. Cem'de kıyam, rüku ve secde niyazla birleştirilmiştir. İbadet zamanları da İran, Irak, Azerbaycan, Lübnan Alevileri ile benzer olup buralardaki Şii-Alevi Camisi'nin Anadolu'ya yansıması Cemevi olmuştur. Bu konuda geniş bilgi Prof. Dr. İrene Melikoff'un Kırklar'ın Cem'inde isimli eserinden alınabilir.

İbadet haneliğinin kanunlaşması tartışması yılllardır sürmektedir. Cem Arapça'da toplantı demek, cami de toplanılan yer demektir. Bu yüzden cami ile cem evi aslında aynı anlama gelmektedir.Cemleri özgün haliyle yaşayan yol-erkan sürdüren ocaklar ve cemevleri Anadolu'da mevcuttur.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/158/ataevler_pazaryeri_cemevi.html ADOKSAN TEKSTİL Firmamız 1986 yılında İstanbul’da döşemelik kumaş satışı amacıyla Adıgüzeller adı altında faaliyete başlamış, 1995 yılında Adoksan markası ile döşemelik kumaş üretimine geçmiştir. Şu anda son teknolojiye sahip jakarlı dokuma makinaları, şönil ve fantezi iplik makinaları, iplik büküm makinaları, bitiş işlem ve tuşe makinaları ile yıllık 1.250.000 mt üretim kapasitesi ile Bursa Organize Sanayi Bölgesi’nde 16.000 m2 lik kapalı alana sahip fabrikasında müşterilerine hizmet vermektedir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/157/adoksan_tekstil.html BURSA - REŞAT OYAL KÜLTÜR PARKI 1955’te Bursa'da Belediye Başkanı Reşat Oyal tarafından Kültürpark adıyla hizmete açılan park.

393.000 metrekarelik alana kurulmuştur. Konumu, büyüklüğü ve yeşil dokusuyla kent merkezi için büyük öneme sahiptir. İçinde sandalla gezilen bir göl alanı, çevresinde çay bahçeleri, lokantalar, Bursa Arkeoloji Müzesi, Konservatuvar Binası, Açık Hava Tiyatrosu bulunur. 1958'de yılında gerçekleşen ulusal bir yarışma ve 1985'te parkın fuar alanına dönüştürülmesi için açılan ikinci bir yarışma sonucunda elde edilen projelere göre düzenlenmesi gerçekleşmiştir.

143.000 metrekarelik yeşil alana sahiptir ve 61 türde yaklaşık 5000 adet ağaç bulunmaktadır. 1 sıla ağacı, 3 gingko ağacı gibi endemik bitki türleri ile tarihi anıt nitelikte tescilli ağaç türleri bulunmaktadır. Bunlar 2 adet manolya ağacı, 1 adet uludağ göknarı, Tarihi Yağcılar Çınarı olarak anılan 1 adet çınar ağacıdır.

1963’teki ilk festivalden itibaren Uluslararası Bursa Festivali'ne ev sahipliği yapmaktadır.

1999’da Reşat Oyal’ın ismi Kültürpark’a verilmiştir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/156/bursa___resat_oyal_kultur_parki.html BURSA - ALTIPARMAK Günümüzden yaklaşık 5000 yıl önce insanların yerleştiği bu topraklara M.Ö. VII. yüzyılda Trakya´da Strümon nehri kenarında oturan Bitynler ve akrabaları Tnyniler İskit saldırılarına karşı koyamayınca kuzeybatı Anadolu´ya göç ederek yerleşirler. Bu verimli topraklara Bitynia adını verirler. Kısa zamanda sınırlarını genişletmelerine rağmen M.Ö.VI yüzyılda bölgede güçlü orduya sahip Lidyalıların hakimiyetine girmekten kurtulamazlar. M.Ö.546´da Lidya Kralı Kroisos, Pers orduları karşısında mağlup olunca bölge M.Ö.453 tarihine kadar Pers İmparatorİuğu sınırları içine girer.

Antik kaynaklar bugünkü Bursa´nın kurucusunu I.Prusias (M.Ö.232-192) olarak göstermektedir. Kartaca Kralı Hannibal, Roma İmparatorluğu ile yaptığı savaşı kaybedince, birlikleriyle beraber I.Prusias´a sığınır. Burada zafer kazanan bir komutan gibi karşılanıp, saygı görür. Bu yakınlığa karşılık olarak Hannibal emrindeki askerlerle bir şehir inşa eder. Buna Prusias´ın adını verip ona armağan eder. Kurulduğunda bugünkü hisar içinde olan şehir, günümüzün bir mahallesi kadardı. Bithynia krallık dönemine ait tümülüs´te M.Ö.II yüzyıla ait çok önemli belgeler bulunmuştur.

Roma İmparatorluğu zamanında (Prusa ad Olympium) Uludağ Bursa´sı adını alan şehirde o döneme ait mermerden bir kadın heykeli ve ostotek bulunmuştur.

İmparator Justinianus (527-565) zamanında Pythia´da (Çekirge´de) yeni hamamlar yaptırılmıştır. 1935 yılında Hisar içinde tonozlu odalar bulunmuştur. Hisar içinde, Yer Kapı´da bulunmuş erken Bizans devrine ait taban mozaiği, önemli arkeolojik kalıntılardandır. Tophane´de Bizans döneminden bir şapel ve manastıra ait mozaikler bulunmaktadır.

Prusa (Bursa) 1204-1261 yılları arasında Nikaia´a (İznik)´e bağlı sönük bir tekfurluk olarak yaşamını sürdürdü.

Bugün ülkemizin en zengin Bizans devri mezar stelleri ve çeşitli mimari eser parçaları, seramikler, sikkeler Bursa Arkeloji Müzesi´nde sergilenmektedir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/155/bursa___altiparmak.html KAYSERİ CUMHURİYET MEYDANI

Kayseri,

İç Anadolu Bölgesi'nde bir ildir. Dünya'nın en eski şehirlerinden biri olan Kayseri, klasik çağlarda Kapadokya adı verilen bölgededir. Kızılırmak'ın güneyinde bulunan bu bölge, Tuz Gölü'nden Fırat nehrine kadar uzanır. İpek Yolu buradan geçer.


Kayseri kentinin adı Latince Caesarea, Yunanca καισαρία (kaysaria) adı Arapça biçiminden Türkçeleştirilmiştir. Eski isimleri Mazaka ve Kaisareia (Fransızca Césarée)'dır..

Kayser veya kaysar (Arapça ve Osmanlıca: قيصر), Roma ve Doğu Roma (Bizans) imparatorlarına verilen Caesar (Yunanca: καισαρ, kaisar) unvanının İslam ülkelerinde kullanılan biçimidir. Osmanlı sultanları II. Mehmed'ten başlayarak resmi sıfatları arasında Kayser-i Rum unvanını da kullanmışlardır.

Caesar asıl olarak Roma'lı devlet adamı Caius Julius Caesar'ın (MÖ 100-44) lakabıdır (cognomen). Caesar'ın manevi oğlu olan ilk Roma imparatoru Octavianus Augustus, onursal bir unvan olarak Caesar lakabını benimsemiştir. Daha sonraki Roma imparatorları da Caesar ve Augustus unvanlarını bir arada kullanmışlardır.

Rus hükümdarları, Caesar adının Rusça biçimi olan tsar (Rusça: цар, çar) unvanını 1453'te İstanbul'un Türkler tarafından fethinden kısa bir süre sonra benimsemişlerdir. Adlandırmanın amacı, Osmanlı sultanlarının Rum kayserliğine varis olma iddiasına karşı koymak ve Bizans tahtının mirasında hak iddia etmektir

Kutsal Roma Germen İmparatorluğu (961-1804), Avusturya İmparatorluğu (1806-1918) ve Alman İmparatorluğu (1871-1918) da Latince Caesar ve Almanca Kaiser unvanlarını kullanmıştır. Özellikle son Alman imparatoru II. Wilhelm (1888-1918), Kaiser unvanını ön plana çıkarmıştır. Türkçe kullanımda Alman imparatorunun lakabı çoğu zaman kayzer, eski Rum ve Osmanlı hükümdarlarının lakabı ise kayser imlasıyla yazılır. Ayrıca Yılanlıdağın zirvesinde dönemin en büyük Kapadokya Kralına ait olan mezar kabri keşfedilmiş, çevresinde çok eski tarihi bir kale ve kale ortasında bir darphane de bulunmuştur. Kale içindeki kazılarda ele geçen bir tablete göre bu dağ üzerinde gizli bir yerde yeraltı şehri ve hazineler bulunmakta olduğu iddia edilmektedir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/154/kayseri_cumhuriyet_meydani.html KAYSERİ KALESİ Kayseri tarihin her döneminde önemini korumuş, coğrafi ve stratejik konumu itibariyle büyük akınlara ve işgallere maruz kalmış bir şehirdir.

Kayseri'nin bu özelliklerinden dolayı çeşitli kavimler ve devletler buranın müdafaası için birçok tedbir almışlardır. Bu tedbirlerden en önemlisi bugün şehir merkezinde bulunan Kayseri Kalesi' dir.[1] Şehir içinde Kayseri surları ve kalesi geniş bir alana sahiptir. Kayseri surları hakkında ilk bilgi Roma İmparatoru III. Gordian zamanına (M.S. 238-244) ait olan sikkelerde bulunmaktadır.Bu bilgilerden surların bu tarihte inşa edilmiştir bunun olduğu için anlaşılmaktadır.[2] İkinci bilgi ise, VI. yüzyılın ilk yarısına aittir. Bizanslı tarihçi Procopius, Kayseri' nin kuruluşunda yapılmış olan surun, birbirinden uzak tepeleri, bahçeleri ve meraları çevirdiğini ve şehrin evlerinin buraları doldurmadığını Bizans İmparatoru Justinian' ın (M.S. 527-565) şehri koruyabilmek için eskiye nazaran daha dar yaptırdığını yani esas suru daralttığını belirmektedir. [3] Bu iki belge ve kayda göre Kayseri surları ilk olarak III. yüzyıl ortalarında inşa edilmiş VI. yüzyıl ortalarında daraltılmış ve tamir edilmiştir. Surların bugün kalan bölümlerinin hangilerinin Roma, hangilerinin Bizans' a ait olduğu konusunda kesin bir kayıt bulunmamaktadır.[4] Kale günümüze kadar varlığını koruyan sonradan yapılan ekleriyle, tarihçilerin orta çağ diye adlandırdıkları bir devrin mimarisidir. XIV. yüzyılda inşa edilmiştir.[5] Şehir merkezinde iç kale ve onu çevreleyen surların meydana getirdiği dış kale olmak üzere iki kale bulunmaktadır.[1]
Kale Dış Kale Kayseri şehrinin tarihi dış kalesinde bugün bazı parçalar ayakta durmakla beraber birçok kısımları ancak izlerini işaret edecek durumda kalıp tahrip olmuştur.[6] Sivas kapısı, Kiçikapı ve Boyacı kapısı gibi yapılarının ancak yerlerinde adları yaşanmaktadır. Bu kuruluşlar yok olmuş durumdadır. Dış kalenin Cumhuriyet Meydanı karşısından batıya, Düvenönü' ne doğru uzanan bir kolundan bazı sıra surları ile burç kısımları halâ ayaktadır. Düvenönü köşe burcundan doğu yönüne doğru köşe ve dönüşler yaparak Boyacı Kapısı, Kiçi Kapısı ve Yoğun burç kapısına doğru uzanan sur ve burçları sırasının birçok kısımları sağlam olmak üzere Sivas Kapısı ve Yeni Kapı yerlerinden geçerek iç kaleye bağlandığı kabul edilmektedir. Ancak son zamanlarda yapılan araştırmalar neticesinde Dış Kale surları Yoğun Burç' tan batıya dönmektedir. Han Camisi' ne doğru devam etmektedir. Buradan ise nereye döndüğü bilinmemektedir.[7] Kayseri şehrinin tarihi kalesinde dış kısmın sur ve burçlarında kuruluş itibariyle farklı oluşlar vardır. İç kaleden, Düvenönü'ne ve Yoğun Burça doğru uzanan sur ve burçların arkaları (içleri) ayak, tonoz ve kemerli yüksek tutulmuş beden duvarlarıyla kademeli olarak kurulmuştur. Düvenönü ile Yoğun Burçlu kapı arasındaki sur, duvar ve burçları, yalın duvar ve masif gövdeli tesisler halindedir. Bu yapılış biçimi dış kalenin, Türk Çağından öteki yapı ve kuruluş şeklini de anlatmaktadır.[6] Dış kale surları bugün yok denecek kadar kalıntısı kalmış vaziyettedir. Bundan dolayı yeteri kadar bilgi mevcut değildir.
İç Kale [değiştir]

İç kale bugün başlı başına kale gibi duran ve tarihi bünyesinde geniş varlıklar taşıyan kalenin iç kısmıdır.[8] İç Kale Selçuklu sultanlarından I. Alaeddin Keykubad tarafından 1224 yılında büyük bir onarımdan geçirildi. Kalenin yapılış tarihini daha eskiye Bizans dönemine götürenler de vardır.Kurulduğundan beri ticari hûvviyeti yüksek olan şehirde, tâcirler ve zenginler oturduğu için hemen her dönem işgal orduları Kayseri' ye göz dikmiştir. Bu saldırılara karşı kesin çözümü kale sağlamaktaydı. Uzun yıllar Kayseri halkının oturduğu kale içerisinde 600 kadar ailenin barındığı rivayet edilir. Bu devirde kale içerisinde birkaç birkaç mahalle mevcuttu.[9] Kale kuzeyden güneye 800 metre, doğudan batıya 200 metre uzunluğundadır. 19 adet burcu bulunmaktadır. Bu burçların altından devriye yolu geçmektedir. İç kalenin biri kuzey doğusunda, diğeri de Kazancılar Çarşısına bakan güney batısında olmak üzere iki adet kapısı bulunmaktadır. [1] Ancak sonradan Cumhuriyet Meydanı' na bakan kısmından içerdeki inşaat nedeniyle üçüncü bir kapı daha açılmıştır.[10] Kalenin dış çevresinde su hendekleri bulunmaktaydı ancak son yıllarda bu su hendekleri doldurularak yeşil alan haline gelmiştir.[1] Kayseri coğrafi yapısı itibariyle düz bir alandadır, bu düzlük içerisinde kalenin biraz daha yüksek kısımda olması gerekmektedir. Kayseri şehri iç kalesinde bu duruma karşılık kalenin çevrelediği orta alanın içinde yüksek kule durumunda, Dizdarlık tesisinin bulunabileceği lüzumu ortaya çıkmaktadır. Türk Çağında yapılan geniş değişiklikler sonucu kalenin sur ve burçları ile kapı kuleleri gereği ölçüsünde yükseltilmiştir.[6] Bugün yapı sağlam bir durumda bulunmaktadır. Bizans döneminde yapıldığı varsayılan kale Anadolu Selçuklu Devleti zamanında ve I. Alaeddin Keykubad döneminde onarılmıştır. Daha sonra Karamanoğulları ve Osmanlılar döneminde de onarılarak kullanılmıştır.[10] İç Kale 1950'li yıllarda sebze hali olarak kullanılmış daha sonra iç kısmına küçük dükkânlar yapılarak esnaflara tahsis edilmiş ve ticarete açılmıştır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/153/kayseri_kalesi.html KAYSERİ SAHABİYE MEDRESESİ     
Ön yüzü orta boy bir kervansaray görünümünde olan Sahabiye Medresesi, kitle halinde dışarıya taşan taçkapısı ile göz kamaştırır. Taçkapısının dışarıya ve avluya bakan her iki cephesindeki taş süslemeleri ile Anadolu'daki Selçuklu taş işçiliğinin en önemli örneklerinden biri olarak kabul edilen Sahabiye Medresesi, 1267 yılında Selçuklu Veziri Sahib Ata Fahreddin Ali tarafından yaptırılmıştır.

Kayseri Cumhuriyet Meydanı’nda bulunan Sahibiye Medresesi, 1267 yılında Selçuklu vezirlerinden Sahip Ata Fahreddin Ali tarafından, yanındaki çeşme ile birlikte yaptırılmıştır. Çoğunlukla "Sahabiye" olarak anılmakla beraber, "Sahip Ata Medresesi" olarak da bilinmektedir.

Sahabiye Medresesi dikdörtgen planlı açık avlulu, tek katlı, orta avlu etrafında sıralanmış medrese odalarından meydana gelen 41,40X30 metre ölçülerinde bir alana oturmuş, Anadolu Selçuklu mimari özelliğine bağlı bir yapıdır. Ön yüzü orta boy bir kervansaray görünümündedir. Kitle halinde dışarıya taşan Anadolu Selçuklu taş işçiliğinin şaheserlerinden olan taç kapısı geleneğe uygundur. Medresenin dışındaki yollar bir metreye yakın yükseldiği için kitle aşağıda kalmıştır.

Ön cephenin iki ucunda daire şeklinde destek duvarı bulunan medrese, genel yapısı itibarıyla; avlu, tonozla örtülü büyük eyvan, koni bingilere oturtulmuş bir kubbe ile örtülü dört köşe salon , tonozla örtülü oda yan eyvanlar, hücreler ve çeştli odalardan meydana gelmiştir. 

 




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/152/kayseri_sahabiye_medresesi.html ELAZIĞ HARPUT ULU CAMİİ Harput Ulu Camii Harput’ta Artuklu Hükümdarı Fahrettin Karaaslan tarafından H.551 (M.1156-1157) yılında yaptırılan camii, Anadolu'daki en eski ve en önemli yapılardan birisidir. Cami; dikdörtgen planlı, dışa kapalı görünümlü olup, minaresinin eğri durumda oluşu ve tuğlalarının süsleme öğesi olarak kullanılması bakımından ilgi çekicidir. Harim son cemaat ve avlu olmak üzere üç bölümden yapılmıştır. Caminin iç duvarları kemerlerle birbirine bağlanmıştır. Cami halen ibadete açıktır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/151/elazig_harput_ulu_camii.html ELAZIĞ HARPUT KALESİ Harput Kalesi

Urartular tarafından dikdörtgen bir plan üzerine kurularak yapılmış olan mimari yapıdır. Kale, iç ve dış kale olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Şu anki Elazığ il sınırları içerisindedir. Rivayete göre yapımında kullanılan harca su yerine süt eklenmiştir bu nedenle Süt Kalesi olarak da adlandırılır. Kale şu günlerde restore edilmektedir.Fakat çoğu kişinin de bildiği ve sorduğu gibi Süt Kalesi'ndeki süt kullanılma sebebi su Kıtlığı olduğu içindir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/150/elazig_harput_kalesi.html KAYSERİ İKİ KAPILI BÜRÜNGÜZ CAMİİ  

İki Kapılı Bürüngüz Camii

Eskiden ''iki Kapılı Mescid'' in bulunduğu yere, Refik Bürüngüz tarafından 1977 yılında inşe ettirilmiştir. Meydana cepheli bu cami, klasik mimarı tarzı temsil eder. Büyük bir kubbeyle örtülen caminin cam işçiliği ve kubbe süslemesi dikkati çekicidir. Önündeki eski dükkanların 1985'te kaldırılmasıyla Kale ile birlikte meydana hakim hale gelmiştir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/149/kayseri_iki_kapili__burunguz__camii.html HAZAR GÖLÜ Hazar Gölü,

Elazığ yakınlarında, güneybatı-kuzeydoğu doğrultusunda uzanan tektonik bir göl. Uzunluğu 22 km, genişliği 5-6 km civarındadır. Türkiye'nin en derin göllerinden biridir.

Gölde karabalık ve aynalısazan avlanır. Gölde konaklayan en yaygın kuş topluluklarını batağanlar ve sakarmekeler oluşturmaktadır.

Hazar Gölü doğal sit alanı statüsündedir. Göl tabanında bulunan batık yapıların eski saray ve manastır kalıntıları olduğu sanılmaktadır. "Hazar Sulama Projesi" için santrale gölden su pompalanması nedeniyle göl seviyesinde oldukça ciddi bir düşüş yaşanmış ve kalıntıları su yüzeyine çıkmıştır. Su çekilmesinden dolayı ekosistemin bozulacağı tespit edilince su çekimine ara verildi. 2007 sezonunda kota sabit kalmıştır. Ancak geçen senelerden az olsa dahi kirlilik devam etmektedir. Aşırı ve kaçak avlanma önlenememektedir. Sit alanı olmasına rağmen kıyıdaki tesislerden dolayı sivil halk sahilden yararlanmada güçlük çekmektedir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/148/hazar_golu.html COLESİUM LİFE CLUB
Colesium life club'un 2500 m2 kapalı alana sahip fitness merkezinde, en ileri teknolojik donanıma sahip son model tam donanımlı fitness ve cardio cihazları yer alıyor. Anti-Bakteriyel zemin kaplamalı fitness merkezinde, tümü akedemisyen 11 antrenör eşliğinde kişiye özel çalışma programları ile sağlıklı ve bilinçli spor yapma imkanı sunuluyor. Sürekli değişim ve gelişim halinde olan Colesium Life Club dünyadaki hertürlü sportif gelişmeleri sürekli takip etmektedir.
        

Her Türlü Spor İmkanı Club Colesium’da Club Colesium, fitness-cardio alanlarında akademili antrenörler eşliğinde son model cihazlar ile çalışma, stüdyoda yer alan Yoga, Plates, Power-Body, Step-Body, Aero-Dans, spinnig derslerine katılma, yarı olimpik kapalı havuzun yanı sıra, çocuk havuzundan yararlanma, sauna ve buhar odasından faydalanma imkanı sunuyor. Sporu bir yaşam biçimi olarak benimseyen ve üyelerine her türlü kolaylığı sağlayan Club Colesium’da yetişkinler için yüzme dersleri, VIP sauna hamam, hamilelere özel yüzme saatleri, özel Dalış dersleri, kids club, çocuklar için spor okulları ve her türlü spor imkanı yer alıyor.


Hanımlara Club Colesium Estetiği
Club Colesium’un Estetik ve Güzellik Merkezi’nde, güzellik ve bakımına önem veren hanımlara, cilt bakımı, beslenme ve diyet danışmanlığı hizmetleri sunuyor. Club Colesium’da ayrıca yemek keyfi için Colesium Cafe&Bistro faaliyet gösteriyor. Bununla birlikte Club Colesium, özel günlerde üyelerine çeşitli etkinlikler düzenleyerek baş başa ya da dostlarla geçirilecek dakikalara özel bir keyif katıyor. Yenilenen altyapısı ve üstün hizmet anlayışı ile yaz sezonuna hazır olan Club Colesium, 7’den 70’e sporu herkes için bir yaşam biçimi haline getirmek misyonuyla faaliyet gösteriyor ve özellikle Güneydoğunun en kapsamlı clubü olarak üyelerine renkli bir yaşam biçimi getiriyor.
Ruh ve beden sağlığınız egzersiz sayesinde düzene girecek, her gün daha iyi görünüp, kendinizi daha iyi hissedeceksiniz. Gün içerisinde sürekli aktif olmayı hayatınızın bir parçası yaptığınızda, merdiven basamaklarını çıktıktan sonra artık kendinizi yorgun hissetmeyeceksiniz. Aileniz ve arkadaşlarınızla hafta sonları bir araya gelmek için kendinizde daha fazla enerji hissedeceksiniz. Artık daha canlısınız, sosyal yaşamınızda daha iyisiniz ve kendinize olan güveniniz tam. Düzenli fiziksel aktivite sayesinde dayanıklılığınızı esnekliğinizi ve gücünüzü arttırın. Şunu aklınızdan çıkarmayın, daha aktif olmak için hiçbir zaman geç kalmış sayılmazsınız. Her bir küçük hareketin bile size faydası var. Sağlıklı olmak için çok yoğun bir çaba harcamanıza gerek yok. Sadece başlayın ve zamanla geliştirin. Şimdi tam başlama zamanı. Farkı hemen göreceksiniz; hem bedeninizde, hem de zihninizde.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/147/colesium_life_club.html MALATYA - İNÖNÜ MEYDANI Medeniyetlerin doğduğu Avrasya‘yı bir uçtan öteki uca kat edip Avrupa'nın batısı ile Asya ‘nın doğusunu birleştiren ve medeniyetlerin yayılma yolunu ifade eden eksen Anadolu ‘dan geçmektedir. Avrasyanın bu uzun doğu batı ekseni boyunca toplumlar arası hareketlilik yoğun olarak hep olmuş, bu hareketlilik toplumsal rekabet , savaş ve göçlere sebep olmanın yanında aynı zamanda da toplumsal ve teknik yeniliklerin bu eksen boyunca yayılmasını sağlamıştır. İşte adeta medeniyetleri taşıyan bu eksen Anadolu‘dan geçerken yoğunlaşarak (ve daralarak) Anadolu‘yu medeniyetler köprüsü haline getirmektedir. Bu özellik Anadolu‘yu tarihin ilk çağlarından beri medeniyetler beşiği haline getirmiştir. Bu nedenle Anadolu'nun her taşı tarih kokan bir yer yüzü cennetidir.


Tarihte olduğu gibi günümüzde de medeniyetleri buluşturan Yurdumuzun önemli kavşak noktalarından birinde de Malatya bulunmaktadır. Bu özelliği Malatya ‘yı tarihin her döneminde önemli kılmış ve dikkatleri hep üzerine çekmiştir.


Malatya, eski çağlardan beri Anadolu ve Ortadoğu'nun geçit veren kavşak noktasındadır. Doğuda en eski ulaşım yolu; Malatya-Sivas üzerinden Erzurum'a, oradan da Kafkasya'ya uzanan yoldur. Buna, Karasu Aras yolu da diyebiliriz. Öte yandan Güneydoğu'ya, Malatya ve Diyarbakır üzerinden Mezopotamya'ya uzanan yol önemlidir. Malatya'dan doğuya doğru Murat, Karasu Van Gölü diğer tabii bir önemli yoldur. Diğer önemli bir yol ise Güneyden gelip Malatya'da düğümlenen Malatya - Kahramanmaraş arasında Torosların çok kesif göründükleri bir sahada, akış yönleri farklı vadilerin takip ettiği tabii bir koridor boyunca uzanmaktadır. Güneyde dağlar arasında açılmış bir başka yol, Adıyaman üzerinden Urfa'yı Malatya'ya bağlamaktadır.
          
Belirtilen yollar, Malatya'da birleşerek kuzeyde Kafkasya'ya, güneyde Çukurova, Mezopotamya ve Suriye'ye, batıda Ege sahillerine, doğuda İran ve uzak doğuya kadar uzanmaktadır. Bu yollar, Akad İmparatoru Sargon zamanından beri işlemekteydi. Hititler zamanında da işlemekte olan bu yoldan Hitit Krallarının geçerek Anadolu üzerindeki devletlerle savaştığı bilinmektedir. Hitit Kralı Şuppililiuma 'nın bu yoldan geçerek Aşağı Fırat boylarına indiği, dolayısıyla Malatya civarında Fırat Nehrini geçtiği kaynaklarca belgelenmektedir. Bu yolun Kayseri Kültepe'den başlayarak, Gürün Darende Malatya Samsat üzerinden Urfa'ya vardığı buradan da ikiye ayrılarak Gargamış ve Halep'e, diğerinin de Nusaybin üzerinden doğuya Asur ve Babil'e gittiği tahmin edilmektedir. Mezopotamya ile Anadolu arasındaki ticaret ve kültür alışverişinin bu yol üzerinden yapılması, Malatya'nın tarihi ve kültürel önemini artırmıştır.

Antik çağlarda kullanılan yolların yanında, Roma döneminde ticaretle sınırların korunması amacıyla yeni yol yapımına geçilmiştir. Malatya'nın büyük bir askeri merkez olması sebebiyle Romalılar, askeri ve ticari amaçla kullanılan yollarını Malatya'dan geçirmişlerdir. Bu durumu, yol kenarlarına dikilen mil taşları doğrulamaktadır.

Bizans İmparatorluğu Roma yollarını aynı amaçla kullanılmıştır. Araplar, Bizans topraklarına yaptıkları akınlardan sonra geri çekilirken Kommagene ile Malatya arasındaki geçitten faydalanmışlardır. Türkler ise Fırat Nehri'ni Malatya yakınlarında aşarak Orta Anadolu'ya ulaşmışlardır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/146/malatya___inonu_meydani.html HACI YUSUF (YENİ) CAMİİ

Bugünkü cami, Malatyalılar’ın, “Büyük Zelzele” diye andıkları, 3 Mart 1894 günü meydana gelen depremde yıkılan ve büyük hasar gören “Hacı Yusuf Camii”nin yerine bu tarihten sonra yapılmaya başlanılmış; halkın yardımı ve Sultan II. Abdülhamit’in maddi katkısıyla, inşaatı devam ettirilmiştir. Araya giren çeşitli sebeblerden dolayı inşaat süresi uzamış, caminin yapımını tamamlamak ancak 1913’de mümkün olmuştur.


Yerine yapıldığı caminin eski minaresine yakın olan minaresinin yapımı esnasında hıristiyan bir ustanın düşerek ölmesi, caminin inşası ile ilgili hatıraların başında yeralmaktadır. Bu olaydan sonra, ustanın düştüğü minareye müftülükçe “15 gün hapis cezası” verildiği Kemal Tahir’in, Malatya Cezaevi’nde mahpus iken yazdığı ve Malatya’yı konu alan “Namuscular” isimli eserinin birinci baskısının 310’uncu sayfasında yazılıdır. Caminin ismi burada “Ulu Cami” olarak geçmektedir.


Şu anda, şerefeden yukarısı olmayan minarenin 1843 tarihli (Hicri 1258) kitabesinden anlaşıldığına göre, Hacı Yusuf Camisi’nin yapımı, Eskimalatya’nın terkinden ve bugünkü il merkezinin kuruluşundan 4 yıl sonraya rastlamaktadır.
 

Cami ve minarelerinin kendine has mimari özellikleri vardır. Bu özellikler, ayrı bir araştırma konusu olacak kadar da geniştir. Minare alemlerinin üzerine oturtulduğu minare alem görüntüsündeki külah üst taşları bazı depremler esnasında düşmüş, yeniden yapılarak yerlerine konulmuştur.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/145/haci_yusuf_(yeni)_camii.html HZ. SÜLEYMAN CAMİİ Normal 0 21 MicrosoftInternetExplorer4

   Hz. Süleyman Camii, Nisanoğlu Ebul Kasım tarafından 1155-1169 yılları arasında yaptırılmıştır. Cami bitişiğinde Osmanlılar döneminde yapılan Halid Bin Velid'in oğlu Süleyman ile Diyarbakır'ın Araplar tarafından alınışı sırasında şehit düşen diğer sahabelerin yattığı Meşhed bulunmaktadır.

   Diyarbakır’ın fethi sırasında şehit olan Halid Bin Velid'in oğlu Süleyman dahil 27 sahabe bu bölgede, 13 sahabe ise surların farklı bir yerinde şehit oldu. Yaralanan Sultan Sasa’nın da 6 ay sonra şehit olmasıyla birlikte bölgeye toplam 41 sahabe defnedildi. Diyarbakır’da mezar yerleri kesin olarak bilinen 30 sahabenin 27'sinin kabri bu camidedir. 27 şehit sahabenin kabirleri Türkiye'nin her yerinden ziyaretçi akınına uğramaktadır.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/144/hz_suleyman_camii.html SURP GİRAGOS KİLİSESİ Normal 0 21 MicrosoftInternetExplorer4

Diyarbakır'ın merkez tarihi Sur İlçesi'nin Özdemir Mahallesi'nde bulunan Surp Giragos Kilisesi yazılı kaynaklara göre, 1517 yılında yapıldı. 1827 ve 1880 yılında iki büyük yangına maruz kalan kiliseye 1880 yılındaki büyük yangından sonra ek binalar inşa edildi. Yapılan eklemelerden sonra, 2'si kilisenin giriş katında bulunan kadınlar mahfilinde, 5'i giriş katında olmak üzere dünyadaki 7 horanlı Ermeni Kilisesi haline getirilerek, 3 bin kişinin ibadet yapabileceği bir kapasiteye ulaştı. Kilise'nin sol tarafındaki avludan açılan girişinde ana kiliseye bağlanmasıyla ayinler için geniş alan oranı arttırıldı. Hala sağlam duran Surp Hagop Şapeli de bu eklemeler döneminde inşa edildi.

Surp Giragos; Kâh Alman Karargâhı kâh pamuk deposu…

Surp Giragos Kilisesi 350 yıllık tarihinde birçok farklı amaç için kullanıldı. 1915 yılında Ermeniler için çıkarılan "Tehcir Kanunu" ile birlikte Ermenilerin kullandığı Surp Giragos Kilisesi Almanlara 1. Dünya Savaşı vesilesi ile Karargâh haline getiriliyor. 1. Dünya Savaşı'ndan sonra da kilise bir müddet Sümerbank'ın pamuk deposu olarak kullanıldı.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/143/surp_giragos_kilisesi.html MAR PETYUN KELDANİ KİLİSESİ Normal 0 21 MicrosoftInternetExplorer4

Diyarbakır Özdemir Mahallesi’nde Yeni Kapı Caddesi’nde bulunan Mar Petyun Kilisesi’nin ne zaman yapıldığı kesinlik kazanamamıştır . Bununla beraber XVII.yüzyıla tarihlendirilen kilise, Katolik Keldaniler tarafından günümüzde de kullanılmaktadır.

Diyarbakır’daki pek çok yapıda olduğu gibi bu kilisenin de ana yapı malzemesi siyah bazalt taşıdır. İbadet mekanı kemerler ve sütunlarla bölünmüş olup dört neflidir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/142/mar_petyun_keldani_kilisesi.html DÖRT AYAKLI MİNARE Diyarbakır’da Hasan Hanı’nın yanındaki dar bir sokak içerisinde bulunan Şeyh Mutahhar Camisi, halk arasında Şeyh Matar Camisi olarak da tanınmaktadır. Minaresi üzerindeki kitabesinden Akkoyunlu Sultanı Sultan Kasım tarafından 1500 yılında yaptırıldığı öğrenilmektedir. Bu yüzden de bu camiye Kasım Padişah Camisi de denilmektedir. Cami Şeyh Mutahhar’ın arsası üzerinde yapıldığından Onun ismi ile anılmıştır. Caminin mimarı belli değildir.

Günümüze iyi bir durumda gelebilen cami, bir sıra beyaz, bir sıra da siyah taştan yapılmıştır. Güneydoğu Anadolu’nun kendine özgün bir özelliği olan taş mimari burada da görülmektedir. Kare planlı tek kubbeli bir camidir. Ön kısmında iki köşeli paye ve iki sütundan oluşan üç bölümlü bir son cemaat yeri bulunmaktadır. İbadet mekanının üzerini örten kubbe trompludur. Caminin doğu ve batı duvarında üçer penceresi vardır. Mihrap duvarında pencere bulunmamaktadır. Mihrabın iki yanında bulunan üzerleri pencere kemeri gibi duran bölümler gerçekte birer geçittir. Bu geçitlerden çıkan merdivenler üst kattaki küçük birer mahfile çıkışı sağlamaktadır. Mahfiller caminin içerisine yuvarlak kemerle açılmakta ve böylece içeride hareketli bir görünüm sağlanmıştır. Bu mahfillerin önemli bir fonksiyonu olmayıp, büyük olasılıkla mimar burada değişiklik aramıştır. Caminin mihrap ve minberi oldukça sadedir.

Caminin en önemli yeri minaresi olup, bu tür minareye Diyarbakır ve çevresinde rastlanmamaktadır. Minare dört kalın ve sade sütun üzerine oturtulmuştur. Gövde siyah beyaz taşlardan yapılmıştır. Minare üzerinde kitabesi vardır. Minare gövdesi kare olup, üzerinde bir balkon ve petek bulunmaktadır. Büyük olasılıkla bu minare sonraki dönemde camiye eklenmiştir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/141/dort_ayakli_minare.html KADIN EĞİTİM MERKEZİ Normal 0 21 MicrosoftInternetExplorer4

TC.

SUR KAYMAKAMLIĞI

KADIN EĞİTİM MERKEZİ

Tarihi zenginliği ile ünlü Diyarbakır şehri kültürel miraslarının yanında tarihi el sanatları ile de ön plana çıkmaktadır. İnsanların tarih boyunca geçim kaynağı olan el sanatları, Sur Kaymakamlığı'nın çabalarıyla ipek dokumacılığı, gümüş işlemeciliği, halı dokumacılığını tarihi bir mekanda buluşturarak Kadın Eğitim Merkezini oluşturmuştur.Sur Kaymakamlığı olarak bu projelerle Diyarbakır da özellikle kadın istihdamının ülke ortalamasının altında olması ve kadınların iş sektöründe olmaması nedeniyle, kadınların istihdama katılımını arttırmayı öngörmektedir.

 

Republic of Turkey

SUR DISTRICT

WOMEN'S EDUCATION CENTER

 

Diyarbakir city, which is famous with its historical culture , comes to the fore with its handicrafts as well as its historical heritage. With the efforts of Sur District, handicrafts such as the silk weaving, silver embroidery, carpet weaving, which have been the source of livelihood throughout the human history,  were came together in an historical place and formed Women Education Center. Since the lack of women in the business life and women employment in Diyarbakir is below the national average, as the Sur District Governorship, we aim to increase women’s employment in business life by means of Women’s Education Center Project.  

 

İPEKTEN DOKUNUŞLAR PROJESİ

 

                İpek şal dokumacılığı Diyarbakır'ın en özgün ve en çok bilinen el sanatlarından birisidir. Kaynaklardan edinilen bilgiye göre bu sanatın ilk temsilcileri ve en mahir ustaları Süryaniler ve Ermenilerdir. Geçmiş dönemlerde Suriçi bölgesinde hemen hemen her evde ipek dokuma tezgahının bulunduğu ve kadınların ev ekonomisine dokuma yaparak katkıda bulundukları bilinmektedir.  Bu projeyle kaybolmaya yüz tutmuş bu mesleği canlandırmanın yanında Sur içinde yaşayan yoksul kişilerin ekonomik hayata katkıda bulunabilmeleri, kadın istihdamının arttırılması hedeflenmektedir. Tarihi mekanın restore edilmesi ile uygulanmakta olan bu projede 50'şer kişilik guruplar halinde yılda 150 kursiyere eğitim verilmektedir. 3 usta öğretici eşliğinde yapılan çalışmalar Sur Kaymakamlığı Kadın Eğitim Merkezinde devam etmektedir. Kurslara katılan kursiyerlere ekonomik katkıda bulunma adına her ay harçlık ödemesi yapılmaktadır.

 

PROJECT TOUCHES SİLK

 

             Silk-weaving is one of the most well known and unique handicraft in Diyarbakir. According to information obtained from sources the first representatives and most skillful masters of this art were Assyrians and Armenians. Within the in Suriçi region in almost every home there was a silk loom and woven products by women contributed to domestic economy in the past periods. This project aims to vitalize the fall into oblivion this profession, to contribute to boost the economic life of the poor who live in Suriçi, to increase women's employment. After restoration of this historical place, 150 trainees per year are educated in groups of 50 people. Historical of space in this project being implemented by restoring the 150 trainees per year are given in groups of 50 persons. Sur District Women's Training Center includes 3 studies with master teachers. The trainees of these courses are paid monthly allowance as a financial support to contribute their economic conditions.

 

HÜNERLİ ELLER HALI DOKUYOR PROJESİ

 

     Sur içinde bulunan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'ndan yardım alan kadınların meslek sahibi olabilmesi adına Sur Kaymakamlığı'nın düzenlenmiş olduğu "Hünerli Eller Halı Dokuyor" projesi hayata geçirilmiştir. Proje kapsamında öğrencilere halı desenleri, halı dokumacılığı, iplik kullanma tekniği, desen ve tasarım okuma, dokuma tekniği gibi bilgiler verilerek uygulamalı olarak ipek halı dokumacılığı öğretilmektedir. Proje kapsamında kursiyerler 24'er kişilik guruplar halinde, sabah ve öğle olmak üzere iki seansta eğitim görmektedir. 2 usta öğretici eşliğinde yapılan çalışmalarda yılda toplam 72 kursiyer eğitim görmektedir. Kurslara katılan kursiyerlere ekonomik katkıda bulunma adına aylık harçlık ödenmektedir.

 

SKILLED HANDS POUR CARPET PROJECT

 

                The Sur District carried out the "skilled Hands pour Carpet" project to acquire a profession for women who take aid from the Social Assistance and Solidarity Foundation. Under this project the students are thought carpet designs, carpet weaving, spinning technique to use, pattern and design study and applied-silk weaving, carpet weaving techniques. With in the scope of project 24 in a group of trainees are educated, including two sessions, morning and afternoon training. The courses carried out by 2 master teachers have a total of 72 trainees. The trainees of these courses are paid monthly allowance as a financial support to contribute their economic conditions.

GÜMÜŞTEN ELLER PROJESİ

   Sur ilçemizde ikamet eden özellikle köyden kente göç eden aileler göçün negatif etkilerine maruz kalarak kent yaşamına uyum sağlama ve ekonomik istikrara ulaşma adına çok ciddi sıkıntılar yaşamaktadır. Bu sıkıntıları en çok yaşayanlar da genelde kadınlardır. Bu nedenle proje ile köyden kente göçen ailelerin ekonomik anlamda refaha ulaşması adına kadınlara Diyarbakır ilinde yapabilecekleri ve ekonomik hayata katkıda bulunabilecekleri, gümüş telkari takı tasarım kursu düzenleyerek istihdamı arttırmak hedeflenmektedir. Kadınlara verilecek kurslarla onlara beceri kazandırmak, gelir getirici faaliyetlerde bulunmasını desteklemek ve kadınların meslek edinmelerini sağlayarak, ekonomik anlamda rahata kavuşmaları amaçlanmıştır. Proje kapsamında kursiyerler 24'er kişilik guruplar halinde, sabah ve öğle olmak üzere iki seansta eğitim görmektedir. 2 usta öğretici eşliğinde yapılan çalışmalarda yılda toplam 72 kursiyer çalışmalara katılmış olacaktır. Kurslara katılan kursiyerlere ekonomik katkıda bulunma adına  aylık harçlık ödenmektedir.

 

HANDS OF SILVER PROJECT

 

                The families residing in Sur District, especially migrated from rural areas, , by exposure to the negative effects of migration they have serious troubles to adapt to urban life and in the name of achieving economic stability. Women are most often exposed to these problems. Therefore to achieve the economic stability of the families who moved from village to cities, Sur District aims to increase the women employment by arranging silver filigree jewelry design course. With the help of this course, the Sur District aims to realize women potentials, talents and skills and also support their income generating activities. With in the scope of project 24 in a groups of trainees are educated, including two sessions, morning and afternoon training.. The courses carried out by 2 master teachers have a total of 72 trainees. The trainees of these courses are paid monthly allowance as a financial support to contribute their economic conditions.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/140/kadin_egitim_merkezi.html İZNİK SAHİL İznik'te ilk yerleşimin M.Ö. 2500 yıllarına uzandığı sanılmaktadır. M.Ö. 7. yüzyıl öncesinde burada kurulan yerleşime 'Helikare' denmekteydi. Makedonya İmparatoru Büyük İskender'in generali Antigonus tarafından M.Ö. 316 yılında kent Antigoneia adını almıştır. İskender'in ölümünden sonra Antigonus ile general Lysimakhos arasındaki savaşı kazanan Lysimakhos kente, Antipatros'un kızı olan eşi Nikaia'nın adını vermiştir. M.Ö. 293'te Bithynia Krallığı'na bağlanan kent, önemli mimari yapılarla süslenmiştir. Bir süre Bithynia Krallığı'nın başkenti olan Nikaia daha sonra Roma'nın önemli bir yerleşimi olarak varlığını sürdürür.
325 yılı yazı başında Hıristiyanlık için çok önemli olan Birinci Konsül, İznik'de toplanmıştır. İmparator Constantinus'un da katıldığı toplantıda Hristiyanlıkla ilgili yortu günleri ve Nikaia Kanunları adı ile bilinen 20 maddelik metin bu Konsülden sonra kabul edilmiştir.787 yılında İznik Ayasofya'sında VII. Konsül toplandı.Ayrıca VI. Haçlı Seferi sonucunda Bizans İmparatorluğu İstanbul'u kaybedince İznik'te Bizans Hanedan üyeleri tarafından İznik Latin İmparatorluğu kurulmuş ve bu imparatorluk daha sonra İstanbul'u fethederek Bizans İmparatorluğu'nu yeniden kurmuştur.
İznik, Selçuklular'ın ve Osmanlılar'ın da başkenti olmuştur. İznik 1331 yılında Osmanlı orduları tarafından ele geçirilmiştir. Osmanlı idaresinde İznik, sanat, ticaret ve kültür merkezi oldu. Orhan Gazi Medresesinde birçok ünlü ders verdi. Davud-u Kayseri, Ebul Fadıl Musa, Eşrefoğlu Abdullah Rumi gibi ünlü tasavvuflar İznik'te yaşadı ve eserler verdi. Osmanlı döneminin ilk cami, medresesi ve imareti İznik'te inşa edildi.

14.,15. ve 16. yüzyıllarda İznik bir sanat merkezi olmuş, dünyaca ünlü çini ve seramikler burada üretilmiştir.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/139/iznik_sahil.html İZNİK ROMA TİYATROSU İznik’in güneybatısında, Saraybahçe veya Eski Saray denilen yerde, antik roma tiyatrosu bulunmaktadır. İznik surlarının 90 m. kuzeyindeki bu tiyatro, Anadolu’da ayakta kalmış tiyatroların en önemlilerinden birisidir. Roma İmparatoru Traianus (97-117) zamanında eyalet valisi Pilinius Csecillius Secunds (62-113) tarafından yaptırılmıştır. Vali Pilinius İmparator Traianus’a yazmış olduğu mektuplarda tiyatronun yapımının tamamlanabilmesi için 10 milyon sesterzene ihtiyaç olduğunu belirtmiştir. Bununla beraber bu ödenek de yeterli gelmemiş, ek ödenek de Romalılarca temin edilmiş ve tiyatro tamamlanmıştır.

Roma döneminden sonra VIII.yüzyıl başlarında gelişen Arap ordularına karşı önlem olmak üzere Bizans İmparatoru III.Leon ile IV.Constantinius tiyatronun kesme taşlarını söktürerek surları takviye etmişlerdir. Bu arada Cavea’ya (oturma kademelerine) ait taşlar surlarda kullanılmıştır.

Tiyatro düz bir alana kurulduğundan oturma kademelerini Roma tiyatro mimarisinde görüldüğü gibi 19 galeri taşımaktadır. Bu galerilerin 12’si beşik tonozludur. Bu tonozlu galerilerin aralarında ölçü farklılıkları bulunmaktadır. Tonozların en yüksek noktası 6 m.yi bulmaktadır. Oturma kademelerinde kullanılan kesme taşların bazıları İznik surlarından getirtilmiştir. Tiyatronun iç ve dış yüzleri büyük bloklar halindedir. İçeride kalan bölümler moloz taş, kireç ve kum ile takviye edilmiştir. Tiyatro doğu-batı yönünde 84 m., kuzey-güney yönünde de 63 m. genişliğindedir. Tiyatronun kuzeyinde bulunan skene (sahne binası) son kazılarda ortaya çıkarılmıştır.

İznik’te tiyatroya ait mimari parçalarına, kitabelerine, tiyatro masklarına surlarda ve konutların duvarlarında rastlanmaktadır.

XIX.yüzyılda gezginler tiyatro kalıntılarından söz etmiş ve bazı krokilerini de çizmişlerdir. W.Sahm burasını saray kalıntısına, Domenico Sestini su deposuna, Papadopulos hapishaneye benzetmiş, ilk kez R.Pococke kalıntıların tiyatroya ait olduğunu bildirmiş ve krokisini çizmiştir.

Uludağ Üniversitesi Öğretim Üyelerinden Doç.Dr. Bedri Yalman, bu tiyatroda 1980’den beri arkeolojik kazı yapmaktadır.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/138/iznik_roma_tiyatrosu.html İZNİK MÜZESİ Sultan I. Murad'ın annesi Nilüfer Hatun'un anısına 1388 yılında inşa ettirilmiştir. İmaret olarak kullanılan yapı, yoksullar için her gün yemek dağıtılan bir hayır kurumuydu. Cumhuriyet Döneminde değişik gereksinmeler için depo olarak kullanılmış, 1960 yılında müze olarak hizmete açılmıştır.

Tarihsel bir yapı olan imaret 14. yüzyıl Osmanlı mimarisinin en güzel örneklerinden birisidir. Osmanlı mimarisinde ters T planı ilk kez bu yapıda görülür. Yapı, kubbe ve tonozların örttüğü sütun ve payelerin taşıyıcı oldukları bir revakla başlar. Üzerinde kitabe bulunan bir kapı ile ana bölüme girilir. Ana bölüm, merkezinde bir aydınlatma feneri bulunan bir kubbe ile örtülüdür. Ana bölümden üzerleri birer kubbeyle örtülü yan mekânlara geçilir. İmaret, Bizans'a özgü çok zengin ve renkli taş ve tuğla işçiliği ile dikkat çeker.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/137/iznik_muzesi.html İZNİK - LEFKE KAPISI Lefke Kapısı’nın ana giriş kemerinin güney ayağı üzerinde dokuz satırlık bir Grekçe kitabe bulunmaktadır; bu kitabede “Uğurlu olsun, eyaletin başşehri Nikaia Gaius teşekkür eder” yazılıdır. Kitabede ismi geçen kişi büyük olasılıkla Caius (Julius Basus) veya Gaius (Cassius Chrestus)’dur.

Kapının kente bakan yüzündeki arşitrav üzerinde iki satırlık bir yazı vardır. Burada, “İmparator Kayser, Tanrı Traianus Parthicus´un oğlu Tanrı Nerva´nın torunu, halkın egemenlik yetkisini kendinde taşıyan (Tribunicia Potestas), Traianus Hadrianus Augustus´a, Augustusların en dindar Neokoru, Dionysos ve Herakles soyundan gelen, Bithynia ve Pontus´un birinci şehri, imparatorların en kutsal senatosunun kararları uyarınca metropolis olan Nikaia(İznik) sundu” yazılıdır.

Lefke Kapısı’nın kente bakan yüzünde yaya geçişi üzerindeki nişte bir kitabe daha bulunmaktadır. Burada, “Proconsul ve şehrin patronu M. Plancius Varus´u dostu Cladius Quintianus onurlandırdı” yazısı bulunmaktadır. Bu yazıtlardan da anlaşılacağı gibi, Plancius Varus´un bir mermer heykeli bir niş içerisinde bulunuyordu.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/136/iznik___lefke_kapisi.html İZNİK - İSTANBUL KAPI İstanbul Kapısı İmparator Hadrianus zamanında, MS.70-71 yıllarında yapılmıştır. Bugün İznik’in kuzeyindeki Atatürk Caddesi’nin surlarla birleştiği yerde olan bu kapı çeşitli dönemlerdeki onarımlardan sonra günümüze iyi bir durumda gelebilmiştir. Roma ve Bizans dönemlerinde İstanbul’a giden yolun buradan başlamasından ötürü İstanbul Kapı ismi ile anılmıştır.

Kapının önündeki dış kapı ön sura ait olup, iki yanında iki silindirik küre bulunmaktadır. Bir sıra moloz taş, iki sıra tuğla ile yapılmış olan kapının üç yöne bakan birer mazgal penceresi bulunmaktadır. İstanbul Kapısı kuleler arasındaki yolun ortasında olup, yan ve üst söveleri silindirik, koyu renkte granit sütunların hatıllar ve demir kuşaklarla birbirlerine bağlanmasından oluşmuştur. Burada bulunan sövelerin üzerindeki büyük kemer köşe duvarlarının üzerine oturtulmuştur. Ayrıca kemer ile söve arası da tuğla ile örülerek doldurulmuştur. Üstteki yatay sütunun uçları konsollarla takviyeli olup, dışarıya çıkıntı yapmaktadır. Kapı üzerinde yüksek kabarma olarak yapılmış bir savaş sahnesi görülmektedir. Bu kabartmaların üst kısmında da Pampfilya tipi bir lahit kapağı görülmektedir.

İstanbul Kapısı 2.80 m. genişliğinde, 2.75 m. yüksekliğindedir. Kapının kuzey ve güney cepheleri aynı yapı özelliğini taşımaktadır. Bu kapı orta kapıdan biraz farklı bir eksendedir. Bizans döneminde Theodor Laskaris XIII.yüzyılda buraya bir demir kapı eklemiştir. Ana geçidin her iki yanında 3,50 m. uzunluğunda, 0,90 m. genişliğinde yayalar için iki geçit yapılmıştır. Bu geçitler üzerinde de kurt dişi lentolardan oluşan beyaz mermer bezemeler dikkati çekmektedir. Kapının iki yanına nöbetçi odaları yerleştirilmiştir. Kapının şehre bakan yüzünde bir kitabe olduğu, çivi deliklerinden anlaşılmaktadır. Bu deliklere dayanılarak okunabilen kitabede; “Gaius, Cassius Chrestus´un çabasıyla yapımı tamamlanan bu eseri Prokonsil M. Plancius Varus imparatorların yüce evine ve eyaletin başşehri Nikaia´ya adadı” yazılıdır. İstanbul Kapı’sındaki bu yazıtlar Roma İmparatoru Vespasian (69-79) ve İmparator Titus´un (79-81) müşterek yönetimleri sırasında yazılmıştır. Kitabede ismi geçen M. Plancius Varus İznik’in önemli bir kişisi olup, Bithynia ve Pontus eyaletlerinde prokonsillük yapmıştır.

Kapının kuzey ve güney cephelerinde, geçitlerindeki nişler içerisinde Roma döneminde heykellerin bulunduğu, Bizans dönemlerinde de onların yerine fresklerin yapıldığı günümüze gelen izlerden anlaşılmaktadır. Roma döneminde yapılmış olan ana kapının yanında sur duvarlarına bağlanan bir iç avlu, bunun güneyinde de İznik’e girişi sağlayan bir iç kapı bulunmaktadır. Bu kapı 4.15 m. yüksekliğinde, 4.01 derinliğinde iki kanatlı ahşap bir kapı ile kapatılıyordu. Bunun iki yanında da 1.75 m. genişliğinde yayalar için geçitler bulunuyordu. Burada bulunan ve tiyatrodan sökülmüş bir taşın üzerinde de Grekçe; “Düşmanın cüretinin, tanrının yardımıyla, utanca dönüştüğü şu yerde, Hıristiyan dostu krallarımız Leon ve Constantinius, yüz basamaklı bir zafer kulesi yaptırdılar. Coşku içinde giriştikleri bu işi gerçekleştirerek, Nikaia şehrini içten bir gayretle onardılar. Her üne laik saray mabeyincisi patrik Artavasdos´un yapıtın tamamlanmasında büyük emeği geçti” yazılıdır. Ayrıca tiyatrodan buraya getirilen, MS. II.yüzyıla tarihlenen sakallı bir mask da bulunmaktadır. O zamanki inanışa göre bu masklar kenti kötü ruhlardan ve düşmanlardan korumak amacı ile buraya yerleştirilmiştir. İç kapının kuzeybatı yüzeyinden kazınmış bir büst kabartmasının Büyük İskender´e ait olduğu belirtilmektedir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/135/iznik___istanbul_kapi.html İZNİK AYASOFYA CAMİİ Ayasofya 4.yüzyılda bazilika tipinde inşa edilmiş bir kilise idi. Yapı ikonoklastik dönemde (726-842), 11 Ekim 787 tarihinde İznik'te toplanan 7. Ruhani Konsil'le anılır. İkonoklastik dönemde dinsel konuların figüratif işlenişi yasaklanmış, sembolizm etkili olmuştur. İmparatoriçe Eirene tarafından resmi yeniden sevdirmek için düzenlenen bu dini toplantı, tarihe 2. İznik Konsili olarak geçmiştir. 11. yüzyıldaki depremden sonra, mimarisinde önemli bir değişiklik yapılarak nefler payelerle sınırlandırılmıştır. Apsis'in iki yanında, üzeri kubbelerle örtülü birer oda yan mekan vardı.

1331'den sonra Orhan Gazi tarafından camiye dönüştürülmüştür. Kanuni Sultan Süleyman (1520-1566) zamanında, Mimar Sinan tarafından bir mihrap ilave edilerek, yan neflerde büyük kemer açıklıkları oluşturulmuştur.

Yapı Bizans Dönemine ait bazı fresko ve mozaik kalıntıları içerir. Freskolar, postoforium odalarının kubbe ve duvarlarında, ayrıca yan nef duvarındaki mezarın üzerindedir. Mezarın üzerindeki fresk; Meryem, Hz. İsa ve Johannes tasvirlerini içerir. Döşeme mozaiği (11.yüzyıl) renkli taşların belirli geometrik şekillere göre kesilmesi ve geçmeli bir desenle birleştirilmesi suretiyle meydana getirilmiş bir yer süslemesi olup orta nefte yer alır.

Osmanlı Dönemine ait bezemeler ise güneyde yer alan kemer başlangıcındaki kalem işi yazı, bitkisel motiflerle süslü şerit ve iç mihraptaki küçük bir zencerek motifli alçı kalıntısıdır. Bu eski Ayasofya Kilisesi (camii) günümüzde anıt-müze olarak ziyarete açıktır.

Müze

Müzede sergilenen eserleri, İznik ve çevresinden elde edilen ve bilimsel kazılarda çıkarılan eserler oluşturmaktadır. Müze bahçesinde; Roma, Bizans, Osmanlı Dönemi eserleri sergilenmiştir. Bu eserler, sütun başlıkları, lahitler, kabartmalar, korkuluk levhaları, ambonlar, steller, yazıtlar, çörtenler, kuyu bilezikleri ve İslâmî mezar taşlarından oluşmaktadır.

Kapalı teşhirde ise, arkeolojik, etnografik, sikke ve İznik çinileri sergilenmektedir.

Ana bölümde sergilenen arkeolojik eserler Prehistorikten (tarih öncesi) Bizans Dönemi sonuna kadar olan döneme aittir. Yine aynı bölümdeki sikke seksiyonunda Arkaik Dönemden (M.Ö. 7. yüzyıl), Osmanlı Dönemi sonuna kadar (1923) basılmış örnekleri, etnografik seksiyonda ise yörenin yakın geçmişteki örf adetlerini, kültürel ve sosyal yapısını yansıtan örnekler yer almaktadır. Bunlar, Müzenin güney ve kuzey mekânlarında sergilenmektedir.

İznik Seramik ve Çini Seksiyonları

Yapıldıkları dönemde geniş kullanım alanı bulan, İznik'te üretilen 15-17.yy'lara ait eşsiz çini buluntuları, müzenin güney mekânında sergilenmektedir. 11-14.yy larda yine İznik'te üretilen İznik keramikleri kuzey mekânında teşhir edilmektedir.

Halen müze seksiyonlarında, 2000'i aşkın arkeolojik eser, 300 sikke, 500 İznik çinisi ve seramiği ile 150 adet etnografik eser sergilenmektedir. Teşhirde yer alan eserlerin %98'i bilimsel kazılardan ele geçen buluntulardır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/134/iznik_ayasofya_camii.html KUŞADASI 1960'lı yıllarda büyük bir turizm potansiyeline sahip olduğu keşfedilen Kuşadası, bu tarihten sonra hızlı bir gelişme göstermiştir. Özellikle son yıllarda, gerek kent içinde, gerekse civarda otel, motel, kamping, tatil köyü gibi pek çok dinlenme tesisi ve yazlık villalar yapıldı. Bu arada bir de yat limanı inşa edildi ve liman tesisleri genişletildi.

Kuşadası, bugün Türkiye'nin en önemli turizm merkezlerinden biridir. Bunun nedenlerini değerlendirirken, zengin tarihi, çevrenin ve eşsiz plajların varlığının yanı sıra, bölgenin iklim koşullarını da belirtmemiz gerekmektedir. Kuşadası, hemen önünde başlayan kumsal kıyıları ile her şeyden önce bir plaj merkezidir. Kumsal şeritlerinin toplam uzunluğu 20 km.nin üzerindedir. Geniş kumsalların yanı sıra, derinlikten hoşlananlar için, dalmaya elverişli kayalık koylar da Kuşadası'ndadır.

KUŞADASI ÇEVRESİNDEKİ TARİHİ YERLER

MERYEM ANA EVİ

Efes Antik şehrinin yakınındaki Bülbül Dağı'nın üzerinde konuklanmış Meryem Ana Evi, Selçuk'a 9 km uzaklıktadır. Efsaneye göre İsa'nın çarmığa gerilmesinden 5-6 yıl sonra Efes'e gelen St John ve Meryem'in son yıllarını Efes'e yakın bu evde geçirdikleri ileri sürülmektedir. Bu ev 1891 yılında Alman bir rahibenin önderliğinde bir grup Alman rahip tarafından bulunmuştur.

Hıristiyan aleminin başlıca dini uğrak yeri olan bu ev her yıl yüz binlerce hıristiyanın hacı olmak için uğradığı en önemli yerlerin başında gelmektedir. Ev Ufak bir kubbeye sahip olan ev restorasyondan geçmiştir. Bu ev tipik olarak bir Romen tarihi eserlerdendir zaten sadece taş ile yapılmış olması da bir simgesidir

EFES ANTİK ŞEHİR

Efes dünyaca ünlü olan arkeolojik bir tarihi eserimizdir, zamanında büyük bir iş ve ticaret alanı idi kendisi ipek ve kral yollarının kavşağı idi.

Türkiye'de en çok ziyaret edilen tarihi eser olaraktan, Efes Türkiye'yi dünyaya tanıtan bir kapı olmuştur. Her sene milyonlarca ziyaretçi harika ve geçmişi hatırlatan atmosferi yaşamak üzere Efes`te buluşuyor.
Efes ziyaretinde dünyanın 7 harikasından biri olan Artemis tapınağı, Saint John kilisesi, yedi uyuyanlar mağarası, Meryem ana evi, Isabey camii ve Selçuk arkeoloji müzesi görülebilir.

Aslında Efes bir liman şehriydi fakat Menderes ırmağının kaymasından, şehir denizden 5-6 km uzakta kalmıştır.

PRIEN - MILET - DİDİM

Prien : Çağının önemli piskoposluk merkezi olan antik kent Prienne, Milet'in kuzeyinde, dik açılarla kesişen bir geometrik düzene göre kurulmuştur.Kentin en önemli yapısı kentin tepesine kurulmuş olan Athena Tapınağıdır. Bundan başka kentin kuzeydoğusunda bulunan ve Helenistik devirde yapıldığı belirtilen tiyatro da görülmeye değerdir.

Milet : Didim'in kuzeyinde bulunan Miletos İyonia'nın en önemli yerleşimlerinden biri ve 4 limanı olan bir kıyı kentiydi.Miletos en parlak dönemini M.Ö. 7. ve 6. yy.larda yaşamıştır.

Didim : Miletos'un 18 km. güneyindedir. Antik çağın kehanet merkezidir. Apollon tapınağı en önemli eserlerindendir. Tapınak dipteros planlı (çift sıra sütun) olup, hiçbir zaman bitirilememiştir.

MİLLİ PARK

Dilek yarımadası, yoğun ağaçlı bir bölgedir. Samsun dağlarının Ege denizine uzantısıdır ve 1966 yılından bu yana Milli Park olarak korunmaktadır.

Milli park genişliği 11,000 hektardır.


KUŞADASI PLAJLARI

Kuşadası'ndaki plajlar, bakımlı kumsalları ve tertemiz deniziyle, tatiliniz boyunca sizlere sonsuz eğlence ve limitsiz güneşlenme garantisi veriyor. Şehir merkezinde ve yakın çevrede bulunan kumsal plajlar; şehir plajı, yılancı burnu plajı, kadınlar denizi plajı, kuştur plajı, kilometrelerce uzanan sahil siteleri plajı ve Milli Park' da bulunan içmeler, aydınlık, kavaklı, karasu ve dip burun koylarındaki plajlar, tatiliniz boyunca dinlenmek, eğlenmek ve güneşlenmek için tatilcilere ideal ortamlar sunar. Özellikle Milli Parkın doğal ortamında korunan plajlar, sizlere hiçbir yerde göremeyeceğiniz kadar temiz ve berrak sularda yüzme imkanı sağlar.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/132/kusadasi.html ASHAB-I KEHF (YEDİ UYUYANLAR) Ashab-ı Kehf

Geleneksel anlamda hikâyeye göre Ashab-ı Kehf denilen gençler, bugün yeri konusunda çeşitli rivayetler bulunan Efsus şehrinde yaşıyorlardı. Bunlardan altısı sarayda görevli, hükümdara yakın kimselerdi ve hükümdarın müşavere heyetindeydiler. Onun sağında ve solunda bulunurlardı. Sağındakiler Yemliha, Mekselina ve Mislina idi. Bunlara “Ashab-ı Yemin” denmiştir. Hükümdarın solunda bulunanlar ise, Mernuş, Debernuş ve Şazenuş'tur. Bunlara da “Ashab-ı Yesar” denmiştir.

Hükümdarın Roma imparatorlarından Diocletian (284 - 305) (Gaius Aurelius Valerius Diocletianus) olduğu, ya da Domitianus (271-272) veya Decius (249-251) olduğu düşünülmektedir. Kesin olan şey imparatorun putperest olduğudur. Putperestliği kabul etmeyen az sayıdaki insanları yakalatıp öldürtmüştü. Hükümdar bir ihbar üzerine saraydaki putperest olmayan gençlerin durumlarını öğrendi. Onları çağırıp tehdit etti, onlar inançlarından ayrılmak istemediler, aksine Dokyanus’u inançlarına davet ettiler. Hükümdar onların eski günlerine dönmeleri için zaman tanıdı. Gençlerde inançlarını korumak için şehre yakın bir dağ yönüne gittiler. Yolda giderken Kefeştetayyuş ismindeki bir çoban onların inancına katıldı ve yedincileri oldu. Çobanın köpeği Kıtmir de onlara katılıp, arkalarından takip etti. Dağa yaklaştıklarında çobanın gösterdiği bir mağaraya girdiler. Mağarada dua ederek merhamet dilediler. (İslam dininin kutsal kitabı Kur'an'daki Kehf suresinin 10. ayetinde bu kişilerin duaları belirtilir.)

Hikayenin devamına göre hükümdar, Efsûs’a gelip, onları sorar. Kaçtıklarını haber alıp saklandıkları mağrayı öğrenince adamlarıyla mağaraya gider ve mağaranın ağzını onları öldürmek maksadıyla kapattırır. İnanca göre gençler ölmez, yüzyıllar boyunca uyumaya devam ederler. Sonunda ise ilahi bir şekilde uyandırırlar. Ne kadar süre kaldıkları tam olarak bilinmemekle birlikte Kehf suresinde bu süreyi 300 sene olarak belirtir.[kaynak belirtilmeli]

Ashab-ı Kehf uyandıklarında geçmiş olan zamanında farkında olmadıkları belirtilir. Uykudan kalkmaları, birbirleriyle konuşmaları ve içlerinden birini şehre göndermeleri Kur'an'da geçer. Bunlar şehre gidip yiyecek getirecek kimsenin (Yemliha’nın) elbise değiştirerek halini kimseye bildirmeden gidip gelmesini uygun görürler. Yemliha, bunu kabul edip şehre geldiğinde çok değişmiş bir şehir bulur. Farklı yorumları mevcut olan bir hadiseyle bu kişi geçen zamanın farkına varır ve o zamanın hükümdarının yanına götürülür. İnanca göre bu hükümdar gençlerin dinindendir. Başlarından geçenleri hükümdara anlatır. Daha sonra gidip arkadaşlarına haber verir. Daha sonra tekrar hepsi uykuya dalarlar.

Bazıları sahabelerden Ali'nin, Ashab-ı Kehf’e gittiklerini ve Ashab-ı Kehf'in uykudan uyanıp onları gördüklerini ileri sürmüştür. Ayrıca bu söylenceye İslam dininin son peygamberi Muhammed’e iman ettiklerini bildirip ve selâm gönderip dua istedikleri de eklenir. Bunların dışında bazı kişiler Ashab-ı Kehf'in Mehdi geldiğinde uyanıp ona katılacağını ileri sürmüştür. Yine de bu iddiaların, veya hikâyede genelde geçen isim, yer, zaman ve bazı olayların gerçek temelleri tartışmalıdır. Kur'an'da ise bu yorumlara dair hiçbir şey yoktur.

Hristiyanlık'ta Yedi Uyurlar

Bu efsane Hristiyanlık'ta "yeniden dirilme" inancının kanıtı olarak gösterilmektedir.

Efsane
Yedi Uyurları tasvir eden bir Orta Çağ el yazması.

Efsane'ye göre 250 yılları civarında Dakyus (Dakyanus veya Decius) adlı bir kral'ın yönettiği putperest bir ülkede 7 genç Hristiyalık'la suçlanır. İnançlarını değiştirmeleri için bir süre verilir fakat, onlar dünyevi eşyalarını bırakıp dağa ibadet etmeye giderler. Putperestliğe karşı bu tavrı gören kral öldürülmelerini emreder. Gençler ve köpekleri mağaraya sığınırlar. Kral mağaranın girişine duvar örülmesini emreder. Yedi Uyurlar yıllarca burada kalırlar.

Uzun yıllar sonra, (genelde 379-390 yılları) ağıl yapmak isteyen bir çiftçi mağara girişini açar ve Yedi Uyurlar'la karşılaşır. Şehir'de haçlı bir sürü bina görüp hayrete düşerler. Dakyus zamanında kalan altınları harcamaya çalıştıkları zaman Psikopos'un karşısına çıkarılırlar. Hikayelerini dinleyen psikopos bunun bir mucize olduğunu söyler.

Bunlar Hristiyanlıkta Malta, Malchus, Martinianus, Dionysius, Joannes, Serapion, ve Constantinus adındaki azizlerdir. Başka kaynaklar başka isimler verir.

Efsanenin bu sürümü ise Kuran'da ki Kehf suresinde(18. sure) anlatılanlara benzemektedir. Bahsi geçen kişiler Philedelphia (Bugün Ürdün'deki Amman şehri) şehrinin soylularıdır. Liderleri Maximillian (Yemliha), o sırada şehri ziyaret eden Roma İmparatoru "Haderanius" (Hadrian)'a başkaldırır ve put tanrıları inkar ederek sadece Nuh'un, Musa'nun, İbrahim'in ve İsa'nın Tanrı'sının tapılmaya değer olduğunu söyler. İmparator idam edilmelerini emreder.

Kapatıldıkları zindandan kaçarlar ve sığınacakları bir mağara bulurlar. Yedisi ve bir köpek (Kitmir veya Kıtmir) mağarada uyuya kalırlar. Bu mağaraya gelen askerler şaşırmış ve isteri içinde geri dönerler. Bunun üzerine komutanları mağara girişinin taş ve harçla kapatılmasını emreder. Yedi kafir'in buarada ölüme terkedildiklerini anlatan bir levha bırakarak giderler.

300 yıl kadar sonra uyandıklarında, Maximillian'ı şehre yiyecek almak üzere gönderirler. 300 sene önceki paradan şüphelenen fırıncı onun bir hazine bulduğunu zanneder ve bunu kendisiyle paylaşmazsa onu ele vereceğini söyler. Askerler gelir Maximillian'ı yetkililere götürürler. Yetkililer ilk önce ona inanmasalar da daha sonra ikna olurlar ve bunu bir mucize sayarlar.

Efsanenin birkaç değişik sürümü bulunmaktadır. Bunlardan birinde kaçan beş genç vardır, yolda bir çoban ve çobanın Kitmir adındaki köpeği de bu beş gence katılır. Çoban onları saklanmak üzere bu mağaraya götürür. Başka bir sürümde ise çoban bu yedi genç ve köpeğin bulunduğu mağaranın yerini kralın askerlerine göstermiştir.

Mağara
Ashab-ı Kehf mağarası, Efes,Selçuk.

Ashab'ül Kehf ile ilgili mağaranın ise sınırları içinde olduğunu iddia eden 33 kentin dördü Türkiye'dedir: Afşin, Selçuk,Efes, Lice ve Tarsus.

Hıristiyanlar tarafından kabul edilen sürümdeki mağara Selçuk ilçesindeki Efes antik şehrinin yakınlarındaki Panayır Dağı eteklerinde bulunmaktadır. Bu mağaranın üstüne bir kilise yapılmış hali 1927-1928 yılları arasındaki bir kazıda ortaya çıkarılmış, kazı sonucunda 5 ve 6. yüzyıla ait olan mezarlar da bulunmuştur. Yedi Uyurlar'a ithaf edilmiş yazıtlar hem mezarlarda hem de kilise duvarlarında bulunmaktadır.

Türkiye'de mağaranın yeri hakkındaki tartışma daha çok Afşin ve Tarsus ilçeleri arasında olmaktadır. Yedi Uyurlar mağarasının Afşin ilçesinde olduğunu kanıtlamak için Afşin Eshâb-ı Kehf Derneği bilim adamlarından oluşan bir heyete rapor hazırlatmış ve bunu yerel mahkemede açtıkları keşif davası ile karara bağlatmıştır. Tarsus da Bencilüs veya Encilüs denilen dağda Tarsus'a iki saat uzaklıktaki mağarayı tefsirler, tarihi kaynaklar ve arşiv belgelerine dayanarak Eshâb-ı Kehf mağarası olarak göstermektedir.

Ashab-ı Kehf, Diyarbakır'da da bir mekâna isim olmuştur. Kuranda mağara ile ilgili Kehf süresinin 17. ayetinde " Güneş doğduğu zaman mağaralarının sağ tarafına meylettiğini, battığı zamanda sol tarafa gittiğini görürdün. Onlar mağaranın kuytu bir köşesinde idiler. Bu , Allah'ın mucizelerindendir. Allah kime hidayet verirse hidayeti bulur. Kimi sapıklıkta bırakırsa onu, irşat edecek bir dost bulamazsın. " şeklinde yapılan tasvire göre yön tespitinin de uyduğu Licedeki mağara diğer kitaplarda da tasvir edilene en çok benzeyen mağaradır. Yerden yüksekte ve üzerinde gölgelik şeklinde çıkıntı olan bu yer içeriye doğru girintili bir mağaradır ki tanıma en çok uyan mağaradır.12.yy civarlarında Artuklu hükümdarı Melik Adil burayı restore ettirip bir kitabe yaptırmıştır. Ünlü tarihçi Abdulrezzak Semerkandi'nin 527 yıl önceki bir eserinde şöyle bir ifade geçmektedir; "(Sultan Üveys, Lice'deki Ashab-ı Kehf'e Bingöl üzerinden sefer düzenledi ve Muş Ovası'na vardı)". Buna karşın Ashab-ı Kehf tartışmalarında Lice Deyr-i Rakiym (Duru Köy) adının fazla yer almaması eleştiri konusu olmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/131/ashab_i_kehf_(yedi_uyuyanlar).html MERYEM ANA EVİ Meryem Ana Evi, İzmir Selçuk'taki Bülbüldağı'nda İsa'nın annesi Meryem'in son yıllarını St. Jean (Yuhanna) ile birlikte geçirdiğine inanılan kilise. Hıristiyanlar için hac yeridir. Bugüne kadar papalar tarafından ziyaret edilmişliği vardır.

Meryem'in mezarının da Bülbüldağı'nda olduğu düşünülür.

Efes antik kentin üst kapısının yanından geçilerek çıkılan Meryem Ana ören yerinde, Küçük bir Bizans Kilisesi bulunmaktadır. Burada İsa Peygamber’in annesi Meryem’in yaşadığına ve öldüğüne inanılır. Hristiyanlar yanında Müslümanlarca da kutsal sayılır ve ziyaret edilir, hastalara şifa aranır, adaklar adanır. Kilise’nin Meryem Ana adını alması 431 yılında Efes’te toplanan Ekümenik Meclis’in Meryem’in İsa’yı Tanrı’nın oğlu olarak doğurduğuna karar vermesi ile de bağlı olabilir. Evin bulunuşu da ilginçtir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/130/meryem_ana_evi.html BODRUM TÜRKBÜKÜ Önceden iki ayrı köy olan Gölköy ve Türkbükü, Bodrum ilçesinin Gündoğan beldesine bağlıydı. 1999 yılında birleşen bu iki köyün yeni adı Göltürkbükü oldu.

Göltürkbükü

Gölköy'ün mitolojik adı Kariandadır. Karyalılar döneminde burada halk bağcılık ve şarapçılıkla geçimlerini sağlamaktaydılar.

Türkbükü'nün ise mitolojik adı Madnasa idi. Türklerden önce Rum köyü olan ve Rumbükü adıyla anılan köyün geçim kaynağı balıkçılıktır. Türklerin eline geçmesiyle Türkbükü adını almıştır.

Bodrum'a yakınlığı ile de tercih edilen bu belde hem denize girme imkanı sağlıyor hem de eğlence anlamında Bodrum kadar olmasa da hareketli geceler geçirebileceğiniz alternatifler sunuyor.

Yaklaşık 8 aylık uzun bir yaz dönemi yaşanıyor Göltürkbükü'nde. Tatile illa temmuz, ağustosta çıkalım gibi bir durum yok. Hatta kış mevsiminde nefis dilbalığından yemek için bile tercih edilebilir Göltürkbükü.

Önceleri yalnızca deniz yoluyla ulaşılabilen Göltürkbükü sakin ve sade bir köyken, şimdilerde kara ulaşımının sağlanmasıyla İstanbul sosyetesi ve ünlülerin de.

Göltürkbükü -  Antik Karya bölgesinde Gölköy'ün mitolojik adı Karianda'dır. Türkbükü ise antik Madnasa adıyla anılan köydür. Türklerden önce Rum köy olduğundan Rumbükü adıyla anılan köyün geçim kaynağı balıkçılıktır. Türklerin eline geçmesiyle Türkbükü adını almıştır. Gölköy ve Türkbükü köyleri birleşerek 1999 yılında GÖLTÜRKBÜKÜ BELEDİYESİ yeni bir belediye olmuştur.

Göltürkbükü -  Bodrum'a gelmeden önce, Torba  sapağından döndükten sonra Göltürkbükü tabelasından sağa sapmanız gerekiyor. Özel aracınız yoksa Bodrum'dan seferler bulunmaktadır.

Bodrum havaalanına 45 km, Bodrum şehir merkezine ise 20 km uzaklıktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/129/bodrum_turkbuku.html BODRUM GÜMÜŞLÜK Bodrum yarımadası üzerindeki Gümüşlük doğal dokusu bozulmadan hala günümüze gelebilen nadir ve sevimli yerlerden birisidir.

Bodrum yarımadası üzerindeki Gümüşlük doğal dokusu bozulmadan hala günümüze gelebilen nadir ve sevimli yerlerden birisidir.
Bodrum’un çok hızlı kentleşmesine inat Gümüşlük doğal yapısını koruyan ve koruma altına alınmış bu değişimden hızlı kentleşmeden en şekilde en az etkilenmiştir. Gümüşlük’ün en sevdiğim yerlerinden biriside yürüyerek geçebildiğiniz Tavşan adasında gün batımını seyretmek. Tavşan adasında gün batımını seyretmek oluşan o eşsiz manzara karşısında etkilenmemek büyülenmemek elde değil.
Mandalina ağaçlarının kattığı muhteşem koku ve renk cümbüşü Gümüşlük’e bir başka güzellik katmakta. Eğlence mekanlarına yakın ama sakin bir yerde tatil istiyorsanız Gümüşlük sizlere fazlasıyla yetecektir.
Gümüşlük antik çağda Myndos kenti idi fakat daha sonralarda Myndos kentinin yerine kurulmuştur. Bodrum yarımadası üzerinde görebileceğiniz en sevimli yerlerden birisi.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/128/bodrum_gumusluk.html XANTHOS ANTİK KENTİ Xanthos,Yakınındaki yerleşimin adıyla, Kınık olarak da anılan Xanthos (Arnna), Fethiye-Kaş yolu üzerinde, Fethiye’ye 46 km. uzaklıkta, Kınık köyünün yakınındaki Eşen çayının ayırdığı Muğla-Antalya il sınırındadır.

     Kent, Likya bölgesinin (Teke Yarımadası) idarî ve dinî merkeziydi. Tarihi İ.Ö.VIII.yüzyıla kadar geri giden Xanthos, İ.Ö. 545 yılındaki Pers istilasına kadar bağımsız bir şehir devletiydi.

     Kent İ.Ö. 475-450 yılları arasında büyük bir yangın geçirmiş, eserleri de bu olay sırasında önemli ölçüde zarar görmüştür. İ.Ö. 429-410’daki Peloponez Savaşı’nda, bağımsızlıklarını koruyabilmek için önceleri iyi ilişkiler içinde bulundukları Atinalılarla savaşmışlar ve bu tarihten sonra Atina ile ilişkileri sona ermiştir. İ.Ö.333 yılında Büyük İskender’in bölgeye gelmesinden sonra büyük ölçüde Helenleşmişlerdi. Bu dönemi, İ.Ö. 309’daki Ptolemaiosların egemenliği izlemiştir. Sonraları, İ.Ö. 197’de Suriye Kralı III. Antiochus’un eline geçen kent parlak bir dönem yaşamıştır. İ.Ö. II. yüzyılda Xanthos, Likya Birliği’nin başkentidir. İ.Ö. 167’de bağımsızlığına kavuşan Xanthos, İ.Ö.42 yılında Romalılar tarafından işgal edilmiş, kentin batısındaki Likya Akropolisi yıkılmış, kent halkı kılıçtan geçirilmiştir. Bu olaydan bir yıl sonra, Roma İmparatoru Markus Aurelius kenti yeni baştan imar etmiştir. Bizans döneminde piskoposluk merkezi olan Xanthos, yöreye Arap akınlarının başlamasıyla I.S.VII. yüzyılda terk edilmiştir.


Xanthos’taki Kalıntılar ve Araştırmalar

     Kentin kalıntıları ilk olarak 1838 yılında Charles Fellows tarafından incelenmiştir. Fellows çalışmaları sırasında elde ettiği tüm kabartmaları ve mimarî buluntuların önemli bölümünü Londra’ya götürmüştür. Bu eserlerin tümü günümüzde Londra’daki British Museum’un Likya Eserleri Seksiyonunda sergilenmektedir.

     1950’den başlayarak, başta Pierre Demargne, Pierre Devambez ve Henri Metzger olmak üzere Fransız arkeologlar tarafından kazılar yapılmıştır.Günümüzde kazıları Christian Le Roy sürdürmektedir.

     Kentin ilk kapısı Helenistik Döneme aittir. Bu kapı, batı kesimdeki Akropolise açılmaktaydı. Güneydeki ana kapı ise Roma İmparatoru Vespasianus (İ.S. 69-79) tarafından yaptırılmıştır; saçaklığında kentin ana tanrı ve tanrıçalarından Apollon, Artemis ve Leto’nun kabartmalarıyla süslü metoplar bulunmaktaydı; bunlardan ikisi British Museum’dadır. Anıtsal bir “heroon” (anıt yapı) olan ve günümüze yalnız bir bölümü ulaşabilmiş ünlü Nereidler Anıtı, ana kapının kuzeydoğusunda yer almaktadır.

     Pers sanatının etkisinin görüldüğü İ.Ö.IV. yüzyılda yapılmış anıt, kalkerden yüksek çift kaidenin üzerindeki İon tapınaklarını anımsatacak mermerden bir mezar yapısı ile taçlanır. İon düzenindeki sütunlar arasında 12 Nereid heykeli vardır. Hükümdarın zaferlerini, avlarının kutlanmasını, kurban ve yemek sahneleri gibi konuları içeren kabartmaları ile birlikte üst bölümü British Museum’da bulunan anıtın yalnız temelleri yerinde durmaktadır. Anıtın kuzeyinde ve doğusunda, Bizans döneminde değişikliğe uğramış iki Bazilika dikkati çeker. Doğuda, av ve savaş sahnelerinin yanı sıra, dansözlerin betimlendiği kabartmalarla süslü İ.Ö.IV. yüzyıl ortalarına ait bir Lâhit vardır.

     Güneyde, kentin Helenistik döneme ait surlarının kalıntıları görülür. Kuzeybatıda, Akropolisin dışında doğuda, İ.Ö.IV. yüzyıla tarihlenen çokgen sur kalıntısı bulunur. Batıda da, surların bir bölümü algılanabilmektedir. Kuzeybatıdaki çokgen surun kuzeyinde, 4,35 m. yüksekliğe kadar olan bölümü ayakta bulunan Likya Mezar Anıtı yer alır. Özgününde Akropoliste konumlandığı anlaşılan Mezar yapısının, Tiyatro inşa edilirken bugünkü yerine taşındığı belirtilir.

     Akropolisin dışında, kuzeyde yer alan Tiyatro, Romalılar zamanında İ.S.II. yüzyılda yapılmıştır. İki yandaki tonozlu girişlerinin yanı sıra, yarım yuvarlak orkestrası, oturma basamakları (cavea) ve sahne binası (skene) ile iyi durumdadır. Hemen batısında, İ.S. 1. yüzyıla, Romalılar zamanına ait Kule Mezar kalıntısı görülür. Kuzeyinde ise, İ.Ö.IV. yüzyıla, tarihlenen Likya Mezar Anıtı bulunur. Diğer mezar anıtlarından farklı olarak, 8,59 m. yüksekliğindeki eserin 3,37 m. yüksekliğindeki kaidesi büyük blok taşlarla örülmüş, üzerine 3,56 m. yüksekliğindeki sivri kemerli lâhit yerleştirilmiştir. Kaidenin içindeki İ.Ö. 540-530’lara tarihlenen Güreşenler kabartması İstanbul Arkeoloji Müzesi’nde sergilenmektedir.

     Bu anıtın hemen kuzeyindeki Harpiler Anıtı 8,87 m., yekpare kaidesi 5,43 m. yüksekliğindedir. Nereidler Anıtı gibi, Pers sanatının etkilerini yansıtan anıtın mezar odası olan gövdesi, çocuklarının ve ailesinin diğer üyelerinin kurbanlarını kabul eden hükümdar ve eşini betimleyen mermer kabartmalarla süslüydü. British Museum’a götürülen özgün parçaların yerine 1957 yılında alçı mulajları yapılmıştır. Ayrıca, ölülerin ruhlarını simgeleyen kadın figürlerini taşıyan sirenler de tasvir edilmiştir. Kabartmaların üslubuna göre, Mezar Anıtı İ.Ö. 480-470’lere yerleştirilmektedir. Kuzeyindeki kare plânlı Agora, Romalılar zamanında, İ.S.II.-III. yüzyıllarda yapılmış olmalıdır. Sütunlu dört holü ile kapıları görülebilmektedir.

     Doğudaki ana girişin yanında Bouleterion (meclis binası) bulunur. Agora’nın kuzeydoğusundaki yaklaşık 11 m. yüksekliğindeki Yazıtlı Stel, iki basamaklı krepis (mezar odası) üzerinde yükselen dört tarafı yazıtlı kaide, dışa taşkın düz çatı ve aslanlı kaide üzerinde oturan hükümdar heykelinden oluşmaktaydı. Üstteki heykel dışında, diğer kısımları büyük ölçüde korunabilmiştir. Kaidenin üzerinde yer alan mezar odasındaki hükümdarın zaferlerini betimleyen kabartmaların bir bölümü British Museum’da, geri kalanları ise İstanbul Arkeoloji Müzeleri’nde bulunmaktadır.

     Kentin kuzeydoğusunda, surların yakınındaki Aslanlı Mezarın kaidesi yerde durmakta, İ.Ö. 550-540’lara tarihlenen kabartmalarıyla mezar odası British Museum’da yer almaktadır. Bu eser, Xanthos’taki bilinen en erken tarihli mezar yapısıdır. Aslında Aslanlı Mezarın kuzeybatısında, Roma Akropolisinde kaidesi görülen ve İ.Ö.IV. yüzyıla yerleştirilen Payava Mezar Anıtı da British Museum’da bulunmaktadır. Yine Roma Akropolis’inde konumlanmış Kule Mezar İ.Ö. IV. yüzyıla aittir.

     Kuzeyde Nekropolis’teki kayaya oyulmuş mezarların ve lâhitlerin farklı dönemlere ait olduğu belirtilmektedir.

     Bunlardan, boğaya saldıran aslanların betimlendiği Lâhit, İ.Ö.V. yüzyıl ortalarına tarihlenmektedir. Surlarla kuşatılmış Akropolisin içinde, kuzeydoğuda ise Bizans Kilisesi yer alır. Batı kesiminde, yalnız kaidesi günümüze gelebilmiş Artemis Tapınağı, doğusunda Bizans Sarnıcı ile bir ev kalıntısı görülür. Kentin güneydoğu köşesinde de, doğrudan sert toprağa oturan ve birkaç odadan oluşmuş evler dikkati çeker.

 

     Pers ordusu, başında komutanları olduğu halde Xanthos Ovasına indiği zaman, Xanthoslular bitmez tükenmez kuvvetlere karşı az sayı ile dövüştüler, yiğitlikte nam saldılar, ama yenildiler, kentlerine geri atıldılar, kadınları, çocukları, hazineleri ve köleleri kaleye doldurdular. Alttan, yandan ateşe verdiler. Öyle ki yangın kaleyi yerle bir etti. Bundan sonra birbirlerine korkunç yeminlerle bağlanarak düşmana saldırdılar ve Xanthosta oturanların tümü de savaşarak öldüler."

     Heredot M.Ö. 545 yılında Lykialıların Pers komutanı Harpagosa karşı savaşını böyle anlatmaktadır. Bu ateşten yalnızca o sırada başka yerlerde bulunan Xanthoslular kurtulabilmişler, daha sonra şehirlerine gelerek şehri yeni baştan kurmuşlardır.

     Burada Xanthosun M.Ö. V. yüzyılda varolduğunu anlıyoruz. M.Ö. 1200 yılında yapılan Troya Savaşı sırasında başlarında Xanthoslu Sarpedon olduğu halde Lykialılar Troya Savaşına katılmışlardır. Bu da bize gösteriyor ki Xanthos M.Ö. 1200 yıllarında da vardır. Fakat, görkemli ama talihsiz bu şehir M.Ö. 475 - 450 sırasında bu kez bir yangın felaketiyle karşılaşmış, baştan başa yanmıştır. Kazılarda bu tarihlere ait kalın bir kül tabakası ortaya çıkarılmıştır.

     M.Ö. 429da Melesandros isimli Atinalı bir komutan vergi toplamaya kalkınca tüm Lykialılar birleşerek yine ona karşı koyarlar. Bu savaşta Melesandros ölür ve Atina ile olan ilişkiler da sona erer. M.Ö. 333de İskenderin eline geçen Xanthos, İskenderin ölümüyle M.Ö. 309da Ptolemaiosların eline geçer. Daha sonra da Suriye Kralı III. Antiokhosun eline geçen Xanthosu bu dönemde büyük bir gelişme içinde görürüz.

     M.Ö. II. yüzyılda Xanthos Lykia Birliğinin başşehridir. Bir ara Rodos yönetimine verilen Xanthos, Rodosluların yönetimine karşı gelerek özgürlüğüne kavuşmuştur. Tarihi boyunca büyük istilâlar ve felaketler geçiren Xanthosu Roma döneminde M.Ö. 42 yılında Brutus işgal eder. Lykia akropolünü yerle bir ederek Xanthosluları kılıçtan geçirir. Xanthoslular Brutusa teslim olmamak için yine topluca intihar ederler. Kucağında çocuğu ile bir kadının ateşe atladığını gören Brutus çok üzülür ve askerlerine, Xanthosluları kurtaranları ödüllendireceğini söylerse de çok geç kalır. Hemen bir yıl sonra ise Marcus Antoninus, Brutusun açtığı yaraları sarmak için Xanthosa elini uzatır ve şehri yeni baştan imar eder. Roma İmparotoru Vespasianus da bu şehre dostça davranmış olmalı ki adına bir tak dikilmiştir. M.S. II. yüzyılda Romanın yanında Lykialı zenginler de Xanthosa yardım etmişlerdir. Örneğin Licinius Langosun şehirde bir hamam yaptırdığını biliyoruz.

     Bizans döneminde bir piskoposluk merkezi olan Xanthos, Arap akınları başlayınca terk edilmiştir. Xanthosu ilk defa 1838 yılında Ch. Fellows keşfetmiş, bu kişi bütün rölyefleri ve büyük mimari parçaları sökerek, Pataraya yanaşan harp gemisiyle Londraya taşımıştır. Bugün British Museumun Lykia salonunda buradan götürülmüş olan birçok eser sergilenmektedir. 1950den beri kazı Fransızlar tarafından yapılan Xanthosu önce Dr. Pierre Demargne, sonra Prof. Dr. Henri Metzger kazmıştır.

     Xanthos, Fethiye - Kaş yolu üzerinde, Fethiyeye 55 km uzaklıktadır. Kınık Köyünün yakınında Eşen Çayının ayırdığı Muğla - Antalya il sınırı üzerindedir. Kınık Köyünün hemen yanından Xanthos harabelerine çıkılır.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/127/xanthos_antik_kenti.html ANTALYA DÜDEN PARK Antalya, Akdeniz Bölgesi'nde yer alan Antalya şehrinin aynı ismi taşıyan merkez ilçesidir.

Antalya, Türkiye’nin önemli turizm merkezlerinden biridir. Doğası, palmiyelerle sıralanmış bulvarları, geleneksel mimarisini korumuş merkezi Kaleiçi ve büyük ölçekli turizm yatırımları ile Türkiye'nin en önemli turizm merkezlerinden biridir. Antalya aynı zamanda, Türkiye'nin büyük ölçekli göç alan kentlerinden biridir.

2010 yılı verilerine göre Antalya şehir merkezinde 502.491 erkek, 498.827 kadın olmak üzere toplam 1.001.318 kişi yaşamaktadır.

Düden Park 

Yapımı hala sürmekte olan bu doğa güzelliği Düden Park, Antalya ili Antalya Merkez ilçesinin Çağlayan mahallesinde (2070. Sk) yer alıyor.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/126/antalya_duden_park.html ANTALYA KAŞ Tarihçe

Kaş antalya ilnin en batısında yer alan turistik ilçedir.

Kaş'ın etrafında adı bilinen Istlada, Apollonia, İsinda, Kyaenai gibi antik kentler yanında ismi bilinmeyen birçok harabe yeri vardır. Bunlar irili ufaklı antik yerleşimlerdir. Örneğin Tüse Köyü'nün yakınındaki alçak bir tepe üzerinde Tysse adında küçük bir yerleşme bulunur.

Coğrafya

Yüzölçümü 2.231 km²'dir. Batıda Eşen Çayı ile Muğla'nın Fethiye ilçesinden ayrılır. Doğuda Kale (Demre)'ye kuzeyde ise Elmalı ilçelerine komşudur. Akdeniz'de tam karşısında, 1.800 m mesafede Yunanistan'a bağlı Meis Adası bulunur. Antalya il merkezine 189 km mesafede yer alan Kaş'ın sahil uzunluğu 70 km civarındadır.

Kaş'ta Akdeniz İklimi hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlıdır. Deniz seviyesinden 700 m. yüksekliğe kadar Akdeniz iklimi etkisi görülür. Yüksek kesimler ise Karasal İklim etkisindedir. Kaş Kasabası yazın Akdeniz sahillerimizin gündüzleri en serin yeridir. Ayrıca yazın nem oranı açısından Akdeniz kıyı şeridinin en düşük değerlerine sahiptir. Kışın ise hava sıcaklığının 0'ın altına hiç düşmediği Türkiye'deki tek merkezdir.

Ekonomi

Kaş halkı geçimini yaz aylarında turizm amaçlı pansiyon, otel, ve motel işletmeciliği yaparak sağlamaktadır. İlçe halkının çoğunun yayla köylerinde toprakları mevcuttur. Ova ve yaylalarda yurdumuzun önemli yaş sebze, meyve ve çiçek üretimi yapılmaktadır. Kış aylarında da üretim seralarda yapılarak içte ve dışta pazarlanmaktadır. Yine yüksek ve dağlık yerlerde elma üretiminde önemli bir tarım girdisidir. Aynı zamanda balıkçılık da önde gelen geçim kaynaklarındandır.

Nüfus

İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 47.519'dur. Bunun 7.800'ü ilçe merkezinde, 41.158'i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır.

İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 5 belde, 48 köy ve ? mahalleden oluşmaktadır.


Yıllara göre ilçe nüfus verileri
Yıllar     Merkez     Köyler     Toplam
2009      15065     18854
2000      7800       41158     47519
1997             
1990       4560      3568       40245
1985             
1980             
1975             
1970             
1965             
1960     
        
Turizm

Kalkan ve Gelemiş Köyü'nde son yıllarda turizm, hızlı bir şekilde gelişmektedir. Bu nedenle turistik tesislerin sayısı hızla artmaktadır. Kaş özellikle dalgıç turizmi bakımında ülkemizin önde gelen merkezlerinden biridir.

Meis Adası'na en yakın noktayı oluşturan Kaş'ta tarihi eserleri ve doğa güzellikleriyle önemli turizm potansiyeli vardır. Bir dil gibi denize uzanan Çukurbağ Yarımadası üzerinde yakın zamanda yapılan oteller bulunur. Kaş'ın içinde Büyük Çakıl Plajı, Küçük Çakıl Plajı ve Akçagerme Plajı'nda denize girmek mümkündür. Ayrıca kayıkla Limanağzı plajı'na gidilebilir.

Kaş'ın etrafında yer alan 6 adet mağaradan Kaş'a 18 km. uzaklıktaki Mavi Mağara, Aşırlı Adası Deniz Mağarası, güvercinleri ile ünlü Güvercinlik Mağarası en ünlü olanlardır.

Kaş'ta artan turizm faaliyetleriyle birlikte, trekking, dağcılık, rafting gibi doğa sporları da gelişmektedir. Gömbe'deki Yeşilgöl ve Uçarsu Şelalesi turist çeken doğa alanlarındandır. Akdağ'ın dibinde bulunan Gömbe, Kaş'tan 70 km uzaklıktadır. Akdağ ise Batı Toroslar'da Kızlar Sivrisi'nden sonra en yüksek zirvesidir.[kaynak belirtilmeli]

Gömbe'de Komba antik kenti ve buradan 13 km. uzaklıkta Nisa antik kenti vardır. Ayrıca Kaş içinde Kandyba antik kenti vardır. Kaş'a 12 km uzaklıkta Phellos antik kenti bulunur.

Turistik açıdan önemli olan Kekova'daki batık şehre Kaş'tan tekne ile gidildiği gibi karadan Üçağız'a gidilip kayıkla da gezilebilir. .

İlçede dalgıçlık ve yamaç paraşütü başta gelen sporlar arasındadır. Türkiye'nin en iyi dalgıçlık bölgesi olarak kabul edilir.

Beldeleri

  • Gömbe
  • Kalkan
  • Kınık
  • Ova
  • Yeşilköy





]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/125/antalya_kas.html ERZİNCAN ALTINTEPE ANTİK KENT Altıntepe, Erzincan'ın Üzümlü ilçesi sınırlarında Urartu, Bizans ve Osmanlı medeniyetlerine ev sahipliği yapmış eski bir yerleşim yeridir. Urartu döneminde kurulan yerleşim yerinde halen arkeolojik kazılar sürdürülmektedir.

Erzincan ovasının kuzey doğu kenarında yer alan volkan konilerinden en ilgi çekici olanı Altıntepe’dir. Ova seviyesinden 60 m. yükseklikteki bu tepe ilk kez 1938 daha sonra da 1956 yıllarında yasal olmayan yollardan iki mezar’ın soyulmasıyla adını duyurmuştur. Ardından 1959 yılında Ankara Üniversitesi öğretim üyelerinden Prof. Dr. Tahsin Özgüç tarafından kazılara başlanmıştır. 1967 yılına kadar sürdürülen kazılarda Urartu Dönemine ait önemli mimari kalıntılar ve küçük eserler ortaya çıkarılmıştır. Kazılardan ele geçen malzeme yayınlanan birçok makalede ve iki cilt kitapta değerlendirilmiştir. Ortaya çıkarılan Urartu dönemi yapıları Anadolu arkeolojisine önemli katkılar sağlamış ve temsil ettiği kültürün tek örnekleri olarak değerlendirilmiştir. Yaklaşık 200 m genişliğindeki tepenin üst kısmında Bizans Surları tarafından tahrip edilmiş, Urartu Dönemine ait iç kale kapısı ve surları, tapınak-saray, apadana, iç surların hemen dışında depo binası ile tepenin güney yamacında açılan terasa yerleştirilen açık hava tapınağı ve yeraltına yapılan 3 taş örme mezar ortaya çıkarılmıştır.

Altıntepe’de kazıların ardından Kültür Bakanlığı’na devredilen kale gerektiği gibi korunamamış ve "Altıntepe" adından gelen cazibeyle ve çevre de oluşturulan masallarla definecilerin iştahını kabartmış, bilimsel kazılarda büyük bir kısmı korunmuş olarak ortaya çıkarılan kalıntılar yerle bir edilmiştir. 2002 yılında Erzincan Valisi Halil İbrahim Altınok’un duyarlılığı sayesinde kazı Bakanlar Kurulu kararıyla Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü öğretim üyesi Prof.Dr. Mehmet Karaosmanoğlu'na verilmiştir. 2003 yılında başlanan kazı ve restorasyon çalışmalarına Tapınak alanında, Apadana’da, Kale Kapısı civarında, Kilise’de ve Sur duvarlarında devam edilmektedir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/124/erzincan_altintepe_antik_kent.html MERSİN MERKEZ
Kentin kuzeyindeki Yumuktepe höyüğünde yapılan kazılarda birçok katman ortaya çıkarılmıştır. Bunların en eskisi, MÖ 6300 lere, en yenisi ise Selçuklu dönemine tarihleniyor. Kazılardan çıkarılan eserler, Adana Arkeoloji Müzesi ve Mersin Müzesinde sergileniyor.

Mersin'in tarih sahnesine çıkışı 19. yüzyılın ortalarına rastlar. Bu dönemde henüz bir köy olan bölge, göçmen bir Türkmen aşiretine ev sahipliği yapıyor ve adını da bu aşiretten alır.Ayrıca Kapadokya bölgesinden gelen Rumlar kent nüfusuna hakim hale gelmişler ve 1850'de kentte 5.250 Ortodoks Rum'a karşılık 1.600 Müslüman yaşamaktadır.

Kentin kaderi ise Özellikle Amerika iç savaşı sırasında dünyadaki pamuk kıtlığını gidermek amacıyla Çukurova'da gelişen pamuk üretimi ve bölgenin 1866 da demiryolu ağına bağlanması, ile değişmiştir. Bu dönemde Mersin hızla, Çukurova'nın tarım ürünlerinin ihraç edildiği bir liman ve ticaret merkezi haline gelmiştir.

Şehrin bugünkü durumuna gelmesinde, şu anda azınlık olsalar da Hıristiyan Levantenlerin önemi yadsınamaz. Şehirde halen Levantenlere ait iki Katedral bulunuyor, Latin-İtalyan Katedrali ve Arap-Ortodoks Katedrali.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/123/mersin_merkez.html ADANA SABANCI MERKMEZ CAMİİ
20.000 kişilik cami (açık alanın düzenlenmesiyle 28.000 kişi), son cemaat mahaliyle birlikte 6600 metrekareye yayılmıştır; 9 fil ayağı üzerine oturur. Klasik Osmanlı mimarisi tarzında yapılmıştır. Genel görünüm olarak Sultan Ahmet Camii’ne, plan ve iç mekân olarak Selimiye Camii’ne benzer.

4 yarım-kubbe, 5 kubbe, 6 minaresi vardır; bunlar 4 halife ve 4 mezhebe, İslam’ın 5 şartına, imanın 6 şartına karşılık gelmektedir. 32 metre çaplı ana kubbe 32 farza, avludaki 28 kubbe Kur'an’da adı geçen 28 peygambere, ana kubbedeki 40 pencere Hz.Muhammed / Muhammed bin Abdullah'in peygamber olduğu yaşa ve 40 rekat namaza, 99 metrelik 4 minare Allah’ın 99 güzel ismine karşılık gelir.

Caminin temeli 13 Aralık 1988’de atılmıştır. 65 bin metrekarelik arsası Adana Büyükşehir Belediyesi tarafından Türkiye Diyanet Vakfı’na devredilmiş; halkın bağışları ile caminin %50’si tamamlanmıştır. Geri kalan %50, Hacı Sabancı ve onun ölümünden sonra Sabancı ailesi tarafından karşılanmış; bu nedenle başlangıçta Merkez Camii olması düşünülen adı Sabancı Merkez Camii halini almıştır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/122/adana_sabanci_merkmez_camii.html ADANA BARAJ YOLU      Binlerce yıllık tarihi geçmişi, bu geçmişten günümüze kalan sayısız tarihi eserleri, Yumurtalık ve Karataş sahillerinin doğal güzelliği ile Torosların yemyeşil yaylaları, şifalı suları, bitki ve hayvan türleri bakımındın çeşitliliği ile Adana büyük bir turizm potansiyeline sahiptir.

    Ilimizin kuzey ve doğusunu kaplayan Toroslar, dağ sporları, trekking ve av turizmi açısından çok uygun bir doğal ortama sahiptir. Ayrıca sayısız yaylalarıyla da yayla turizminin gelişmesine son derece elverişlidir.

    Seyhan ve Ceyhan nehirlerinin yarattığı deniz kulakları ve sazlık alanlar eko turizm açısından sınırsız olanaklar sağlamaktadır.

    Yazları oldukça sıcak geçtiği için, yöre halkı açısından yaylada yaz geçirmek neredeyse bir zorunluluk olmuştur. Yaylalarda kampçılık, sağlık, turizmi, ırmak ve kano turizmi, mağara turizmi ve av turizmi gibi alternatif tuzimler bulunmaktadır.

    Seyhan nehrinin yarattığı Tuzla ve Akyatan gölleri ile Ceyhan nehrinin yarattığı Ağyatan gölü, Ceyhan ve Yumurtalık dalyanı ile bunlara bağlı diğer lagünler, nadir kara ve deniz canlılarıyla, kuşların ürediği ve barındığı alanları oluşturmaktadır. Bu lagün ve dalyanların dışındaki alanlar da "Kıyı Turizmine" ve "Yat Turizmine" elverişli bölgelerdir.

    Bunların dışında; Çukurova'nın iç kesiminin bir diğer potansiyeli de canlı ekonomik yaşantısıdır. Adana, bölgenin en büyük kenti ve iş merkezi olduğu gibi, gelişmiş üniversitesi, gelenekselleşmiş sosyal etkinlikleri ile de önemli ölçüde "Iş ve Kongre Turizmi" potansiyeline sahiptir.

    Tarihi eser yönünden oldukça zengin olan ilimizde Tepebağ höyüğü, tarihi Büyük Saati, camileri, kervansarayları, bedestenleri ve mozaik müzesi görülmeye değer yerleridir.

    Adana ilinde toplam 65 adet büyük çaplı sit alanı tescil edilerek ilan edilmiştir. Bu sit alanları içinde; Kozan Merkez ve Seyhan ilçe merkezi gibi kentsel sitler, Misis, Magarsus, Anavarza gibi Arkeolojik Sitler, Ağyatan-Akyatan Yumurtalık'la Lagünü gibi doğal sitler bulunmaktadır.

    Adana'da her uygarlık kendi kültür çeşitliliğini bir sonrakine aktararak bir kültür mozayiği oluşturmuştur. Hititler, Romalılar, Araplar, Selçuklular, Ramazanoğulları, Osmanlılar, Türkmen ve Yörük aşiretlerinin yöre kültürünün çesitlenmesine katkıları olmuştur. Özellikle 19. ve 20. yüzyıllarda Adana ovasında yerleşimin yoğunlaşmasıyla tarımda ve sanayileşmede büyük atılımların olması, yörenin kültüründe büyük değişiklikler yaratmıştır.

    Çok değişik uygarlıkların yaşamına sahne olan Çukurova'da Folklorunda zengin olması doğaldır. Tarihin çok eski çağlarında yaşayan medeniyetlere ait folklor ürünlerinin hangilerinin bugüne kadar yaşadığı, hangilerinin folklor verimi ile bütünleştiğini saptamaya olanak yoktur. Anadaolu folklorunun genel karakteristiği yöre folklorunda da, bazı değişikliklerle aynen görülmektedir. Adana köylerinin bir kısmına hakim olan giyim tarzı, düğünler, cirit, güreş, sinsin gibi oyunlar varlıklarını devam ettiren folklor özellikleridir.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/121/adana_baraj_yolu.html SAKLIKENT KANYONU     Ak dağ`ın eteklerinde bulunan ve kelimenin tam anlamı ile doğa harikası olan saklıket kanyonu`na Fethiye-Antalya karayolu üzerinde bulunan Kemer Beldesi`nden sağa dönüp21 km ilerlerseniz ulaşmış olursunuz.

    Saklıkent`in en önemli özelliği binlerce yıl evvel jeolojik bir çatlama ile oluştuğu tahmin edilen kanyonun burada bulunmasıdır.Jeolojik çatlama sonucunda Saklıkent`i kanatları altına alan dağ ikiye ayrılmış ve bugünkü saklıkent Vadisini oluşturmuştur.

    Ortalama 200 metre yükseklikte olan bu vadinin genişlği 20 ila 30 metre arasında değişir,Tbanı normal dere yatağından farklı olarak sarp kayalarla ve büyük taşlarla kaplı olduğu için kanyon içinde yürümek oldukça güçtür.

    Saklıkent kanyonu`na girdikten sonra müthiş bir çağıltı ile akan Karaçay`ın sesini duyarsınız.Kayalara tutturulmuş demir iskele üzerine döşenen tahta korkuluk üzerinde yürüyerek kayaların altından fışkırna temiz su kaynağına ulaşırsınız.

    İsteyenler buradan karşıya geçip kanyonun derinliklerine kadar ilerleyebilirler.Güneş ışınlarının giremiyeceği kadar dar ve yüksek olan kanyoni18 km kadar ileri doğru devam eder.Suyun dibi çakıllı ve taşlı olduğu için,kanyonu yürümek isteyenlerin yanlarında lastik yada bez ayakkabı bulundurmaları gerekir.

    Tatlı bir çığıltı ile dökülen suları burada bulunan restoranlarda gözleme yada balık yiyerek izleyebileceğiniz gibi,köprüyü geçip ileriye gittiğiniz zaman,gizli cennetlerlede kaşılaşabilirsiniz.Gizli cennet denilen bu yerde suların içinde bulunan ördeklere yiyecek atabilir,çoşkun suların üzerine kurulmuş olan  ve üzerlerinde yörenin kilim ve yastıkları serili olan divanlarda oturabilir,bir demli çay yada Türk Kahvesi içerek günün yorgunluğunu üzerinizden atabilirsiniz.

    Ayaklarınız buz gibi suyun içinde serinlerken,karnınızı ızgara veya tavalarda kızaran balıklarla doyurabilirsiniz.Saklıkent`e ister özel aracınızla ister Fethiye`nin merkezinden kalkan dolmuşlarla,isterseniz seyahat acentalarının düzenlediği turlarla gidebilirsiniz.Saklıket yolu üzerinde bir çok gözleme ve ayran servisi yapan yerler ve restoranlar ile nar ekşisi, zeytinyağı ve mevsimine göre meyve satan yerlerde vardır.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/120/saklikent_kanyonu.html FETHİYE TLOS ANTİK KENT     Tlos veya Kaleasar Fethiye'ye 35 km. mesafede Yaka Köyü'nde bulunmaktadır. Kent geniş bir alana yayılmasına karşın, kalıntılar akropol ve çevresinde odaklanmıştır. Kente girişindeki akropolün hakim görüntüsü ziyaretçileri hayli etkilemektedir. Yaklaşık 500 rakımlı dik yamaçlarla doğal açıdan korunaklı akropol tepesinin çevresi, yer yer sur duvarları ile tahkim edilmiştir.

    Akropolün kuzeydoğu yönündeki erken döneme ait sur duvarları ile kaya mezarları Likya kültürünün örneklerindendir. Daha çok doğu ve güneydoğu kesimde izlenen sur duvarları ise Roma Döneminde inşa edilmiştir. Bunların Bizans Döneminde de onarım gördüğü bilinmektedir.

    Bu onarımda değişik yapı kalıntılarıyla lahit mezarların taşlarından yararlanılmıştır. En üstte devşirme taşlarla yapılan geç dönem yapı grubu 19. yüzyılda bölgeye hakim Ali Ağa isimli beyin yerleşimine ait kalıntılardır. Akropolün eteğinde günümüze yalnızca birkaç oturma sırası kalmış stadyum, hamam, tiyatro ve kilise kalıntıları yer almaktadır.

    Tlos'ta mevcut bulunan antik tiyatro tamamen sahipsiz kalmış, stadyumun içerisine köylü halk tarafından sebze ekilmiş aynı zamanda yer yer çöküntüler olmuş ve alt kısımda yer alan kalıntılarda gün yüzüne çıkmıştır.

    Akropol değişikliğe uğramış ama orijinal mimari yapısını korumuş sadece eklentiler kendisini belli etmektedir. Aynı şekilde hamam ve kilisenin olduğu taraf ve şehrin merkezinin bu yayılımı belirlenmemiş koruma altına alınmamış. Kente giderken yer yer tarlalar içerisinde lahit anıt mezar gibi kalıntılar göze çarpar.

    Köy dağınık yayılım göstermekte olduğundan şehirin üzerine ya da yanına kurulu demek doğru olmaz. Fethiye-Saklıkent yolundan 4 km kadar içeridedir. Tamamen ihtişamlı bir görünümü olmasına rağmen kültür bakanlığınca sadece bir bekçi ile değerlendirilmiştir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/119/fethiye_tlos_antik_kent.html DALYAN CAMPİNG     Kamp alanımız gölün kıyısında ve 2500 yıllık Kaunos Kral Mezarlarının tam karşısındadır. Dalyan Gölü kıyısında kurulu olan bu kamp alanında çadırda, bungalovda yada karavanda kalabilirsiniz. Dalyan'daki tek çadır ve karavan alanı olan Dalyan Kamping aslında küçük ve sevimli bir bahçe.

   Çadırınızı ağaçların altında düz çimen zeminimizde kurabilirsiniz. Eğer çadırınız yoksa bizden temin edebilirsiniz.

   Eğer çadır yerine bungalov tercih ederseniz, kampımızda 5 tanesi küçük 3 tanesi büyük ve duşlu tuvaletli olmak üzere ağaçtan yapılmış 8 adet bungalovumuz vardır. Yatakları ihtiyacınıza göre tekli, çiftli, tekli ve çiftli yada 2 çiftli olmak üzere ayarlayabiliriz.

    Kampımızda 18 adete kadar karavan yada motokaravan koyacak alanımız mevcuttur. Karavanlara elektrik kampımızda muhtelif yerlerde bulunan elektrik panolarından temin edilmektedir.

    Duşlar, tuvaletler ve lavobalar kampın orta noktasındaki komple fayans binamızda fazlasıyla mevcuttur. Sıcak su, tuvalet kağıdı, kağıt peçete, sabun ve diğer temizlik malzemeleri kesintisiz olarak bizim tarafımızdan temin edilmektedir. Çamaşır makinemizde bu binadadır. Küçük bir ücret karşılığında çamaşır yıkayabilirsiniz, çamaşır deterjanıda bizden.

    Tam kapasite restaurant mutfağımız, açık büfe kahvaltı, öğle yemeği, akşam yemeği ve ızgara çeşitlerini her gün kampçılarımıza sunmaktadır. Dünyaca meşhur mavi yengec'te menümüzde bulunmaktadır. Ayrıca yenilenen barımızda televizyonunuzu seyrederek yada canlı müzik dinleyerek bar keyfi yapabilirsiniz.

    Gündüz yada gece yenilenen iskelemizde göle girerek serinleyebilirsiniz.

    40 kişi kapasiteli terasımızda kendi yaptığınız veya bizden istediğiniz yemekleri eşsiz dalyan manzarasında yerken    yada içkilerinizi yudumlarken Dalyan Camping'in ne kadar özel bir yer olduğunu bir kez daha gözlemliyeceksiniz.

    Her türlü ihtiyacınızı kampımızın hemen yanında bulunan bakkal ve marketten yada merkezdeki dükkanlardan veya haftalık cumartesi pazarından temin edilebilirsiniz.

    Her türlü mutfak ihtiyacınız karşılayabileceginiz müşteri mutfağımızda buzdolabı, ocak, lavabo ve diğer malzemeler mevcuttur.

    Dalyan'a ulaşmak için Muğla'nın Ortaca İlçesindeki otogardan 15 dakikada bir kalkan minibüsleri kullanabilirsiniz. Dalyan Merkez'e geldiğinizde Dalyan Kamping tabelasını göreceksiniz. Bu bölgede çadırda konaklamak için tek alan burası olduğundan sorarak da kolaylıkla bulabilirsiniz.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/118/dalyan_camping.html SULTANHANI KERVANSARAY     Türkiye'deki ve Dünya'daki en büyük kervansaraydır. Selçuklu Devleti zamanında yapılmış olan kervansaray ticaret yolları üzerinde olduğundan hem konaklama hem de ticaret yollarının güvenliğini sağlamak için Alaaddin Keykubat tarafından yaptırılmıştır.

     Kervansaray Selçuklu Mimarisinin en mükemmel bir örneğidir. Kervansaray 4868 metrekarelik ölçüsü ile  görkeminin, heybetinin, Dünya'da tek olmasının sebebini aslında kendisi açıklamaktadır.

    Yazlık ve kışlık  olmak üzere iki bölümden oluşan kervansaray tipik Selçuklu mimarisinin bir örneğidir.

    Fakat süslemeleri, taş yapısı, sütunları mükemmel bir görkeme sahiptir. Dıştan Boyu :116,90 metre,Yazlık kısım 61,75 metre eni 49,35 metredir. Kışlık kısım ise 55,15 metre eni 32,90 metredir.


     Kervansarayın yazlık bölümünün ortasında ise bir köşk mescit bulunmaktadır. Bu mescit 4 sütun üzerine kurulmuştur. Türk yapı geleneğine göre yapılan kervansarayın giriş kapısı Doğu'ya  doğru açılmaktadır.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/117/sultanhani_kervansaray.html HABİTAT GARDEN RESTAURANT & CAFE

]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/116/habitat_garden_restaurant_&_cafe.html İZMİR ÇEŞME Çeşme

Çeşme ilçesi, İzmir ilinin batısında yer alır. Doğudan Urla, kuzeyden Karaburun, batı ve güneyden Ege Denizi ile çevrilidir. Deniz seviyesinden yüksekliği 5 metredir. Yüzölçümü 260 km²'dir. 1 beldesi (Alaçatı) ve 4 köyü bulunmaktadır. Tarihteki on iki İyon kolonisinden biridir.

2007 yılı Genel Nüfus Sayımına göre, ilçenin toplam nüfusu 27.796’dır. Bu nüfusun 17.950’si şehir merkezinde, 9.846’sı ise belde ve köylerde yaşamaktadır. İlçede 13 ilköğretim okulu, 5 ortaöğretim kurumu bulunmakta; 4.532 öğrencinin eğitim gördüğü okullarda, 247 öğretmen görev yapmaktadır.

Sağlık hizmetleri 1 devlet hastanesi, 2 sağlık ocağı, 1 sağlık evi tarafından verilmektedir. Bu kurumlarda 27 doktor, 4 sağlık memuru, 26 hemşire ve 28 ebe görev yapmaktadır. İlçede ekonomik yapıyı turizm belirlemektedir. İç ve dış turizm açısından ülkemizin sayılı merkezlerinden olan Çeşme’nin, turizmdeki öneminin önümüzdeki yıllarda çok daha artacağı öngörülebilir. Yarımadanın ilk antik yerleşim yeri olan Ildırı (Erythrai), ilçenin görülmeye değer tarihi zenginliklerinden biridir.

Pausanias’a göre, Erythrai (Ildırı), Giritliler tarafından kurulmuştur. MÖ 7. yüzyılda tiranlar tarafından yönetilen kent MÖ 560 tarihinde Lidya egemenliğine girmiştir. Kent İskender tarafından özgürlüğüne kavuşturulana dek Pers egemenliğinde kalmıştır. Oldukça güzel taş işçiliğine sahip surlarla çevrilidir. Kentte yapılan arkeolojik çalışmalarda, MÖ 7. yüzyılın 2. yarısına tarihlenen Athena Tapınağı ve Tiyatrosu açığa çıkarılmıştır.

Çeşme yöresi, 11. yüzyıl sonlarında büyük Türk denizcisi Çaka Bey ile Türk egemenliğiyle tanışmıştır. Osmanlı egemenliğine geçişi, 14. yüzyıl sonlarındadır. En çarpıcı Osmanlı eserlerinden biri burada bulunan Çeşme Kalesi’dir. Çeşme ve çevresinde yapılan kazılarda elde edilen eserler Çeşme Kalesi içindeki müzede sergilenmektedir. Kaleye ek olarak bir de kervansaray bulunmaktadır.

Çeşme Kalesi ve Müzesi Çeşme'nin en çok ziyaret edilen tarihi eseri II. Beyazıt'ın yaptırdığı kale bugün müze olarak kullanılmaktadır. Çeşme kalesi ise, 1508 yılında Osmanlı Padişahı II. Beyazıt tarafından, Aydın Valisi Mir Haydar aracılığıyla, Mimar Ahmet oğlu Mehmet'e yaptırılmıştır. Kalenin ilk inşaatı tam deniz kıyısına yapılmıştır. Ancak, sonraki yıllarda denizin doldurulması sonucu bugünkü konumunu almıştır.

 
Çeşme SahilKale ve liman, ticaret ve savaş gemilerini kötü hava koşullarına ve düşman saldırılarına karşı korumaktaydı. Kalenin güney kapısı, Osmanlı mimarisinin bütün özelliklerini taşımaktadır. Günümüze kadar çok iyi bir şekilde korunarak gelen kale içinde Çeşme Arkeoloji Müzesi yer almaktadır.

Çeşme Müzesi ilk defa 1965 yılında İstanbul Topkapı Müzesi'nden getirilen silahlarla silah müzesi olarak ziyarete açılmış olup, 1984 yılına kadar böyle devam etmiştir. Müzede bulunan silahlar salondaki aşırı nemden dolayı oksitlenerek bozulmaya başladığından, İzmir Arkeoloji ve Ödemiş müzelerine devredilmiştir. Aynı teşhir salonu düzenlenerek 1964 yılından beri devam eden Ildırı (Erythrai) antik şehrinde yapılan kurtarma kazılarından elde edilen eserler sergilenmektedir.

 Kervansaray 1529 yılında Kanuni Sultan Süleyman tarafından yaptırılan iki katlı kervansaray, tipik Osmanlı dönemi kervansaraylarından biridir. Bir benzeri de Kuşadası'nda (Öküz Mehmet Paşa Kervansarayı) bulunan yapının mimarı, Ali Pabuççu'nun oğlu Ömer'dir. "U" biçiminde bir plana sahip olan yapının ortasında geniş bir avlu, bu avlunun çevresinde de dükkân, depo ve odalar yer almaktadır. Merdivenle birinci kata çıkılır, burası da biçim bakımından zemin katına benzer. Zamanında kervansarayın misafirleri özellikle yabancı tüccarlarmış. Bunlar mekanı ya hayvanlarıyla geceyi geçirebilecekleri bir konut ya da şehirlerde mallarını koyacak ve satacak bir yer olarak kullanırlarmış. Bu kervansarayın restorasyonu tamamlanmış olup günümüzde otel olarak hizmet vermektedir.

 
Çeşme meydanı Erythrai, Çesme merkezine 27 km uzaklıkta küçük adacıkları olan güzel bir koyun üzerinde kurulmuştur. Arkeolojik kalıntılarda MÖ 3000 de Erythoros yönetiminde olan kolonistler tarafından kurulduğu anlaşılmaktadır. Şehrin kuruluşunu takiben bir süre krallıkla yönetildiği bilinmektedir. MÖ 7. yüzyılda İyon şehirleri arasında oluşturulan dini ve siyasi birlik olan "Panionion" a girmiş ve tarihteki on iki İyon kolonisinden biri olmuştur. Pers egemenliğinden kurtulmak için gerek Yunanistan`daki gerekse Anadolu`daki şehirler zaman zaman girişimlerde bulundukları bilinmektedir. Nitekim Erythrai de Yunan donanmasının yakılması ve başarısızlıkla sonuçlanan Lade Deniz Harbine (MÖ 494) katılmışlar ve daha sonra Attik-Delon Deniz birliğine de üye olmuşlardır. MÖ 4 yüzyılda Karia`daki Pers satrap Mausolos ile de dostane ilişkilerinin olduğu bilinmektedir. Öyle ki Erythrai'liler Mausolos`a duydukları şükran hissinin bir ifadesi olarak onun Tunç`tan yapılma, altın saçlı heykelini Agora'ya dikmişlerdi. Perslerle Mausolos dolayısıyla olan bu yakınlaşma, Erythrai`lilerle büyük ilişkileri bulunan Atameus Kralı Hermias'ın MÖ 345'de Perslere karşı harekete geçmesiyle bozulmuştur. Erythrai otonomisini kaybetmiş, ancak MÖ 334'de İskender`in şehri almasıyla bağımsızlığa kavuşmuştur. Erythrai hakkında milattan sonraki asırlara yönelik pek bilgi bulunamamaktadır. Önemini yitirdiği için, Bizans egemenliğinde köy hüviyetine girmiştir. On birinci asra kadar Ephesos metropolitine bağlı psikoposluk şeklinde görülen Ertyhrai`nin Çaka Bey`den sonra Türk egemenliğine girdiği bilinmektedir. Kesin olarak Türk egemenliğine girdiği 1336'dan sonra Erythrai, Erythre, Rhtrai, Lythri şeklinde isim değişikliklerine uğrayan bu yerleşim yeri, 16.yüzyıldan sonra İlderen ve Ildırı halini almıştır.

Ildırı'da gözle görülen kalıntıların başında şehir surları gelir. Bunun yanında akropolis, kuzeyinde tiyatro ve yapılan kazılarda ortaya çıkan Hellenistik ve Roma Döneminden kalma villa yapıları, Arkaik Döneme ait Athena tapınağı, Bizans döneminde inşa edilmiş kilise, Cennettepe olarak adlandırılan yerde Roma villası ve mozaikleri, Geç Roma-Bizans Döneminde inşa edilmiş hamam yapısı görülebilir. Ildırı antik şehrinde yapılan kazı ve araştırmalar sonucunda ortaya çıkarılan askeri ve sivil yapıları ziyaretçiler ücretsiz olarak ziyaret etmektedirler.

 Çeşmeler Çesme'nin tipik Ege mimarisi özelliklerine sahip pek çok yapısının yanı sıra, adını aldığı Osmanlı dönemi çeşmeleri de, bu mimari zenginliğine ayrı bir değer kazandırır. İlçe merkezi planında yerleri belirlenen bu çeşmelerden Anonim Çeşme 1792 yılında, Kaymakam Sadık Bey Çeşmesi de 1885 yılında yaptırılmıştır.

 Dalyanköy

Ilıca Plajı"Eski Camii" olarakta anılan yer, Çeşme ilçe merkezinin 2 km güneyindedir. Bizans egemenliği sırasında I. Kılıç Arslan`ın kayınpederi Emir Çaka, yarımadayı ele geçirince, 1081 yılında Çeşme`ye gelmiş ve Oğuz Boyundan gelen Türkleri bu merkeze yerleştirmiştir. Halen bir cami kalıntısı ve geniş mezarlığıyla 11. yüzyıl Türk yerleşmelerine ait ilginç bir örnektir.

 Altın kumsallar ve Ilıca 2 km'ye yakın uzunluktaki geniş ve beyaz kumlu plajları, nitelikli konaklama tesisleri ve termal olanaklarıyla Çeşme popüler bir turizm merkezidir. Denizin içinden kaynayan sıcak termal sular, Ilıca plajını ve yöredeki diğer plajları büyük birer termal havuz haline getirir.

Ilıca'daki büyük, küçük konaklama tesisleri, yoğun turist kapasitesinin ihtiyacını karşılayabilecek durumdadır. Birçok küçük otel ve pansiyonlar da bile kaplıca suyu vardır. Çeşme plajlarının ve özellikle Ilıca plajının en önemli özelliklerinden biri de, kıyıdan denize doğru yaklaşık yüz metrelik bir şeridin insan boyunu geçmeyecek derinlikte olmasıdır. Özellikle termal kaynaklarla beslenen sığ sularda, ultraviyole ışınlarının insan sağlığına çok daha fazla yararlı olduğu bilimsel bulgularla kesinleşmiştir. Bunların yanı sıra, bu plajlardan çocukların yararlanma olanakları sağlık ve can güvenliği bakımından elverişlidir.
 

 




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/115/izmir_cesme.html TERZİBABA TÜRBESİ Kimi gafil olub dünyayı sevdi
Kimi abid olub ukbayı sevdi
Kimi zakir olub severdi Mevla
Olubdur şanları gayede A”la


Terzibaba Hazretleri”nin asıl adı, Muhammed Vehbi”dir.Babasının adı Fazılzade Abdurrahman”dır. Mesleği terzilik olduğu için halk arasında “Terzibaba” ya da “Hayyat Vehbi” olarak şöhret bulmuştur . Üç kardeş oldukları rivayet edilmektedir.Kardeşlerinden birinin adı Fazıl Abdulkerim Feyzi Efendi”dir.Feyzi Efendi hem hafız hem de yazı öğretmenidir.Diğer kardeşi Antakya”ya gittiği daha sonra Refahiye”nin Melikşerif köyüne dönerek orada ikamet ettiği belirtilmektedir.Terzibaba”nın erkek çocuğu olmadığı için soyu kızları ile devam temiştir.Terzibaba”nın doğum tarihi konusunda kesin bir tarih bulunmamakla birlikte 1778 yılında dünyaya geldiği ve 1848 yılında vefat ettiği rivayet edilmektedir.
Terzibaba Erzincan asıllı olup hane-i şerifleri eski Erzincan”da Camii Kebir ile Kurşunlu Camii Şerifleri arasında Benderli Mahallesindedir.Terzi dükkanı ise Kasaplar Çarşısı”nda idi.Bu dükkan daha sonra camiye çevrilmiştir.Yine Terzibaba”nın Erzincan”ın batısındaki Sarıgöl Köyü”nde bir bahçesi ve birkaç tarlası olduğu bilinmektedir.
Anadolu”da yetişmiş pek çok mutasavvıf gibi Terzibaba”nın da medrese eğitimi görmediği kabul edilir.Çocukluğu tekke ve tasavvufa intisap edip kamil bir mürşid değilken bile etrafındakilerin dikkatini çekmiş Kadiri Tarikatı üzerine zikir etme izni almış , 40 yışanı kadar Kadiri Tarikatı”na hizmet etmiştir.Bundan sonra da Nakşibendi Tarikatı”na intisap etmiştir.Mevlana Halid”i Bağdadi”nin halifesi olarak Erzincan”da irşad vazifesini sürdoürmüştür.Birçok insanın Tasavvufa girmesine vesile olmuş , birçok mürit ve halife yetiştirmiştir.

TERZİBABA HAKKINDA ANLATILAN MENKIBELERDEN BAZILARI

-Bir adam askere alınan oğlunun askerlikten muaf tutulması için Şeyhten şefaat ve yardım istemek niyetiyle Şeyhinin huzuruna gidip oturmuş.Henüz muradını arz etmeden evvel Terzibaba Hazretleri cihadın faziletlerini söylemeye başlamış .Adamcağız meramını arz etmeye cesaret edemeden,oradan kalkıp gitmiş.

-Terzibaba Hazretleri”nin Ezan-ı Muhammedi okunurken elinde iş olsa da onu bırakıp dinlemeyi adet edindiğini naklederler.Ölümü hakkında da şunu anlatırlar.Terzibaba”nın cenazesi götürülürken yakın camilerin birinde ezan okunmaya başlamış.O anda cenaze o kadar ağırlaşmış ki cemaat taşıyamaz olmuş.İster istemez yere indirmişler.Ezan bitmiş ,tekrar almışlar ve bir kuş hafifliği ile ebedi istirahatgahına götürmüşler.

TERZİBABANIN ESERİ

Eserleri Terzibaba”nın medrese tahsili görmediğini daha önce kaydetmiştik.Onun böyle düzenli bir eğitim almayışı , cahil olduğu anlamına gelmez.Bir anekdotta Terzibaba”nın ulema tarafından bir imtihandan geçirildiği anlatılmaktadır.Belki de bu olaydan dolayı onun “sıfatı subutiyye “ ve “tasavvuf” hakkında mensur bir eser yazdığı kaydedilmektedir.Ne yazık ki bu güne kadar onun böyle bir eserine rastlanılamadı.Ama onun “Kenzü”l –Fütuh” adında bir eser yazdığını Leblebici Baba bize bildiriyor.

“Kenzü-l Fütuh”adlı risale açtı
Kendi vicdanından gevlerler saçtı
Anı tanzim etti.Hafız-ı Rüşdi
Hoca –Zade irfanına Maşallah”


Leblebici Baba”nın da söylediği gibi Terzi Baba”nın “Kenzü”l Fütuh” adlı bir risale yazdığı ve onu Hafız Muhammed Rüştü”nünü “tanzim “ettiği anlaşılmaktadır.Son bölümde yer alan şiirdeki şu mısralar bu hususa işaret etmektedir.

“Meğer günlerden bir gün Hak inayet
Kılıp söylendi Vehbi bi nihayet
Coşup İşka gelip bir bir beyane
Maarifden söyledi aşıkane
Cevahirler buyurdu, kıldı tefhim
B u asi Rüşdi kıldı ani tanzim

……………………………….

Tamam oldu bi –hamdillah risale
İçinde kalmadı hacet süale
Denildi ana hoşça bi güzel ad
Kılup “Miftah-ı Kenz” ile anı yad
Dahi mensürü hem “Kenzü”l- Fütuh”
İkisi bile hem cismile ruhdur

Terzibaba”ya ait olduğu kabul edilen Terzibaba”nın eserin adı “Kenzü-l Miftah”tır.Terzibaba”nın yukarında şiir ile sözü edilen kitabın son kısmında yer alan şiirde kitabın adı “Kenzü”l Fütuh”olarak geçmektedir.Bu isim değişikliğindeki sebep de açıklanamamaktadır.Bu da eserin muhteva bakımından olmasa da şekil bakımından önemli bir değişikliğe uğradığını gösteriyor.Bütün bunlar eserin mensurunun (düzyazı) Terzibaba”ya , manzumesinin ise yani şiir haline getirilmiş olan Hafız Rüşti”ye ait olduğu ihtimalini güçlendiriyor.

Terzibaba”nın bu eserinin asıl adının “Kenzü”l –Fütuh “ olduğunu daha sonra Miftah “ı Kenz olarak değiştirildiği , kitabın “Kenzü”l – Miftah “adıyla yayımlandığını görüyoruz.Bu isim değişikliğinin sebebi de bilinmiyor.

Kenzü”l Miftah ilk defa 1286/1869 yılında El Hac Halil Efendi tarafından Ramazan”ın ortasında 79 sayfa olarak bastırılmıştır.Daha sonra Terzibaban”nın torunlarından Hafız Muhammed Vehbi Efendi tarafından da 1329/1910 tarihlerinde yeniden bastırılmıştır.Her iki baskının sonunda Hafız Rüştü”ye ait Terzibaba için yazdığı bir methiye şiiri ile Terzibaba”ya ait olduğu belirtilen iki şiir bulunmaktadır.

Bunların dışında “Kenzü”l Miftah”ın “ yer ve tarihi belirtilmeyen bir baskısının Yunus Emre Divanı”nın kenarında yer aldığını görüyoruz. “ Kenzü”l Miftah” Hasan Alakese tarafından İstanbul”da 1972 de “ Manevi anahtarların hazinesi” adı ile yeni harflerle yeniden basılmıştır.Erzincan”da 1979 “da , Terzibaba”nın biyografisi ile birlikte “Terzibaba , Hayatı ve Miftah-ı Kenz”adı ile tarafımızdan yeniden neşredilmiştir.

Terzibaba”nın sözü edilen bu kitabı “Mesnevi “ tarzında yazılmış bir eser olup 1230 küsür beyitten oluşmaktadır.Şiirlerin dili o günün Türkçesi”ne göre çok sade sayılabilir her türlü tekellüften uzak ,en ağır konuları kolaylıkla anlattığı bilinmektedir.Eserin muhtevasına gelince , itikadi ve tasavvufi konuları içerdiği görülmektedir.Terzibaba , özellikle bir mutasavvuf olduğu için konulara bir mutasavvıf gözüyle bakmaktadır.Ancak onun bu tasavvuf anlayışı ,Sünni anlayışla mezcedilmiş bir tasavvufi bakış açısıdır.Onun sufilik anlayışı her türlü aşırılıktan uzak ,değişik yorumlara sapmadan ,Ehl-i Sünnet itikadi ile örtüşen bir anlayıştır.Esere tetkik edildiği vakit onunu bu anlayışı daha bariz bir şekilde görülecektir.

Terzi Baba”nın hem manevi şahsiyetinin , hem de eserinin büyük bir şöhrete ulaştığını ve bu şöhretin çok geniş bir alana yayıldığını görüyoruz.Eserinin defalarca basılması bunun şahididir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/114/terzibaba_turbesi.html TERZİBABA CAMİİ VE KÜLLİYESİ     Terzibaba Hazretleri”nin asıl adı, Muhammed Vehbi”dir.Babasının adı Fazılzade Abdurrahman”dır. Mesleği terzilik olduğu için halk arasında “Terzibaba” ya da “Hayyat Vehbi” olarak şöhret bulmuştur . Üç kardeş oldukları rivayet edilmektedir.Kardeşlerinden birinin adı Fazıl Abdulkerim Feyzi Efendi”dir.Feyzi Efendi hem hafız hem de yazı öğretmenidir.Diğer kardeşi Antakya”ya gittiği daha sonra Refahiye”nin Melikşerif köyüne dönerek orada ikamet ettiği belirtilmektedir.Terzibaba”nın erkek çocuğu olmadığı için soyu kızları ile devam temiştir.Terzibaba”nın doğum tarihi konusunda kesin bir tarih bulunmamakla birlikte 1778 yılında dünyaya geldiği ve 1848 yılında vefat ettiği rivayet edilmektedir.

    Terzibaba Erzincan asıllı olup hane-i şerifleri eski Erzincan”da Camii Kebir ile Kurşunlu Camii Şerifleri arasında Benderli Mahallesindedir.Terzi dükkanı ise Kasaplar Çarşısı”nda idi.Bu dükkan daha sonra camiye çevrilmiştir.Yine Terzibaba”nın Erzincan”ın batısındaki Sarıgöl Köyü”nde bir bahçesi ve birkaç tarlası olduğu bilinmektedir.

    Anadolu”da yetişmiş pek çok mutasavvıf gibi Terzibaba”nın da medrese eğitimi görmediği kabul edilir.Çocukluğu tekke ve tasavvufa intisap edip kamil bir mürşid değilken bile etrafındakilerin dikkatini çekmiş Kadiri Tarikatı üzerine zikir etme izni almış , 40 yışanı kadar Kadiri Tarikatı”na hizmet etmiştir.Bundan sonra da Nakşibendi Tarikatı”na intisap etmiştir.Mevlana Halid”i Bağdadi”nin halifesi olarak Erzincan”da irşad vazifesini sürdoürmüştür.Birçok insanın Tasavvufa girmesine vesile olmuş , birçok mürit ve halife yetiştirmiştir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/113/terzibaba_camii_ve_kulliyesi.html ACEMOĞLU ŞEHİTLER ANITI 22 Nisan 1996 tarihinde iç güvenlik harekatından dönen askeri bir aracın Alp köy Acemoğlu köprüsünden Fırat nehrine uçması nedeniyle 14 askerimiz şehid düşmüştür.

Şehit olan askerler için ACEMOĞLU-1 Köprüsü Şehitler anıtı 22 Mayıs 3 Haziran tarihlerinde yapılmıştır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/112/acemoglu_sehitler_aniti.html KEMAH KALESİ Kemah kalesi 3000 yıllık tarihi ile tanınmaktadır. Oysa dünyanın var oluşundan bu yana tabi yapısı ile insanlar tarafından bir korunma merkezi yani kale olarak kullanılan Kemah Kalesi en az tarihin kendisi kadar eskidir.

Kemah Kalesi coğrafi ve jeolojik özellikleri ile de her zaman dikkate değer bir alan olmuştur. Kalenin oluşumunda, Kemah topraklarını meydana getiren bütün yer hareketlerinin ve coğrafik oluşumların etkisi olmuştur. Şöyle ki; yapılan araştırmalar sonucu ortaya çıkan “Munzur Dağları bölgenin temel formasyonu durumundaki Mesozoyik yaşlı metamorfik kireçtaşından meydana gelir. Tarih boyunca Kemah’a büyük önem kazandırmış olan kalenin oluşumunda da çevrenin jeolojik yapısını meydana getiren kireçtaşının rolü büyüktür.”

 Kale, ilçenin en güzel ve görkemli yamaçlarında bulunan  önemli bir tarihi eser olmanın yanında, Kemah’a kazandırdığı  görsel güzellik bakımından da son derece kıymete değerdir. “Tamamen doğal olan ve sonradan yapılmış bir giriş yolu ile ulaşılabilen Kemah Kalesi, anlaşılacağı üzere özellikle kara savaşlarının ön planda olduğu tarihi devrelerde mükemmel bir savunma ve sığınak alanıdır. Bu giriş yolunun dışında kaleye yerden ulaşma imkânı bulunmamaktadır.Bilinen geçmişine dönüp baktığımızda Kemah yerleşim yerleri içerisinde parmakla gösterilen bir yere sahiptir. Yeri gelmiş il olmuş ilçeleri ve köyleri kontrolü altında tutmuş, yeri gelmiş birçok imparatorluğun en sağlam sınır noktası olmuş ve yeri gelmiş bu imparatorlukların krallarına ev sahipliği yapmış, ömürlerinin sonunda ise sadakatini koruyarak mezarlarına mekân olmuş, bağrında saklamıştır. Bunların tamamını içinde barındırdığı Kemah Kalesi sayesinde gerçekleştirmiştir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/111/kemah_kalesi.html MELİKGAZİ TÜRBESİ 1071-1228’de yöreye egemen olan Mengücük Beyliği dönemine aittir.Kemah’ın kuzey batısındaki ,kayalık platform üzerinde yapılmıştır.Burası daha evvel Kemah’ın kenar mahallelerinden biri iken, şimdi terkedilmiştir. Halk arasında Sultan Melek olarak adlandırılan türbede,Mengücek beyliği döneminde yaşayan Sultan Melik’in mumyası ve 5 mezar bulunmaktadır. Türbe sekizgen bir plan üzerinde altlı üstlü inşa edilmiş olup,üst kesimin iç kısmında köşeler belirsizleşerek yuvarlak halde horasan sıvayla kaplanmış ve bir kubbe tarzını almıştır.

     Zaman zaman satıhlarda tahribat olan türbe birkaç kez onarılmış,bugünkü duruma restorasyon yapılarak gelmiştir. Köşeleri yapıda kullanılan aynı ebattaki tuğlalarla örtülüp,prizmatik sütunceler halindedir.Sadece giriş diğer yedi köşegenden faklı ve çok daha prizmatik girinti ve çıkıntılara sahiptir.Doğu cephesi üzerinde ve çerçevesi birbirini takip eden girinti çıkıntılardan teşekkül olunan,üzeri tuğladan silme ile süslenen kapıdan içeri girilmektedir.Kapı üzerinde tuğladan yapılmış kufi bir kitabe vardır.Kırık kemer içine alınan rölyefli olarak geometrik motiflerle süslü olan alınlık ise kitabenin üzerindedir. Alt cenazeliğe üst kapının altına gelen ikinci ve daha küçük kubbeli kapıdan girilir.Bu kapı,yeni ve soldan merdivenli bir yapı içine alınmıştır.Cenazelik kısmı basık ve ortasında yine sekizgen köşeli ayak bulunur.Bu merkezi ayakla duvarlar ortasındaki koridoru çepçevre dolaşan bir beşik tonozla örülüdür.

     Cenazelikte bir mumya,beş kadar mezar vardır.Kuzeyden küçük ebatlı kare bir oyuk içeriye nisbi bir ışık sızdırmaktadır.Duvarlar 80 cm.kadar yükseklikte muhteşem taş örmedendir. Genel olarak türbe,inşa malzemesi ve cenazeliğin orijinal şekli ile dikkate şayan bir eserdir.Hatta Anadolu’da türbeler içerisinde nadir bir yeri ve apayrı bir tipe haizdir. Kapı üzerinde bulunan kitabede,Kuran’dan alınan “Her nefis ölümü tadıcıdır.” Ayeti vardır. Melik Gazi Zaviyesi Melik Gazi Türbesinin hemen yanında, dikdörtgen planlı bir yapıdır.Bina iki ayrı bölme tipi gösterir.Bunlar tuğladan küre biçiminde kubbelere sahiptir ve penceresizdir.Biri küçük,ikisi büyükçe 3 mezar sol bölme içerisinde yer almaktadır.

          Mengücek beyliğinin kurucusu Ahmed Gazi (Halk arasında Sultan Melek) adına inşa edilmiştir. 1560 yıllarında;evkafını (gelirini),şehirdeki bir aded hamamın senelik işletme bedeli ile bir takım hayırseverler tarafından vakfedilen zeminlerin yıllık geliri ve Ermenik,Küçük Ermenik,Bergisor köylerinin malikane hisseleri teşkil etmekte idi.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/110/melikgazi_turbesi.html ASMALI KONAK Efsane Asmalı Konak dizisinin çekildiği mekanda gelen istekler doğrultusunda yerli ve yabancı gruplara öğle ve akşam yemekleri, gala yemekleri, iş toplantıları ve yemekleri, kokteyl, nişan, kına gecesi ve düğünler, ayrıca her türlü kültür ve sanat etkinliği yapılmaktadır.

Filmin çekildiği bazı mekanlar olduğu gibi muhafaza edilmiş olup, ziyaretçilere geziye açıktır. Asmalı Konak'ta bulunan Bebek ve Nazarlık Müzesi'nde Anadolu kültürüne ait objeleri görebilir, müzenin yanında ki dükkanda alışveriş yaparak zevkli anlar geçirebilirsiniz.

Geniş avluda aileniz ve dostlarınızla vakit geçirip sıcak ve soğuk içeceklerimizden tadabilirsiniz.

Asmalı Konak'ta bulunan Kedi'nin Yeri Barda canlı müzik eşliğinde Kapadokya'nın özel şaraplarından tadıp nefis mezeler yiyebilir ve unutamayacağınız güzel bir gece geçirebilirsiniz.

 





]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/109/asmali_konak.html CİTY PARK A.V.M

]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/108/city_park_avm.html DR. HİKMET BOZYEL 1989 yılında Dicle Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesinden mezun olan Dr. Hikmet BOZYEL 20 yıllık doktorluk tecrübesini paylaşmak amacıyla hizmete açtığı polikliniğinde, Diş hekimliğinin gerektirdiği en son donanımla ve tecrübeli kadrosuyla hastalarına son derece kaliteli hizmet verme amacındadır. Önce sağlığınız politikasıyla, ağzınızdaki en son dişin bile kaybedilmemesi amacıyla gereken tüm olanakları kullanarak, SİZİN AĞIZ VE DİŞ SAĞLIĞINIZA SİZLERDEN DAHA  ÇOK ÖNEM verecek şekilde çalışmalarına devam etmektedir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/107/dr_hikmet_bozyel.html BODRUM YEL DEĞİRMENLERİ Yel değirmenlerinin başlangıcına kadar olan süreçte, insan, hayvan ve su gücü ile çalışan değirmenlerle ilgili antik ve günümüz yazarlarının bahsettiği birçok bilgiyle karşılaşırız. Ancak yel değirmenlerinin tarihi ile ilgili çok az kaynak vardır.
Orta Çağ’da yoğun olarak karşımıza çıkan yel değirmenlerinin, su ve hayvan değirmen çeşitlerine göre komplike bir yapısı vardır. Bu yüzden olgunluk noktasına ulaşması çok uzun bir süre almıştır.

Batı Anadolu’da ve Ege aga adalarında çok sayıda değirmen kalıntılarında kapılara ait lento taşı üzerindeki yapılış tarihleri incelendiğinde 1850/1870 yıllarına ait olduğu görülecektir. Bunlar, bölgede yapılan en son yel değirmenlerine ait kalıntılardır.
Ülkemizde 1950/1970 yıllarına kadar çeşitli onarımlarla yaşamlarını sürdüren bu değirmenler, işlevlerini motor gücüne bırakarak tarihteki yerlerini almışlar, Akdeniz ülkelerinin sanayileşme süreçleri farklı olduğundan kullanımdan kaldırılmaları çeşitli ülkelerde farklı zamanlarda olmuştur.

GENEL ÖZELLİKLER: Yel değirmeninin  yuvarlak formu, tümüyle makineyi tamamlayıcı bir özelliktir. Dönme dairesel bir harekettir. Değirmenin sabit yapı elemanları (taş duvarlar) bu daireselliği tamamlar. Değişen rüzgarın yönüne karşı mekanizma ve pervanelerin çevrilmesi ancak dönme özelliğine sahip bir çatı ile mümkündür. Böyle bir çatı elbette dairesel bir plana sahip duvarlar üzerinde dönebilirdi.
Binayı oluşturan çok sayıdaki detayın büyük kısmı çalışan hareketli parçalara aittir. Çalışan parça aşınır, kırılır. Bu nedenle tüm parçalar tek tek veya birbirini izleyen sıralarla sökülüp takılma özelliğine sahiptir.
İlk yapılan insan ve hayvan  ve su gücü ile çalıştırılan değirmenlerden ve basit diğer makinelerden çok temel bir farkı vardır.Yel değirmeni karşıdan aldığı rüzgar gücüyle  büyük dişli çarkı ve konik küçük dişlisi ile (fener) doksan derece yön değiştirir. Bu gücün amaca uygun yönlendirilmesi dönemi için bir devrimdir ve günümüz modern makinelerinde bu buluş halen kullanılmaktadır.
Genellikle değirmenler, tepelerde, üzerinde bulundukları kayalardan kesilen taşlar ile yapılmıştır. Batı Anadolu  yel değirmenlerini çok daha az sayıda olsa da rüzgara açık deniz kıyısında görmekteyiz. Değirmenler sert havalarda 1 saatte 20 teneke (320kg/sa) buğday öğütebilecek bir güce sahiptir. Unu boşaltma, çuvallama işlemi ve rüzgar gücünün stabil olmadığı göz önüne alındığında bir iş gününde ortalama 120 teneke tahıl üretilmekteydi. Buda yaklaşık günde 2 ton buğdayın öğütülmesi demektir. Yel değirmenlerinde unun dışında arpa, mısır yarması ve bulgur da üretilir, yarmalar daha çok hayvan yemi olarak kullanılırdı. Unun çabuk küflenme ve kurtlanması nedeniyle insanlar aylık ihtiyaçları kadar buğday öğüttüklerinden, yel değirmenleri yılın on iki ayı çalışırdı.
Yel değirmeni hareketli sistem elemanları Yel değirmenlerini, tarihçe konum, tipoloji, sistem ve sistem detayları açısından eksiksiz anlatmak, bu yazının sınırları içerisine girmeyecek kadar uzun bir konudur. Sistemin detayları tekniktir ve uzman dilinde anlatılması gerkemektedir. Bu nedenle sistemi, parça isimleri ve işlevleri şeklinde anlatmak yeterli olacaktır.

PERVANE: Rüzgar gücünün alındığı kısımdır. Serenler,seren sıkıştırma takozları, çevirim zinciri baston ve yelkenlerden oluşur.

DÜVER (ana mil): Üzerinde pervane elemanları taşır. Kalın ve genellikle yekpare ağaçtan yapılır. Değirmeni boydan boya, yapının çapı boyunca geçer. Pervaneden aldığı dönme hareketini üzerinde bulunan büyük çarka iletir.

ÇARK: Dairesel şekildedir.22/25cm kesit kalınlığında sert ağaçtan dört ana parçanın birleştirilmesiyle oluşturulurlar. Birleşim yerlerindeki geçmeli  kurt ağzı detay, ahşap ve demir pimlerle çakılmıştır. Üzerine atmış adet özel biçimlendirilmiş çark dişlisi 6 derecelik açılarla, sökülür- takılır şekilde montjlanmıştır. Pervaneden düvere ulaşan dönme hareketini fener aktarır.

FENER(konik dişlisi): Sert ağaçtan özel biçimlendirilmiş yekpare olarak imal edilir. Bu yapı üzerine oniki adet fener kolu (dişlisi) çelik çemberler ve ahşap kamalarla monte edilir. Tam orta noktası kare kesitli bir boşluğa sahiptir ve buradan iğ demiri geçer. Görevi çarktan aldığı dönme hareketine 90 derecelik bir yön saptırması yaparak, gücü amaca uygun kullanılır duruma getirmektir. İğ demiri ucu çatal şeklinde sekiz buçuk santim kare kesitleri arasında değişen, sonra üç santim çapa kadar incelerek yuvarlaklaşan, boyu 130-140 santim civarında yekpare dövme demirdir. Görevi alttaki sabit taş içinden geçen ‘T’ şeklindeki balta demirine kitlenerek ortasındaki delikten geçtiği hareketli taşı döndürmektir.

BALTA DEMİRİ: Her ne kadar adına balta demiri denmişse de,  şekli sapı ortasında olan çift taraflı baltaya çok benzer. Hareketli taşın ortasındaki boğaz taşının altına balta demirinin oturacağı şekilde incelerek oturur. Üstte sabit taş üzerine basmaktadır. İki görevi vardır. Üst taşın altındaki yuvaya kaldıraç vasıtasıyla yükselerek oturur. İğ demirine kilitlenerek aldığı dönme gücünü hareketli taşa iletir. Ayrıca üst taşı kaldıraç vasıtasıyla çeşitli yüksekliklere kaldırarak dönme hızına ve iki taş arasına sıkışan buğday miktarına göre sistemi rahatlatır.

KALDIRAÇ SİSTEMİ: Balta demirinin görevini yapabilmesi için 180cm çapında 15-20cm kalınlığındaki ağır hareketli taşı insanın küçük bir gücüyle yükselten mekanizmadır. Üst kattaki leke ile harekete geçer aynı zamanda lekeye ters yönde yapılan bir basınç ile taşların sıkışmasını sağlayarak fren görevi görür.

DÖNER ÇATI: Değişen rüzgar yönüne göre pervanenin ve üzerindeki mekanizmanın yönlendirilmesi gerekmektedir. Bu nedenle tüm çatı döner şekilde tasarlanmıştır.
Çatı ve ana mil duvar üstündeki sabit tabloya oturan dönebilen kasnak üzerine monte edilir. Sabit tabla kasnağın dönme esnasındaki içeri ve dışarı kaymalarını önleyecek bir detaya sahiptir. Çatının bütün halinde dönme işleminin kolaylaşabilmesi amacıyla üst kattaki pencereden kasnağın alt kısmı don yağı (Eritilmiş iç yağı) ile yağlanır. Don yağının olmadığı durumlarda kuyruk yağı veya zeytin yağı kullanılır. Sabit tabla üzerine açılan yuvarlak deliklere dairesel demir çıkıntılı bir şekilde oturtulur. Hareketli kasnak üzerindeki dairesel deliklere geçirilen sert ahşap direk, demire yaslanarak insan gücüyle çatını dönmesi sağlanır.

DEĞİRMEN TAŞLARI: Batı Anadolu kıyılarında ve Limni ve Midilli adalarındaki çok sayıda değirmen kalıntısında görülen değirmen taşları açık renkli, gözenekli, gözenekleri keskin uçlu ve çok serttir. Aynı taşı Phokaia!nın Arkaik ve Helenistik yapılarında görmekteyiz.

 Yel değirmenlerinde iki adet taş vardır.alttaki taş sabit, üstteki taş ise hareketlidir(döner taş). Bu taşlar yekpare değildir. Ortalarında dikdörtgen, kare ya da nadiren dairesel şekilde bir boğaz taşı bulunur. Bu öğütücü özelliği olmayan sert bir taştır. Taşın etrafı çap genişliğinde öğütücü özelliğe sahip dişli ve çok parçalı değirmentaşı tamamlanır. Parçalı taşların bir araya gelişi çok düzgün derzlerle olmuştur. Derz sistemi merkezden çepere ışınsal akslarla veya karışık derzli yer kaplaması şeklindedir. İki durumda da çeperler daireseldir ve etrafı iki sıra çelik lamalarla adeta bir kemer gibi sıkılmıştır. Taşların parçalı olma nedeni, yapım sırasında çok ağır taş kütlenin dar bir değirmen merdiveninden üst kata çıkarılması ve çalışan bir değirmenin içinden kırılan bir taşın çıkarılarak yerine yenisinin takılmasının çok sorunlu olmasıdır. Ama can alıcı nokta makine parçalarının bozulma kırılma sorunudur. Parçalı taşın kırılan kısmı çelik kemerlerinin sökülmeden de yerinde kolay bir şekilde değiştirilebilir. Makinenin döndürme gücü ve buğdayı ezebilecek bir kütlenin dengesi yüzlerce yıllık bir birikimdir. Bu nedenle ulaşılan taş kalınlığı 15-17 santim, çapı ise  175-180 santim civarındadır.
Sabit taş çapı hareketli taştan 15-20 santim daha fazladır. Öğütülen buğday dönmeden dolayı un halinde çeperlere savrulur. Büyük sabit taş kenarında unun taşmasını önleyen ahşap çevrim bu fazla ölçü veren kısma yerleştirilerek, tutunan un alt kata ulaşımı sağlayan deliğe yönlendirilir. Buradan bir bez boru vasıtasıyla duvarlara doldurulur.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/106/bodrum_yel_degirmenleri.html ON GÖZLÜ KÖPRÜ On Gözlü Köprü olarak da bilinir. Diyarbakır'ın eski Silvan yolu üzerinde, Kırklar Dağı'nın eteğindedir. Kentin kuruluşu ve gelişmesiyle ilgili olabilecek bir geçmişi bulunan köprü bugünde aynı hizmeti yapmaktadır.

Köprü, yazıtından anlaşılacağı üzere Mervanoğlu devrinde Diyarbakır hükümdarı NiZamüddevle Nasr tarafından H.457 (M. 1065) tarihinde yaptırılmıştır. Dicle Nehri Diyarbakırlılar için kutsal sayılır ve "Allah 'a giden yol" olduğuna inanılır. Bu inançtaki Diyarbakırlı kadın ve genç kızlar her yıl Kurban Bayramı akşamı Dicle Köprüsü üzerinde toplanır daha önceden hazırladıkları yazılı dilekçelerini dualar okuyarak nehire atarlar. Böylece dileklerinin kabul olacağına inanırlar.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/105/on_gozlu_kopru.html MERİNOS MOBİLYA

]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/104/merinos_mobilya.html ÖZEL MEDİKABİL HASTAHENSİ ACİL SERVİSİMİZ ve AMBULANS HİZMETLERİMİZ
Acil Servisimiz, binamızın  batı  yerleşkesinde ana girişten ayrı ve kolay ulaşılabilir  bir girişe sahip olup, hızlı ve güvenli hasta transferine olanak sağlayacak şekilde planlanmıştır. Hasta ve çalışan güvenliği ilkesi doğrultusunda gerekli altyapı ve ekipmana sahip olan Acil Servisimizde değerlendirme önceliğinin belirlendiği triaj alanı, CPR odası, muayene odası, hasta mahremiyetini dikkate alarak düzenlenmiş 4 yataklı gözlem odası ve dekontaminasyon alanı bulunmaktadır. Acil müdahale odalarının ve gözlem odasının  tamamı merkezi tıbbi gaz sistemi ve monitörizasyonla donatılmıştır. Acil Servisimiz, Laboratuvara ve hastanenin diğer birimlerine kolay ulaşılabilir bir konumda olup, kesintisiz, yaygın ve doğrudan hastadan gelecek istem bazında acil tıp hizmeti sağlayabileceği gibi hasta yakınları için bekleme alanları ve diğer destek alanlara sahiptir.
Hastalarımızın hastanemize ulaşımları ve tedavi sonrası dönemde istekleri doğrultusunda evlerine güvenli naklini sağlamak üzere 7/24 ambulans hizmetimiz mevcuttur.

AMELİYATHANELERİMİZ
Ameliyathanemiz uluslararası standartlarda, hasta odaklı hizmet anlayışı ile   hasta ve çalışan güvenliği ilkeleri doğrultusunda yapılandırılmıştır. Ameliyathanemize  hasta ve personel girişi birbirinden bağımsız olup steril ve yarı steril alanlar ayrılmıştır. 450 metrekare kullanım alanına sahip olan ameliyathanemizde her biri yaklaşık 45 metrekare alana sahip 4 ameliyat salonumuz mevcuttur. Salonlarımızda ki cerrahi ve anestezi pendantları merkezi Tıbbi Gaz Sistemimiz ile direkt bağlantılı olup, tüm salonlarımızda aktif gaz atık sistemi mevcuttur. Organ nakli yapılabilecek donanıma sahip olan 2 salonumuz duvarı, kapıları ve camları X ışını geçirmeyecek şekilde yapılmıştır. Ameliyat salonlarımızdaki hava sızdırmaz hermetik kapılarımızla birlikte,bu 2 salonumuzda laminar akım sistemi, diğer 2 salonumuzda da hepafiltre ile pozitif basınçlı havalandırma yapılarak içerideki temiz havanın sürekliliği sağlanmaktadır.
Ameliyat salonlarında, ameliyat lambaları LED li olup  PACS  ile  tüm salonlarda radyolojik görüntülere ulaşma olanağı sağlayan monitör kolları mevcuttur. Ayrıca bilimsel organizasyonlar için, 2 ameliyat salonumuz ile konferans salonumuz arasında videokonferans  sistemimiz mevcut olup, diğer salonlarımızda da bu sistemin altyapısı hazırdır.Yüksek  teknoloji ürünlerinin kullanıldığı hizmet sunumunda, sürekliliğin ve güvenliğin sağlanması için  sistemimiz kesintisiz güç kaynağı ile beslenmektedir.24 saat hizmet verebilecek  anestezi donanımına sahip olan ameliyathanemizde oluşturulan anestezi öncesi değerlendirme, preoperatif hazırlık ve derlenme alanları ile güvenli  anestezi yaklaşımına olanak sağlanmıştır.

DOĞUM ÜNİTEMİZ
Ameliyathane ve Yeni Doğan Yoğun Bakım Ünitesi ile direkt bağlantılı olarak yapılandırılan Doğum Ünitemiz, Merkezi Tıbbi Gaz Sistemi ile donatılmış olup Travay Odası ve İnfant müdahalesinin yapılabileceği donanımı ve deneyimli personeli ile 24 saat hizmet vermektedir.

KLİNİKLERİMİZ
Ulusal ve uluslar arası kalite standartları ve hasta güvenlik hedefleri doğrultusunda hizmet vermeyi hedefleyen kliniklerimiz bu hedeflerimize uygun olarak yapılandırılmıştır. 4 adet suit, 30 adet özel ve 10 adet iki yataklı olan hasta odalarımızın tümünde hemşire ile direkt haberleşmeyi sağlayan hemşire çağrı sistemimiz, merkezi tıbbi gaz sistemimiz ve hastanın veya yakınının önerilen pozisyonu kendi kendine verebileceği 5 tekerlekli elektronik hasta  yatakları bulunmaktadır. Hasta yakınlarımızın  hasta odası dışında dinlenebilmeleri için  dinlenme alanlarımız mevcuttur.

KONFERANS SALONU
Medicabil Hastanesi vizyonu doğrultusunda yapılandırılan konferans salonu, ulusal ve uluslararası  eğitsel etkinliklere  cevap verebilecek ses ve ışık düzeniyle donatılmış 200 m2 büyüklüğünde, 100  kişi oturma kapasitelidir. Ayrıca, dijital Projeksiyon ve 2 adet HD TV nin 2 ameliyathane ile bağlantılı videokonferans sisteminin yer aldığı salonumuz gerektiğinde iki ayrı salona dönüştürülebilir konumda olup  kullanım alanları arasında çeviri ve kayıt, fuaye alanları yer almaktadır.

LABORATUVAR
Acil, poliklinikler ve kliniklerden kolay ulaşıma uygun konumda olan laboratuvarımızda , testler klinik laboratuvarcılık standartları ve iyi laboratuar uygulamaları sınırları içinde tüm kontroller yapılarak çalışılacaktır. Güvenilirlik ve gizliliğin esas olduğu laboratuvarımızda bütün cihazlar hastane bilgi yönetim sistemine  entegre olup etkili kayıt ve randevu sistemi mevcuttur.

POLİKLİNİKLERİMİZ
Medicabil hastanesinde  ayaktan hasta hizmetleri sunumunda hastaların hekimlerini seçme ve değiştirmelerine olanak sağlanır.2 ayrı katta toplam 1250 .m2 kullanım alanına sahip 19 poliklinik yanında Elektroensefalografi (EEG),Elektromyelografi (EMG),Efor ve Odyografi üniteleri mevcut olup hastane bilgi yönetim sistemine entegre  kayıt ve randevu sistemi ile hastanın en kısa sürede muayenesi,tetkikleri ve tedavi girişimleri yapılabilmektedir.

RADYOLOJİ ÜNİTEMİZ
Yüksek kalitede görüntüleme sağlamak amacı ile son  teknoloji ürünü  1,5 tesla magnetik rezonans cihazı, dijital floroskopi, mamografi, ultrasonografi, direkt röntgen gibi cihazlardan alınan imajlar dijital ortamda yani PACS ile tüm hekimlerimizin kullanımına sunulmaktadır. Etkili kayıt ve randevu sistemi, deneyimli personeli ve hızlı sonuç verme süreleri ile hastalarımızın tanı  ve tedavi sürecinde önemli rolü üstlenen  ünitemizde hastalarımızın daha önceki radyolojik görüntüleri de sistemimize aktarılıp kaydedilebilecektir.

STERİLİZASYON ÜNİTEMİZ
Sterilizasyon Ünitemizin, dekontaminasyon, paketleme ve steril depolama-dağıtım  alanları, fonksiyonel iş akışı dikkate alınarak tasarlanmıştır. Dekontaminasyon alanımızda, mikroskopik cerrahi aletlerin temizliğini sağlamak üzere ultrasonik yıkama cihazımız mevcuttur.  İki adet 250 litre kapasiteli dezenfektörümüz dekontaminasyon alanı ve paketleme alanı arasında bariyer oluşturacak şekilde konumlandırılmıştır. Aynı şekilde, 450 litre kapasiteli basınçlı buhar sterilizatörümüzle paketleme alanı ve steril depolama-dağıtım alanı arasında bariyer oluşturulmuştur. Etkin dolaşım kontrolü  ve  uluslararası uygulama standartları doğrultusunda, etkili ve verimli sterilizasyon  güvencesi sağlanmaktadır.

YOĞUN BAKIM ÜNİTELERİMİZ
Uluslararası standartlar doğrultusunda hizmet vermeyi hedefleyen hastanemizde, yoğun bakıma ihtiyacı olan hastaların bakım ve tedavilerini karşılayabilmek için tam donanımlı olarak kurulmuştur .2 ayrı izole oda olmak üzere 10 yatak kapasiteli Yoğun Bakım Ünitemiz Sağlık Bakanlığı Yoğun Bakım genelgesinde yer alan 3. Düzey  yoğun bakım kriterlerine sahiptir. Ayrıca  6 yatak kapasiteli 1. ve 2. düzey yoğun bakım kriterlerine sahip Cerrahi Yoğun Bakım Ünitesi ile 2 kuvöz kapasiteli Yeni Doğan Yoğun Bakım Ünitesi bulunmaktadır. Son teknoloji cihazlarla donatılmış olan yoğun bakım alanlarımızda enfeksiyon kontrolü sağlamak üzere hepafiltreli havalandırma sistemi ve her hastanın uzak erişimle izlenmesine olanak veren kameralarla sistemi mevcuttur. Yine uzak erişimle izlenebilen ve hastane bilgi yönetim sistemimize entegre merkezi monitörizasyon  sistemi mevcut olup hastalarımızın  bakım ve tedavileri 24 saat deneyimli  hekim, hemşire ve yardımcı personelimiz tarafından sağlanabilecektir.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/103/ozel_medikabil_hastahensi.html KADIKÖY İSKELESİ Eski Kadıköy İskelesi: İlk olarak 1846 yılında, Fevaid-i Osmaniyye idaresi zamanında, Kadıköy’den Köprü’ye vapur seferleri konuldu. Bugünkü iskele, 1915 yılında yarı beton-yarı yığma olarak yaptırıldı. 1926’da onarım geçirdi. Binanın üst katı, Ocak 1989’dan beri Türkiye Denizcilik İşletmeleri’nin lokali olarak hizmet vermektedir. 1959 yılında kapsamlı bir onarım geçiren iskele binası, 1984-86 yılları arasında yeniden onarıldı. 1995’de ise son kez onarım gördü. İskelenin önündeki su derinliği; 3.8 metredir. Köprüye uzaklığı; 2.15 deniz milidir.

"Kadı Celâlzâde Hızır Bey Çelebi"ye, makam ödeneği olarak tahsis edilen köydür.
Fenikeliler köye; "Kalkedonia" derlerdi. Kharkidon: Yenişehir demekti. Günümüze dek değişim geçirerek bugünkü şeklini aldı.
"Halkedon" kelimesinden türemiştir. Rumca Halki/kalki: bakır mânâsında ve Donya: memleket anlamında olup; "Bakır Memleketi" olarak anılırdı (M.Ö. VII.yy).
İstanbul'un fethinden sonra, Fatih'in; "Halke Don"u, “İlk İstanbul Kadısı” (belediye başkanı) olan; "Kadı Hızır Bey"e vermesinden sonra, köyün ismi, “Kadı”nın adıyla anılarak; "Kadı’nın Köyü" denildi.
Şimdiki Osmanağa Camii’nin bulunduğu yerde, eskiden; "Kadı Mehmed Efendi Mescidi" bulunmaktaydı. Mescidin adı köye de isim olmuştu.
Battal Gazi Kadıköy'ü aldıktan sonra, köye; "Gazi Köyü" adı verildi. Bu ad, zamanla günümüzdeki haline dönüştü.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/102/kadikoy_iskelesi.html ACAR KENT Acarkent Saip Molla özel Orman alanı içersinde 2.291.220 m2 bir alanda kurulmuş Türkiye’nin tek parsel üzerinde en büyük projesi olup, toplam 1452 adet villa, 80 adet boğaz manzaralı daire, 64 adet Acarlife Apart Daire, 72 adet Acarsize Stüdyo Daire ve Ticari Birimler ile Sosyal Spor Alanlarından oluşmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/101/acar_kent.html GÖZDE MARKALAR    Gözde markalar 8 Mart 2007 dünya kadınlar gününde ik mağazası ile hazır giyim sektöründe hizmet vermeye başladı. Müşteri memnuniyetini, kaiteli sunumu amaç edinen firmamız bu amacından asla ödün vermeden hizmete devam ederek 2. şubesini açtı.

   Firmamız dünyaca tanınmış ve kalitesi onaylanmış firmaların bayilikleri ile daha uzun yıllar ve daha kaliteli  hizmet amaçlayarak müşterilerinin hizmetinde devam etmeyi hedefliyor. Firmamız aile mağazacılığı anlayışı ile ailenin spor, abiye, çocuk giyim, klasik ve tesettür giyim çeşitleriyle güler yüz, sıcak karşılamasıyla müşterilerimize hizmete devam ediyor. LCWAIKIKI, COLLEZION, CENTONE, POLARİS, ADİL IŞIK, SCHOPS, DİCLE V.S markalarının kaliteli ürünlerini siz değerli müşterilerimizin hizmetine sunmaktadır.


 




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/100/gozde_markalar.html GİRLEVİK ŞELALESİ Erzincan’a 14 km. uzaklıktaki Beytahtı (Kaynayan Göl), 10 km. kuzeydoğusundaki Ekşisu, 33 km. uzaklıktaki Girlevik Çağlayanı, ilin 28 km. güneydoğusundaki çağlayan önemli doğal varlıkları arasındadır. Erzincan'ın 30 km. güneydoğusunda, Çağlayan nahiyesinde bulunan Şelale, doğal güzellikleri ve dinlenme yerleri ile ilgi çekmektedir.

Şelalenin hemen yanı başında piknik yapmak hayli keyiflidir. Yakınındaki lokantalarda bulunan üretme havuzlarında yetiştirilen alabalık ve özel olarak hazırlanan ızgara tavukla, yerli ve yabancı turistlere hizmet verilmektedir.

Girlevik Şelalesinin suyu Kalecik Köyü’ndeki kayalıklardan dokuz ayrı yerden kaynar ve bir dere yatağı vasıtası ile şelaleye kadar ulaşır. Şelalenin yüksekliği 30-40 m. olup, yöreye özgün taştan oluşan üç kademe halindedir.

Şelalenin çevresi bitki örtüsünden ötürü yöre halkının mesire yerleri olarak yararlandığı en önemli dinlenme yeridir. Gidenlere önerilir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/99/girlevik_selalesi.html BURSA HEYKEL MEYDANI        Bursa’da “heykel” denilince akla, Heykel semtinin ve tüm kentin merkezindeki Atatürk Anıtı gelir.
Heykel, Ahmet Vefik Paşa Sahnesi’nin tam karşısında, Kent Müzesi’nin (Eski adliye binası) önündedir.
Atatürk Anıtı, Nijat Sirel (1897-1956) tarafından Mahir Tomruk ile birlikte 1927 yılında yapılmıştır.
Atatürk, bu anıtın kendisine en çok benzeyen anıt olduğunu bildirmiştir.
Atatürk, mermer bir kaide üzerinde askeri giysisi içinde at üzerinde tasvir edilmiştir. Sağ eli ile batıyı işaret etmektedir. Bununla Batı uygarlığına ulaşmamız gerektiği ifade edilmektedir.
Mermer kaidenin üzerinde şu yazı yazar:
Bu aziz heykelin önünde duran Türk hürmetle eğil. O milletini kurtaran, Cumhuriyet’i kuran aleme yeni bir tarih yaratan Gazi Mustafa Kemal’dir.

Kaidenin sağ tarafında:
29.I.Teşrin.1339 (1923) Cumhuriyetin Kuruluşu

Sol tarafında ise
11 Eylül 1338 (1922) Bursa’nın Kurtuluşu  yazılıdır.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/98/bursa_heykel_meydani.html BODRUM İSKELESİ       Gemi Yanaşma İskelesi?nin temelleri 2005 yılında atılmıştır. Bu projeyle Bodrum ve Türkiye turizm alanında çok daha rekabetçi bir güce sahip olmuştur. Yılda en az 50 büyük geminin yanaştığı iskele, 20 bin grostonun üzerinde 1500-2000 yolcu taşıyabilen lüks gemileri ağırlamaktadır. Aynı anda iki büyük yolcu gemisinin de yanaşabileceği şekilde inşa edilen iskele, ayrıca arabalı vapurların (feribotlar) ve yatların yanaşmasına ve marina olarak kullanılmasına da olanak sağlamıştır. Bu komplex proje, iskele ve iskele gerisinde kurulacak tesisle birlik içerisinde düşünüldüğünde yaklaşık 4.000 yolcu ağırlayabilecek kapasite göstermektedir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/97/bodrum_iskelesi.html DİŞ HEKİMİ İSMAİL BEKER     1975 yılında Ankara Üniversitesi’nden mezun olan İsmail Beker, evli ve 2 erkek çocuk babasıdır. 1977'den beri Kadıköy’deki muayenehanesinde hastalarına hizmet vermektedir. Diving, cross, ud çalmak, kayak ve motorsiklet kullanmak en başta gelen hobileri arasındadır. İmplant çalışmalarına 1980 li yıllarda başlayarak ülkemizde implant uygulayan hekimlerin ilkleri arasına girmiştir.

    2000 yıllında uluslararası dişhekimliğinde fellow ve diplomate ünvanını almıştır. Kendisi ICQI ve Estetik Diş hekimliği Akademisi Derneği üyesidir. Gelişen diş hekimliği standartlarını her zaman takip eden İsmail Beker, sertifikalar bölümünde adı geçen yurt içi ve yurt dışı olmak üzere sayısız seminer , eğitim,kurs ve organizasyonlara iştirak etmiştir.

http://www.ismailbeker.com




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/96/dis_hekimi_ismail_beker.html ŞAHSUVAROĞLU - SSANGYONG TÜRKİYE Grubumuzun otomotiv tarihi 1966 yılından bugüne gelen 44 yıllık bir tecrübeye dayanmaktadır.

Şahsuvaroğlu Dış Ticaret 2007 Ekim ayından bu yana Güney Koreli SsangYong’un Türkiye Distribütörlüğünü yapmaktadır. Bugün 24 adet 4S showroom, 8 adet 2S servis ile tüm Türkiye’de hizmet vermektedir. Çok kısa bir zamanda Şahsuvaroğlu Dış Ticaret, SsangYong markasını dünyada olduğu gibi Türkiye’de zirveye taşımayı başarmıştır.

Başarımızın temeli, her durumda; satışta, satış sonrası hizmetlerde KOŞULSUZ MÜŞTERİ MEMNUNİYETİNİ temel prensip edinmemizdir.

Müşteri odaklı çalışan personelimiz, yüksek kaliteli ürünlerimiz, rekabetçi fiyatlarımız ile, omuz omuza aynı hedefe doğru yürüdüğümüz bayilerimiz ile birlikte, koşulsuz müşteri MEMNUNİYETİ’ni sağlamak ve bunu sürekli kılmak daimi ve birinci hedefimizdir.

SSANGYONG 1954 yılında kurulmuş olup, 50 yılı aşkın bir süredir otomobil üretimi gerçekleştirmektedir. Üretim hayatına otobüs, kamyon ve özel amaçlı ticari araçlar (mikser, itfaiye aracı v.b.) üreterek başlamıştır.

1988 yılında Kore'de üretilen ilk 4x4 SUV araç olan KORANDO markasının üretimini gerçekleştirerek SUV çağını açmıştır. O günden itibaren, SUV pazarına yenilikleri, buluşları, kalitesi ve liderliği ile ününü ve güvenilirliğini devam ettirmektedir.

1990'ların başlarında, Mercedes-Benz AG stratejik ortaklık, teknoloji, yönetim ve dağıtım alanlarında işbirliği için SSANGYONG 'a sermaye yatırımı gerçekleştirdi.

Bu ortaklık süresince teknoloji ve yönetim alanında ki yenilikler ve dağıtım kanallarında ki gelişmeler ile SSANGYONG teknolojik alanda da ustalığa sahip olarak, ileri teknolojiye haiz araçlar üretmeye ve bunları uluslararası pazarlara sunmaya başladı.

1997 yılının sonlarında, tüm diğer Kore'li şirketler gibi bütün Asya ülkelerini etkileyen ekonomik kriz nedeni ile 1998 yılında Daewoo Grubu ile birleşmeye gidildi. Kriz atlatıldıktan sonra, 2000 yılında Daewoo Grubundan ayrıldı ve kendi bağımsız otomobil üretimine tekrar başladı.

Bunu mutakiben, SSANGYONG yeni bir yönetim politikası oluşturarak, dizayn ve Araştırma&Geliştirme yetkinliklerini modernize ederek, satış ağını yeniden kurarak ve satış sonrası hizmetler programını yenileştirerek yeniden yapılanma programını başlattı.

Bu çabalar çok geçmeden meyvelerini vermeye başlamıştı. 2001 yılında REXTON modeli üretilerek teknolojik üstünlükleri ile birleşen modern ve zarif tasarımı ile SUV pazarına yeni bir yaşam getirildi.

2003 yılı sonuna doğru, yeni lüks binek modeli olan "New CHAIRMAN" ve 2.7L common rail dizel motorla donatılmış "New REXTON" modeli pazara sunuldu. Bunlara ek olarak, 2004 yılında RODIUS modeli ile MPV (multi purpose vehicle) segmentine girildi.

Zaman içerisinde KYRON ve ACTYON modelleri ile 2007 yılının başlarında ACTYON SPORTS pick-up modelini dünya pazarlarına sunarak şu anki ürün gamına ulaştı.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/95/sahsuvaroglu___ssangyong_turkiye.html PİRİNÇ HAN Bursa Çarşısında, Bakırcılar Çarşısı ile Zafer Çarşısı arasında ,Ulu Cami’den aşağıya inen yolun sonunda, İvaz Paşa Camisi’nin karşısındadır. İpek Hanı yanında bulunan hanı, 1508 yılında, Sultan II. Bayezıt, İstanbul’daki vakıflarına gelir sağlamak amacıyla yaptırmıştır.

Hanın mimarı Yakup Şah ile Abdullah oğlu Ali’dir. Önceleri tahıl, özellikle de pirinç satılan han olduğu için bu adı almıştır.

Büyük bir avlunun çevresinde, iki katlı olarak sıralanmış revaklar ve onların arkasında odalardan oluşur. Üst katta otuz sekiz, alt katta ise kırk oda vardır. doğu tarafında olan tek girişindeki taç kapı son derece gösterişlidir. Yangından sonraki tamirat sırasında batı tarafındaki kapı sonradan yapıldığı gerekçesiyle kapatılmıştır.

Duvarları üç sıra tuğla ve moloz taşı ile örülmüştür. Hanın önünde bulunan iki sıra dükkânlar, 1519 yılında yanmış ve sonradan onarılmıştır. Han 1519, 1630, 1644, 1670 yılları ile 1855 depremi sonrasında önemli tamirler görmüştür. Restorasyon sırasında, 1985 yılında, 67’si Venedik, 36’sı Osmanlı parası olan 103 adet altın sikke bulunmuştur. 1955 yılındaki bir gazete haberine göre burada sabunhaneler bulunuyormuş.

Bursa’nın en güzel hanlarından olan bu hanın kapısının önünde tarihi bir çınar vardır. Çınarın çevresi 7,10 m’dir. Han, 16 yıldır aslına uygun olarak onarılmaktadır. Cumhuriyet Caddesinin açılması sırasında kuzeydoğu köşesindeki bazı hücreler yıkılmıştır. Bu yıkılmış birkaç oda dışında han, büyük ölçüde aslına uygun biçimde onarılmıştır.Hanın büyük bölümü özel şahısların malıdır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/94/pirinc_han.html ESKİ İPEK HAN İvaz Paşa Camisi’nin yanında olup, Bursa’nın en büyük hanlarındandır. Arabacılar, Sultan ve Eski İpek Han olarak da isimlendirilen hanı, Çelebi Sultan Mehmet Mimar İvaz Paşa’ya, Yeşil Külliyesi’ne gelir sağlamak amacı ile yaptırmıştır.

Yontma taş ve tek sıra tuğladan inşa edilen ve kaynaklardan bu hanın avlu etrafında iki katlı olup, alt katında otuz dokuz, üst katında da kırk iki odası olduğu öğrenilmektedir. Son yıllarda yapılan restorasyonlar sırasında han ilk yapımından oldukça uzaklaşmış, yalnızca batı bölümü ayakta kalabilmiştir. Yine kaynaklardan öğrenildiğine göre avlu ortasında 12 köşeli, kaba yontma taş ve tuğladan yapılmış bir mescit bulunuyordu.

Altta 2 metre kesme taş, üst tarafı ise tümüyle tuğladır. Bu yönüyle de diğer hanlara benzemez. Hanın zemin katında otuz dokuz, üst katta da kırk iki oda vardır.

Han, ilk zamanlarda ipekçilerin toplandığı yer olduğu için İpek Hanı olarak anılmıştır. Ancak XIX. yüzyıldan son yıllara kadar faytoncuların ve otomobil tamircilerinin toplandıkları yer olduğu için Arabacılar Hanı olarak da anılmıştır.

1557, 1632, 1742 ve 1775 yılları ile, yakın zamanlarda yapılan onarımlar ile büyük ölçüde yenilenmiştir. Maksem’den Şehreküstü’ne inen Mecidiye Caddesinin açılması sırasında hanın bir bölümü yıkılmıştı. 1958 yangınından sonra han tekrar aslına uygun olarak onarılmıştır. Hanın sadece batı bölümü özgün olup, diğer bölümleri yenidir. Avlunun ortasında da on iki köşeli şadırvanlı bir mescit vardı. Ancak bugün sadece yeni yapılmış bir şadırvan vardır. Bahçesinde yaşlı olmayan bazı çınar ağacı vardır. Hanın orijinal batı revaklarında görülen tuğla süslemeler, Bursa’nın hiçbir hanında görülmez ve çok hoştur. Hanın tek girişi doğudandır. Bir de güneydoğu köşesinden, olasılıkla sonradan yapılmış bir giriş vardır. 1970’li yıllara kadar hanın büyük bölümü kullanılmazken, daha sonraki yıllarda başta tekstil olmak üzere çok sayıda ticarethane açılarak faal duruma gelmiştir. Hanın batısındaki ve kuzeyindeki dükkânların çoğu kapı açarak yapının özgünlüğünü bozmuştur.


Eski İpek Handa 94 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Ev Tekstili üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/93/eski_ipek_han.html GEYVE HAN Kapalıçarşı’daki Demirkapı Çarşısının yanındadır. XV. yüzyılda, Ahi Bayezıt’ın oğlu Hacı İvaz Paşa yaptırarak, Çelebi Mehmet’e armağan etmiştir.

Han, Yeşil Camii’ne gelir sağlamak için yapılmıştır. Bir ara Payigâh, Lonca ve Ütücüler Hanı olarak da anılmıştır.

Duvarları tuğla ve moloz taşı ile örülmüş olan han, iki katlıdır. Kapılar, ayaklar ve kemerler tümüyle tuğladan yapılmıştır. Yapıda, kare planlı avlusunun çevresine sıralanan revaklar ile bunlara açılan odalar vardır. Revakların üzeri tonozla, odaların üzeri ise beşik tonozla örtülüdür. Bugün tonoz ve kubbelerin üzeri beton ile kaplanmıştır.

Alt katta yirmi altı, üst katta otuz oda bulunur. Sadece, alt katta bulunan mescidin üzeri kubbe ile örtülüdür. Alt katta bulunan odalarda ikişer pencere, diğer odalarda ise birer pencere vardır. Ortasında sekizgen bir mermer şadırvan vardır. Saçakları, üçgen tuğla frizle süslenmiştir. Üst kattaki odalarda birer de ocak bulunur.

Hanın güney, kuzey ve batı yönlerinde olmak üzere üç girişi vardır. Ancak belgelerden Geyve Hanı’nda bir mescit bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu mescidin de, diğer Bursa hanlarında olduğu gibi şadırvan üzerinde olduğu tahmin edilmektedir. Ancak Ayverdi, batı kapısı karşısındaki odanın mescit olduğunu yazmaktadır. Han; 1647, 1699, 1742, 1775 yıllarında onarım görmüştür. En büyük tehlikeyi de 1958 yılı yangınında atlatmıştır. Halen sağlam durumda ve çarşı olarak kullanılmaktadır.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/92/geyve_han.html EMİR HAN Ulucami’nin hemen altında bulunan Emir Han, Orhan Bey tarafından, XIV. yüzyılın ikinci yarısında yaptırılmıştır. 1416 yılına kadar Bezzaz-i Atik ve Eski Bezzaztan adıyla anılıyordu.

Bursa’da yapılan ilk Bedesten olması açısından önemlidir. 46,00X50,00 metre boyutlarında bir iç avlu çevresine sıralanan iki katlı revak ve buraya açılan odalardan oluşur.

Emir Han, Osmanlı hanlarının ilk örneği sayılır. Birinci kat revakların dört köşesindeki birer kubbe dışında yapının tüm bölümlerinin üzeri tonozla örtülüdür. Duvarları iki sıra tuğla, bir sıra taş ile örülmüştür. Kent içi ticaretin tüm koşullarına uygun olarak yapılan bu handa; alt katta eşya depoları olarak penceresiz otuz altı mahzen bulunurken, üst katta otuz sekiz oda vardır. Üst odalarda birer pencere ile içlerinde birer ocak vardır. Hanın ortasında bir şadırvan ile ağaçlar bulunur. Hanın arkasında ise küçük bir ahırı vardı. Ancak bu ahırlar, Ulucami’nin bahçe kotunun yükselmesi nedeniyle toprak altında kalmıştır.

1674 yılındaki depremde kuzey duvarı yıkılmış, sonra Hızır Bey tarafından tamir ettirilmiştir. Han, Kepenkçiler Çarşısı olarak da anılmıştır. Çünkü Bursa’ya gelen kepenekçilerin bu handa oturmaları zorunlu imiş.

Bursa’daki sükka kantarı burada olduğu için Bahar Kapanı da denilmiştir. Hanın kapısında sabun satılırmış. Sabunu, konuklardan başkasının satmaması için de bir ferman varmış. Şehirde yenen, yenmeyen, alınan ve satılan her tür eşya bu handa tartılıp, alınan kantariye resmi hanın gelirini oluştururmuş. Bursa’nın fethinden, 1781 yılına kadar kantarcılık için konulmuş üç peyke, halen kapının iki tarafında bulunmaktadır. Birçok depreme ve felakete uğramış olan han, yapılan onarımlar ile büyük ölçüde özgünlüğünü yitirmiştir. Ancak 1956 yılından sonra yapılan aslına uygun onarımlar sayesinde özgün şekline yaklaşmıştır.

1958 Kapalıçarşı yangını sırasında tümüyle yanan hanın Ulucami tarafında yeni bazı eklemeler yapılmış, tuvaletlerden Ulucami’ye çıkan bir kapı açılmıştır. Yine Ulucami tarafından, üst kattan bir hücreden de giriş açılmıştır. Bu tamirat sırasında Ulucami tarafındaki alt revaklar, sivri kemer yerine düz yapılmıştır. Duvarları iki sıra tuğla bir sıra kesme taş ile örülmüştür. Ortasında yenilenmiş bir şadırvan ile, bahçesinde yaşlı ağaçlar vardır. Bugün han, tekstil kolu başta olmak üzere tümüyle işyerleriyle doludur.

Emir Handa 73 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Kuyumcu ve Tekstil üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/91/emir_han.html DABAKHANE CAMİİ Dabakhane Camii'nin kuzey batı köşesindeki tek şerefeli minaresi Urfa minareleri içerisinde en çok taş süslemeli minare olma özelliğine sahip. Gövdesine yer yer altıgen çini panolar yerleştirilen minarenin alt bölümü sekizgen, orta bölümü silindirik, üst bölümüyse onikigen formda. Üst bölüm yatay bir kaval silme kuşakla ayrıca ikiye ayrılmış. Alttaki onikigen bölümün her yüzü sağır kemerlerle dekore edilmiş.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/90/dabakhane_camii.html TARİHİ URFA EVİ TBMM Evi (Şahap Bakır Evi - İsa Beden Evi)

Arabizade Reşit Efendi evi olarak ta bilinen bu ev Pınarbaşı Mahallesi Köleler sokaktadır. Bu eve bir tetirbe (Çıkmaz Sokak) sonundaki kapıdan girilir kapısı geleneksel Urfa evlerinin birçoğunda olduğu gibi çift çenetlidir. (Çift kanatlı) kapı üzerindeki madalyon şeklindeki kitabede yer alan H 1192 (M1778 tarihi) büyük olasılıkla evin yapılış tarihidir. Haremlik ve selamlık bölümlerinden oluşan tarihi ev kapı arası, hayat, havuz, çiçeklik, zerzenbe (Kiler),Tandırlık, Camhane (Duvara gömme nişler), Eyvan, Gedemeç, haremlikle selamlık arasında yemek servisini sağlayan dönme dolap gibi Urfa evlerinin tüm unsurlarını taşımaktadır.
28 Temmuz 1997 tarihinde TBMM Kültür Sanat ve Yayın Kurulu Başkanlığı tarafından satın alınan bu ev 2000 yılından itibaren restore edilmeye başlanmıştır. 2002 yılının sonuna doğru restore çalışmaları tamamlanmış ve 2005 yılının sonlarına kadar “Şanlıurfa Kültür Evi” olarak değerlendirilmiştir. 2006 yılında Şanlıurfa Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Kurulu’na tahsis edilmiştir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/89/tarihi_urfa_evi.html TARİHİ URFA KALESİ Kentin güneybatı kesiminde, Halil-ür Rahman ve Ayn-ı Zeliha göllerinin güneyindeki Damlacık Dağı üzerinde yer alıyor. Doğu, batı ve güney tarafı kayadan oyma, derin savunma hendeği ile çevrili. Kuzey tarafı ise sarp kayalık olan kalenin 814 yılında (Abbasiler Dönemi) şehir sularının yeniden inşa edilmesi sırasında, Seleukoslar dönemine ait kalıntılar üzerine inşa edildiği sanılıyor. Kale üzerinde Seleukoslar, Bizans ve İslam devirlerine ait çok sayıda yapı kalıntısı bulunuyor. Selçuklular, Eyyubiler, Memlükler, Akkoyunlular ve Osmanlılar dönemlerinde çeşitli onarımlar geçiren kalenin kuzey, güney ve doğu cephesindeki duvarlarında toplam beş kitabe var.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/88/tarihi_urfa_kalesi.html BALIKLI GÖL Söylenceye göre Kral Nemrut, yıldızlarda, bir adamın ona ve putperestliğine savaş açacağını haber veren bir işaret görür. Bu adam Hz. İbrahim’dir. Ancak sadece Nemrut’un putperestliğine başkaldırmamış, aynı zamanda kızı Zeliha’ya da gönlünü kaptırmıştır. Kral Nemrut bu durum karşısında Hz. İbrahim’in yakılması emrini verir. Bugün Balıklı Göl’ün bulunduğu yere, kentin her yerinden görülebilecek büyüklükte bir ateş yakılır.

Ateşin karşısına denk düşen tepeye yaptırılan iki büyük sütun arasındaki mancınıkla İbrahim ateşe fırlatılır. Ancak ateş göle, odunlar ise balıklara dönüşür. O gün bugündür buradaki göl kutsal sayılır. Tıpkı göl gibi içindeki balıklar da kutsaldır; her kim bu balıklardan yerse onun kör olacağına inanılır.

O günden sonra gölün adı Halil-ür Rahman olur. “Allahın Dostu” anlamına gelen bu isim Hz. İbrahim’in kutsallığını yansıtır. Bugün göl hem Halil-ür Rahman, hem de Balıklı Göl olarak anılıyor.

İbrahim için ağlayan Nemrut’un kızı Zeliha’nın gözyaşlarından ise Balıklı Göl’ün hemen yanında küçük bir göl daha oluşur, bu gölün adı ise “Zeliha’nın gözü” anlamına gelen “Ayn-Zeliha”dır.

Bugün her iki gölün karşısındaki tepenin üzerinde mancınık olarak kullanıldığına inanılan iki sütun hâlâ ayakta. İnanışa göre bu sütunların birinin altında “bitmeyen su”, diğerinin altında ise “bitmeyen altın” bulunuyor; biri yıkılırsa Urfa altına, diğeri yıkılırsa Urfa için altın kadar değerli olan suya gömülecek kent. Balıklı Göl’ün hemen yanı başında yer alan ve Eyyubiler Devleti’nin kurucusu Salahaddin Eyyubi’nin yeğeni Melik Eşref tarafından 1211 yılında yaptırılan Halil-ür Rahman Cami ise, gölün doğal güzelliğine mimari estetik katıyor.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/87/balikli_gol.html BEDESTAN KUYUMCULAR ÇARŞISI Bedesten adı Bazzazistan’dan galattır. Anlamı bez satılan yer demektir.

Bu tarihte en değerli mal olan ipek ve kumaşların satıldığı yer anlamına gelir. Bu değerli ürünleri satan çarşı da, her tarafı kapalı bir biçimde tasarlanmıştır. Buna da her kentte Kapalıçarşı denilmiştir.

Bursa'nın en önemli ticari merkezidir. Eskiden bedesten olarak Orhan Bey'in yaptırdığı Emir Hanı kullanılıyormuş. Daha sonra bugün bile aynı amaçla kullanılan Yıldırım Bayezid yaptırdığı bedesten kullanılmaya başlanmıştır.

Bedesten, Bursa Çarşısı'nın merkezinde yer alır. Diğer çarşılar bunun çevresinde kurulmuştur.

Evliya Çelebi'ye göre, Bedesten'in dört çevresi kuyumcular çarşısı imiş. Bunun çevresinde Gazzazlar Çarşısı, Kavukçular Çarşısı, Takkeciler Çarşısı, İplikçiler Çarşısı, Bezzazlar/Bezciler Çarşısı, Halat Çarşısı, Gelincik Çarşısı ile Hallaçlar çarşıları ile çevrili imiş. Bu çarşıların üzeri, önceleri kurşun örtülüydü. Bazı yerlerinde demir pencereleri vardı. Evliya Çelebi bu çarşının her köşesinde mutlaka bir çeşme varmış. Ayrıca bugünkü yeni Kapalıçarşı'nın uzantısı olan ; Saraçhane Çarşısı varmış ki bu çarşıda her türden esnaf varmış. Uzunçarşı'da Pirinç Hanı yanında ise Kebabçılar Çarşısı varmış. Evliya Çelebi, Bursa'da yiyecek içecek esnafının tümünün Müslüman olduğunu yazar. Bursa'da bir de Bakkallar Çarşı varmış. Burada bulunan Hoşafçılar’ın, sadece Bursa'da bulunduğunu yazan Çelebi, İpek Çarşılarının da güzel olduğunu yazar.

Bu çarşının 22’si kuzeyde, 22’si güneyde olma üzere 44 dükkanı vardı. Ayrıca Batısında 14, doğusunda da 14 olmak üzere toplam 72 dükkanı bulunmaktaydı.

Raif Kaplanoğlu

Bedesten Kuyumcular Çarşısında 57 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Kuyumculuk üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/86/bedestan__kuyumcular_carsisi.html BAT PAZARI ÇARŞISI ESKİ VE KULLANILMIŞ EŞYALARIN ALINIP SATILDIĞI BURSADAKİ TEK ÇARŞIDIR.

Çarşının esas adı, Bayat Pazarı olup, zamanla bu adı almıştır.
Batpazarı’ndaki hanı Davut Paşa, 1517 yılında yaptırmıştır. Hanın ortasında ise mescit yaptırmıştır. Bu yapı yıkılınca, Şiblizade adlı bir kişi tekrar yaptırmıştır. Bu mescit, Tahtakale Mescidi olarak ta geçer. Çünkü bu bölge, Bursa’nın ikinci Tahtakale’si idi. 1521 yılının haziranında ve 1765 yılında çıkan yangınlarda pazar büyük zarar görmüştür. Günümüzde de Batpazarı aynı işlevini sürdürmekte, eski ve ikinci el eşyaların satışı yapılmaktadır.

1775 yıllarında Bursa’da yeni Halıcılar/Salacılar Çarşısında bulunan İslam ve Hıristiyan 30’u aşkın bozacı esnafının Divan-ı Hümayun’a başvurarak, daha önce Bitpazarı/Batpazarı çarşısında bulunurken iki kez yangın geçirerek orasını terk edip Salacılar Çarşısına yerleştikleri yazılıdır. Daha sonra bu bozacılar Batpazarı’na tekrar nakil edilmişlerdir. 1608 yılında Kalenderoğlu isyanında, isyancılar bu çarşıyı da yakmışlardır.

Bat Pazarı Çarşısında  40 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli sıfır ve ikinci el eşya alım satımı yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/85/bat_pazari_carsisi.html YORGANCILAR ÇARŞISI Cumhuriyet caddesinden Kapalıçarşı’ya çıkışta önemli bir güzergâh olan Yorgancılar çarşısında sağlı sollu dükkânlar bulunmaktadır. Bedesten’in doğusunda yer alan çarşının Geyve Han, Gelincik Çarşısı ve Sipahi Pazarı ile bağlantısı bulunur. Ayverdi, bu çarşıda 87 adet dükkânın olduğunu belirtir. Üstü kagir tonozla örtülü olan çarşının Cumhuriyet Caddesi tarafından girişinde, kubbede taç yapraklarla süslü iki adet tavan süslemesi bulunur. Bu süslemelerden birinde Yorgancı esnafını simgeleyen bir makas ve metre bulunur.
Çarşı, Karaca Paşa vakıfları arasında yer alır. 1616 yılında çarşının kurşunları 16.640 akçeye tamir edilmiştir. Eski adı Demirkapı çarşısıdır.
Kazım Baykal, Demirkapı çarşısı’nı şu şekilde tanımlar ; “Orhan Hamamı batısından inen yol, çarşıyı geçer, Ertuğrul camiine kadar uzanır. Bu Demirkapı çarşısının iki tarafında han ve bezestanlar sıralanır.”
Doktor Osman Şevki Uludağ ise Kapalıçarşı’nın Demirkapı kısmında Bursa’nın en güzel hamam takımlarının ve ipekli mensucatın bulunduğunu yazar.
1855 zelzelesinde Yorgancılar Çarşısı tahrip olmuş, kemer yapıları ve üst çatısı yıkılmıştır. Bu tarihten sonra çarşının üzeri renkli camlarla kapatılmıştır. 1958 yangınında da bu yapılar tahrip olmuştur. Çarşının Cumhuriyet Caddesine olan çıkışına doğru, Gelincik ve Sipahi Pazarı girişinin kesiştiği noktada kubbe kısmında iki adet çiçek süslemesi yer alır. Bu süslemeler 1958 yangınından önce kalan izlerdir.
Yorgancılar Çarşısında yer alan Gelincik Mağazasının olduğu ve Ertuğrul Cami tarafından bakıldığında dışarıdan kubbesi gözüken yapı hamamdır. Bu hamam, Ertuğrul Caminin güneyinde, Yorgancılar Çarşısı sırasında yer alır. Dışarıdan bakıldığında hamamın içi örülmüş vaziyetteki kemerli yapısı görülmektedir. İlk yapılış itibarıyla hamam olan bu yapı
zamanla dükkâna tahvil edilmiştir.


MİMARİ:
Yorgancılar Çarşısına doğudan, Geyve Han ve Ertuğrul camiinin olduğu yerden giriş bulunmaktadır. Bu giriş kapısının olduğu cephede kuzeyde Geyve Han ve güneyde Ertuğrul camiine kadar uzanmaktadır. Bu cephe; 1855 yılında Bursa da çıkan yangında büyük bir tahribata uğramış ve yıkılmış, daha sonradan duvar ve giriş kapısı özgün olmayan malzeme ile tamamlanmıştır.
BKTVKB Kurulunun 29.05.2009 tarih ve 4756 sayılı kararına istinaden korunması gerekli kültür varlığı olan, Yorgancılar çarşı girişi ve Ertuğrul camiine kadar uzanan duvarın rölöve projesinin hazırlanabilmesi için sıva raspasının yapılması kararı verilmiştir. Bu karar doğrultusunda Osmangazi Belediyesince duvarın hem giriş cephesi hem de sol yan cephesinin sıva raspası yapılmıştır. Bu raspa sonucunda; giriş kapısının olduğu duvar, 1855 tarihinde olan depremde tahrip olmuş ve 1958 yılında çıkan yangında da yıkılmıştır. Duvar +2.49 kotuna kadar orijinal taş ve tuğla duvar olup yıkılan duvar yerine beton kiriş atılmış ve moloz taş duvar örülmüş üzerine çimento ile sıva yapılmıştır. Giriş kapısı sonradan orijinaline uymayan bir şekilde demir çift kanatlı kapı ve kemer yapılmıştır. Ertuğrul camiine kadar olan duvarda, kemerli kısım ve ayaklı kısımlarda yer yer orijinal taş ve tuğla malzemeler görülmektedir. Duvarın diğer kısımları ise sonradan taş ve tuğla ile duvar örülerek kapatılmıştır. Kubbe ise moloz taştan yapılmış olup alçı pencereler mevcuttur.
Kubbenin üst örtüsü ise sonradan çimento ile sıvanmıştır.
Yorgancılar çarşı girişinin; solundaki yan cephede yapılan sıva raspası sonucunda ise; buradaki duvarda bir çok dönem görülmekte ve sonradan müdaheleler yapılmıştır. Girişin olduğu yerdeki duvar yıkılıp yeniden ve özgün yapısına uygun olmayan kemer ile açıklık yapılmıştır. Çarşının içindeki 5 no’lu parseldeki dükkanın arka cephesinde bulunan duvar +2.73 kotuna kadar orijinal taş olup bu kottan sonra duvar bir sıra kesme taş, iki sıra tuğla ile yeniden yapılmış ve dönemine uygun olmayan kemerli bir pencere konulmuştur. Yapının sonuna kadar devam eden duvarda ise iki adet kemerli ve sonradan iç kısmı tuğla ile örülmüş açıklık bulunmaktadır. Çarşının üst örtüsü ise kimi yerde eternit kimi yerde de kiremittir. Saçaklarında da 2 sıra kirpi saçak vardır.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/84/yorgancilar_carsisi.html VAİZİYE MEDRESESİ Ulucami nin batı yanında Atatürk Caddesinin  kuzeyindedir. Ulucami nin hemen batısında, caminin
batı kapısının karşısında bulunan medrese, XV. Yüzyılın ilk yarısında Yıldırım Beyazıt tarafından yaptırılmış.

Bu medreseye yönelen girişin üzerinde önceden mahkeme olduğu için Mahkeme Medresesi adıyla da anılmıştır. Duvarları moloz taşı ve tuğla ile örülmüş olan medrese 1855 depreminde tahrip görerek dershane ile on adet oda kalmıştır. Ayverdi, odalarının ahşap olduğunu yazar. 1596 tarihinde Ulucami yangınında odalar yanmış, dershane ayakta kalmıştır. Odaların üzeri ise ahşap çatıyla örtülmüştür. 1892 yılında 2.100 kuruş harcanarak tamir edilmiştir.

Daha sonra tekrar harap olan yapı, 1967 yılında yapılan onarım ile özgün yapısına göre yeniden yapılmıştır. Kapalıçarşıya inen caddenin kenarında bulunan medresede bugün, çeşitli işkollarına bağlı dükkanlar bulunmaktadır. 1958 yangını sonunda tahrip olan medresenin bazı bölümleri onarılmasına karşın, yapının orijinalliği kaybedilmemiştir. Bugün medresede yirmi bir oda ile bir dershane vardır. Ayrıca
medrese etrafında da otuz yedi dükkan bulunmaktadır. Odaların önünde revaklar vardır. Yapının üzeri ise kubbe ve tonozlarla örtülüdür.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/83/vaiziye_medresesi.html UZUN ÇARŞI Kapalı Çarşı’nın devamında, açık olarak bulunan çarşılar vardır. Önceleri Bursa çarşısı Kapalıçarşı’dan Tatarlar’a kadar uzamaktaydı. Bugün de, Batpazarı’na doğru uzanan çarşılara Uzunçarşı adı verilir.

Bu çarşıda sırasıyla elbiseciler, şekerciler, ayakkabıcılar ve bıçakçılar vardı. Bugün elbiseciler, ayakkabıcılar ve bıçakçılar kısmen bulunurken, şekerciler yoktur.

1927 yılında, İl Genel Meclisi görüşmelerinde Uzunçarşı’nın üzerinin kapalı olduğu ve açılması kararlaştırılır. Belgelere göre Uzunçarşı; Tahtakale’den Batpazarı ve Yiğitköhne Camii’nin yanında bulunan Galle Pazarı’na kadar uzamıştı.

Bu çarşı daha sonraki yıllarda Bursa’ya yetmediğinden başka yerlerde de yeni çarşılar kurulmuştur. İkinci önemli çarşı da Atpazarı’nda bulunmaktaydı.

Uzun Çarşıda 80 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Giyim üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/82/uzun_carsi.html TUZ PAZARI ÇARŞISI Adından da anlaşılacağı gibi Tuz satılan yermiş zamanında.Tuz toptancıları ile alıcıların pazarlıkları duyulurmuş.Evinize aldığınız üç kuruşluk bir kilo tuz diye düşünmeyin.Kıymetli ürün,her yerde bulunmuyor,nakliyesi külfetli.Çarşı bölgesini İpek yolu üzerinde önemli bir ticaret merkezi olduğunu unutmayın.Tuzun pazarımı olurmuş diye bu haliyle hayal edin.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/81/tuz_pazari_carsisi.html TUZ PAZARI Adından da anlaşılacağı gibi Tuz satılan yermiş zamanında.Tuz toptancıları ile alıcıların pazarlıkları duyulurmuş.Evinize aldığınız üç kuruşluk bir kilo tuz diye düşünmeyin.Kıymetli ürün,her yerde bulunmuyor,nakliyesi külfetli.Çarşı bölgesini İpek yolu üzerinde önemli bir ticaret merkezi olduğunu unutmayın.Tuzun pazarımı olurmuş diye bu haliyle hayal edin.

Çoğunluk gıda üzerinedir.Tavukçular,sakatatçılar,peynirciler,zahireciler, balcılar, cevizciler,kestaneciler vardır.Önünde kurulan sürekli pazar yeri ile çok hareketlidir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/80/tuz_pazari.html TUZ HAN Uzunçarşı’da Tuzpazarı Caddesinde bulunan eski bir han. Küçük bir handır.

Kütahya Hanı karşısındadır. Kara Timurtaş Paşa oğlu Umur Bey’in yaptırdığı bir handır. Vakfı, 1491 tarihlidir.

Hanın etrafında 14 yığma sütun olup, revaklar ahşaptır. 1901 yılındaki büyük yangında han tahrip olmuştur. Duvarları kesme taş ve tuğla ile örülmüş olan bu yapı, küçük bir handır.

Yine diğer Osmanlı hanları gibi dikdörtgen bir avlu etrafına iki katlı olarak sıralanan odalardan oluşur. Ravakların üzeri kubbe ve tonozlarla örtülüdür. Odaları üzeri ise beşik tonoz ile örtülüdür. Üst Katta on sekiz, alt katta on yedi odası vardır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/79/tuz_han.html SİPAHİ ÇARŞISI    Bursa’nın en ünlü çarşılarından biridir. Kapalıçarşı ile Cumhuriyet Caddesi arasındadır. Bedesten’in yanında bulunan Sipahi Çarşısı, Karaca Bey tarafından, Sultan Çelebi Mehmet döneminde yaptırılmıştır. Bu Karaca Bey, Fatih’in vezirlerinden olan Dayı Karaca Bey olmalıdır. Çünkü kayıtlarda Karacabey’deki imaretine getirmesi için Bursa Yorgancılar Çarşısını yaptırdığı kayıtlıdır. Duvarları taş ve tuğla ile örülmüş olan çarşının üzeri, beş büyük kubbe ve yuvarlak tonozlarla örtülüdür. İki taraflı olarak yirmi dört dükkân bulunan çarşıda eskiden seksen yedi dükkân olduğu savunulur ki bu doğru değildir. 1536, 1616, 1685, 1777 yıllarında yapılan onarımlarda birçok değişikliğe uğrayan çarşı, 1958 yılında yapılan son onarımla aslına uygun olarak yeniden yapılmıştır. Bu çarşının kuzeyinde, çarşıya paralel uzanan bir başka çarşı varmış. Cumhuriyet/Hamidiye Caddesinin açılması sırasında yıkılmıştır. Çarşıya çeşitli dönemlerde Yorgancılar, Sandıkçılar, Döşekçiler, Sipahi Pazarı adları da verilmiştir. Bugün de çarşıda, çoğunlukla yorgancı ve mobilyacı esnafı bulunur.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/78/sipahi_carsisi.html OKÇULAR ÇARŞISI Bursa'mızın en eski çarşılarından biri olan Tarihi Okçular Çarşısı İnönü Cad. ile Gümüşçeken Cad. arasında kalan yaklaşık 200 metrelik bir çarşıdır.Osmangazi ilçesi Alacamescit mahalleri sınırları içersinde yer alan çarşı, doğusunda Kayhan Çarşısı, batısında Tuzpazarı bulunmaktadır. Nalıncılar Sok. Kütahyalılar Sok. Hamam Sok. Gümrük Sok. Bıçakcılar Sok. Okul Sok. ve Okçular Sok. çarşının 7 ayrı kolu ve kapısıdır. Tarihi çarşı ve hanlar bölgesinin 1500 metrelik ana aksı üzerinde yeralan çarşı Heykel önüne, Ulucamiye, Kapalı Çarşıya, Metro istasyonlarına ve Kocaahmet otoparkına yakınlığı ile alışverişe uygun konumdadır.

  Osmanlımızın Bursa'yı fethinden sonra (1326) 14.yüzyılın sonlarına doğru oluşan çarşımız ve Şerafeddin (Alacamescid) mahallesi günümüze kadar varlığını sürdürebilmiştir. Özellikle Osmanlı ordusunun ok, bıçak,
kılıç ve postal ihtiyacının çarşıdan karşılandığı tarihi belgelere dayanmaktadır. (1516 yılında 250.000 ok siparişi)
Yine çarşının ismindeki ok yapımındaki ustalığından geldiği rivayet edilmektedir.

Yüzlerce yıldır varlığını sürdüren tarihi çarşıda onlar sivil mimari örneği yapının yanısıra 1.Murat Hüdavendigar döneminde Kütahya (Çukur) Han ve Şerafettin Paşa Camisi (Okçular Camii) ve Nalıncılar Hamamı ile Fatih döneminden Karakadı Camisi  bulunmaktadır. Son 25-30 yıl öncesine kadar çarşı ve civarında her türlü ev, tarım ve kişisel ürünlerin (özellikle bıçak ve ayakkabı) imalatı ve satışarı yapılırken bugün genellikle kışisel ürünlerin ticareti ön plandadır.

Okçular Çarşısında  172 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Konfeksiyon ve Ayakkabı üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/76/okcular_carsisi.html KUBBELİ HAN Hal binası olarak yapılmıştır.Eski Hal diye de geçer.4 giriş kapısı,özgün mimarisi ile tamamen kapalı olmasına rağmen apaydınlıktır. Han olarak yapılmamış olup sadece isminde vardır.Tuz Pazarı çarşısının ta ortasındadır.

Peynir,Tereyağ,zeytin,bakliyat,pastırma,zeytinyağ,bal,pekmez ve envai çeşit şarkuteri ürünleri vardır.Meşhur İskender Kebabın tereyağı buradandır.

Peynirin her çeşidi en kalitelileri Kubbeli Handa bulunur.

Kubbeli Handa 25 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Süt Ürünleri ve Bakliyat üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/75/kubbeli_han.html KOZA HAN Bursa Ulu Camisi ile Orhan Camisi arasında bulunan Koza Hanı’nı, Sultan II.Beyazıt’ın İstanbul’da yaptırdığı Beyazıt Külliyesine akar olarak 1490-1491 tarihleri arasında yaptırılmıştır. Mimarı Abdul-ûlâ bin Pulad Şah, inşaat emini de Sücca bin Karaca’dır.

Koza Hanı çeşitli dönemlerde Han-ı Cedid Evvel, Şimşek Hanı, Sırmakeş Hanı, Beylik Kervansaray, Beylik Han-ı Cedidi Amire, Beylik Yeni Kervansaray isimleri ile de anılmıştır.

Han dikdörtgen bir avlunun çevresinde iki katlı olarak yapılmıştır. Doğusunda ise ahır ve depoların bulunduğu ikinci bir avlu bulunmaktadır. Hanın kuzeyindeki giriş kapısı taş kabarma bezeli abidevi bir görünümdedir. Girişin iki yanında dükkanların sıralandığı bir üst yapıya sahiptir. Üst kattan güneye, avluda depolara ve Orhan Camisi yönüne açılan üç kapısı daha bulunmaktadır. Üst katta 50, alt katta 45 odası olan hanın avlusunun ortasına bir mescit yapılmıştır. Sekiz yüzlü olan mescit, köşelerindeki sekiz ve arkadaki bir ayak üzerindedir. Alt kısmında şadırvan vardır.

Orijinal durumunda hanın üzeri kubbe ile örtülü iken, yapılan onarımlarla üst örtüsü çatıya dönüştürülmüştür.

Bursa şehrinin göz bebeği, Osmanlı'nın mirası, tarihin derin dokuları, doğallığın tadı, ipeğin zerafeti, ıhlamur kokularının yayıldığı, güneşin başka aydınlattığı, fotoğraf sanatçıların vaz geçilmezi, ressamların tablolarına hayat veren, yerli ve yabancı tursitlerin Bursa' ya uğramadan geçemedeği, güler yüzlü esnafı ve çalışanları, dünyaca tanınan sanat şahaseri, "KOZA HAN". Koza Han 1491 yılında Sultan II.Beyazıd tarafından dönemin en iyi mimarlarından Abdül ula bin Pulat Şah`a İstanbul`daki eserlerine vakıf olarak yapılmıştır. Koza Han, geniş, dikdörtgen bir avlunun çevresinde iki katlı olan han'dır. Tam ortasında küçük ama muhteşem duruşu ile bir mescidin altında şadırvan. Mağazalarında kaliteli çeşitli ipek kumaşlar, ipek eşarplar, ipek şallar, aksesuarların yanında çeyiz ve ev tekstili ürünleri, iç giyim, gümüş ve değerli hediyelik eşyaların satışı yapılmaktadır.
Bursa'da Ulu Cami ile Orhan Cami arasında bulunan Koza Han 1491’de II. Bayezid tarafından dönemin mimarlarından Abdül ula bin Pulat Şah'a İstanbul’daki eserlerine vakıf olarak yapılmıştır.Koza Han eskiden ipek böceği kozalarının satışının yapıldığı bir yerdi.Kozalardan elde edilen ipek kumaşlar Bursa'nın tekstil merkezi olmasında ilk rolü oynamıştır.Bursa ve çevresinde yaşayan kendilerini Manavlar olarak ifade eden yaklaşık 1000 yıldır bu topraklarda yaşayan Türkler İpek Böceği üreticiliğini yüzyıllardır yapmaktadırlar. Ortaasya'dan gelen bu gelenek burada da sürdürülmüştür.Son yıllarda sentetik (petrol ürünlerinden elde edilen) iplik ve kumaşlar yüzünden ipekböceği üreticiliği çok azalmıştır.Ancak atalarımızdan gelen bu önemli meslek ile üretilen ipek kumaşlar marka olmak isteyen moda sanayi için vazgeçilmemesi gereken materyallerdir.Koza Hanın içinde geniş, dikdörtgen bir avlunun çevresinde iki katlı olan han 95 odalıdır, tam ortasında küçük bir mescidin altında bir şadırvan vardır.Odalar artık mağaza halini almıştır. Hanın doğusunda eskiden konaklamaya gelenlerin atlarını bağladıkları ahır ve depoların bulunduğu Dış Kozahan denilen ikinci bir avlulu bölüm vardır.Uzunçarşı’ya mavi çinilerle süslü bir taç kapı ile açılır.Bu süslü kapı açık çarşı ve kapalı çarşı'ya açılır.Eski zamanlarda değişen adları;Ceddid-i Evvel,Şimşek Hanı,Beylik Kervansarayı,Beylik Hanı,Cedid-i Amire ve Yeni Kervansaray'dır.Koza Han halen Bursa ekonomisine ipekçilik alanında katkılarını sürdürmektedir. Üst katında ipek mamüllerini satan kaliteli dükkanların yanısıra alt katta da kafeteryalar mevcuttur.Hem ziyaret,hem ticaret hem de dinlenmek için Bursa'nın vazgeçilmezidir.

Koza Handa 95 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Giyim ve İpek üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/74/koza_han.html NİLÜFER KÖYLÜ PAZARI Çeyiz dükkânları, baharatçılar, taze meyve ve sebze dükkânlarıyla çarşı bölgesinin önemli pazarlarından biri olan Nilüfer Köylü Pazarı her zaman kalabalıktır.Yılın 12 ayı enginar bulabileceğiniz ender yerlerdendi.
Belediyenin yapacağı restorasyon ile Çarşını yıldızı olmayı hedeflemektedir.

Nilüfer Köylü Pazarında 86 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Sebze, Meyva ve Baharat üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/73/nilufer_koylu_pazari.html KAYHAN ÇARŞISI Bursa’nın en önemli çarşılarından biridir. Birçok kez yangın çıkmıştır. Hatta Bursa yangınlarının çoğu buradan çıkmaktaydı. Bunun nedeni, bugün bile mahallede bulunan demirci ve bıçakçıların ocaklarıydı. Kadı sicillerinde çarşı ile ilgili çok sayıda bilgiye rastladık. Çarşının Selçuk Hatun vakfı olduğu anlaşılıyor. XX. yüzyıla gelindiğinde ise çarşıda ilginç bir şey yok; otomobil garajları ve şekercilerin yoğunlukla bulunduğu bir çarşı görünümündedir. Burada bazı günler sebze pazarları da kurulurmuş. Çevresinde ve Kapalıçarşı’ya doğru ise, Bursa’nın ünlü bıçakçıları varmış. Bıçakçılar bugün halen aynı yerde faaliyetlerini sürdürmekteler. Evliya Çelebi bu çarşıda, yemiş pazarcılarının dükkânlarını meyve dalları ile süslediklerini yazar.

Kayhan çarşısı 130 işyeri ile hizmet vermektedir.
Mevcut 11 pideli köfteci, 2 köfteci, 5 pideci, 3 kuruyemişçi, 3 lokanta, 2 ekmek fırını, 3 tatlıcı-börekçi,3 kasap, helvacı-balıkçı- manav-bakkal ile gıda ağırlıklı olmakla beraber 3 hırdavatçı, 8 bıçakçı, 5 nakliyeci, 3 konfeksiyoncu, 5 demirci, 3 marangoz, 6 tenekeci, 2 kömürcü, 2 inşaat malzemecisi ve 5 kahvehane ile beraber muhtelif sanatkarları barındırmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/72/kayhan_carsisi.html KAPAN HAN Atatürk Caddesi üzerinde, Ulucami’nin hemen batısındadır. Han, Sultan I. Murat tarafından, XIV. yüzyılın ikinci yarısında yaptırılmıştır.

Aslında Kapan, alım satım yapımı sırasında devletin vergi aldığı han anlamına gelmesine karşın, bazı belgelerde bir otel gibi kullanıldığı da anlaşılmaktadır. Zamanla kapan işlevini yitirmiş olmalıdır. Son yıllarda Yağ Kapanı olarak anılmaktaydı.

Yapıldığı yıldan bu yana birçok onarımlar gören han, büyük bir avlu çevresine sıralanan iki katlı ve revaklara açılan odaları bulunan büyük bir han idi. 1685 yılında hanın 29 odası bulunuyormuş. 1614, 1684, 1511 yıllarında esaslı tamirler görmüştür. Yol genişletilmesi nedeniyle, Vali Reşit Mümtaz Paşa döneminde, yapının güney tarafı tamamıyla yıkılmıştır. Kâzım Baykal’a göre 1950 yılında muazzam kapısı sağlam durumdaymış. Hatta o devirden kalma kantar ve okkaları da varmış. Önceleri han, karşıdaki Güngörmez Mescidi’ne kadar uzanmaktaydı. Bugün üzeri tonozla örtülü girişi ile, kuzey kolundan çok az oda kalmıştır.

Hanın karşısında Pars Bey’in yaptırdığı Doğangözü adıyla bir başka han daha varmış; ancak bu han 1738 yılında arsaya dönüştürülmüştür.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/71/kapan_han.html KAPALI ÇARŞI Bursa fethedildiğinde bir ticaret yolu üzerinde muhkem bir ‘Askeri Üs’ten başka bir şey değildi. Osmanlı Bursa’yı yaratma sürecinde hanlar, hamamlar yaptı ve zamanla Tahtakale altında bir ‘Uzun Çarşı’ aksı oluştu. Bu, Kapalıçarşı’nın doğuşudur. Ve Kapalıçarşı, yüzyıllar boyunca yangınlar, depremler geçirdi, yandı-yıkıldı, yeniden yapıldı… Bugün; Bursa’ nın ticaret ve alışveriş vitrini olan Kapalıçarşı, tarihi imajını yitirmiş değildir.

Orhan Gazi zamanında Hanların araları çatı ile kapatılarak kapalı çarşılar meydana getirilmeye başlanmış ve kapalı Çarşı'nm ilk hali bu şekilde oluşmuştur.

Daha sonraki yıllarda Sahaflar, Aktarlar, İvaz Paşa , Gelincik, Sipahiler, Karacabey(Yorganeılar,Sandıkçılar) Eski bakırcılar çarşıları eklenerek kapalı çarşıyı oluşturmuşlardır. 1958 yılında tamamen yanan kapalı çarşı yeniden inşa edilmiştir.Kapalı çarşı ilk halinde olduğu gibi tek katlı olarak değil alttan zemin kat, sokak seviyesinde ve yolların iki tarafında dükkanlar ve dükkanların üst katları olarak inşa edilmiştir.Çarşının üstü de modern bir şekilde kapatılmıştır, 1855 depremde yıkıldıktan sonra üstü açık kalan İvaz Paşa ve Eski Bakırcılar Çarşıları da 1960 yılında restore edilerek üstleri kapatılmıştır. Günümüzde içinde barındırdığı Kuyumcular bedesteni,Yorgancılar çarşı sı,ayakkabıcılar çarşısı, mobilyacılar ile tam olarak alışveriş ve ticaretin merkezi durumundadır.

Üst katta 50, alt katta 45 olmak üzere toplam 95 odası vardır.Üst katta bulunan odaların tamamı ipek ve ipek ürünleri satan dükkanlar olarak kullanılmaktadır. Üst katta güneye açılan bir kapısı ile alt katta Orhan cami tarafına,tuz pazarına ve kuzeyinde kapalı çarşıya açılan kapıları vardır. Kuzeye açılan büyük taş kapısı firuze çinilerle süslüdür. Avlusunda altı şadırvan olan kubbeli bir mescit bulunmaktadır.Günümüzde Kozahan'ın iç avlusu insanların dinlenebilecekleri kafeterya ve çay bahçesi olarak düzenlenmiştir. Hanın mimarı Abdül-Ula Bin Pulad Şah, İnşaat ustası da Suca Bin Karaca'dır. Han-ı Cedid-i Evvel, Simkeş, Beylik, Kervansaray'ı, Cedid-i Amire gibi isimlerle anılan Koza Hanı eskiden olduğu gibi şimdi de Bursa'nın ipek ve ticaret merkezidir.
Orhan Gazi’nin yaptırdığı ve ilk Bedesten olarak bilinen Emir Han’ın yetersiz kalması üzerine Yıldırım Bayezit tarafından XIV. yy’ın sonunda yapılan 100 dükkânlı Bedesten günümüzde hem Bursa’nın hem de Kapalıçarşı’nın kalbini oluşturmaktadır.
Kentin merkezindeki Emir Han, Koza Han, Geyve Han gibi hanların aralarının zaman içinde çatı ile kapatılarak oluşturulan Kapalı Çarşı; daha sonraları Sahaflar, Aktarlar, Yorgancılar, Sandıkçılar, Kuyumcular, Kavukçular, İplikciler, Sipahiler ve Bakırcıların ilave edilmesiyle genişletilmiştir.
Geçmişte alışveriş ve ticaretin nabzının attığı Ulucami’nin arka tarafındaki Kapalıçarşı ve Bedesten günümüzde de tüm zenginliği ve canlılığı ile hizmet vermeye devam ediyor.

Kapalı Çarşıda 130 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Kuyumcu ve Döviz üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/70/kapali_carsi.html İVAZPAŞA ÇARŞISI Cumhuriyet Caddesinin güneyinde, XV. yüzyılın ikinci yarısında İvaz Paşa tarafından yaptırılmıştır.

Cumhuriyet Caddesi ile İvazpaşa Mescidi arasındaydı. Bugün yoktur. 1958 Bursa Kapalıçarşı yangınından sonra tamamen yıkılmış olan yapıdan sadece bazı ufak duvar kalıntıları kalmıştır.

Bu hanın kuzeydoğusunda ise Karacabey Hanı, onun karşısında da Kuşbazlar Hanı vardı. Bu hanların hiçbiri bugün kalmamıştır.

İvaz Paşa Çarşısında 24 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Mobilya ve Aksesuar üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/69/ivazpasa_carsisi.html HAVLUCULAR ÇARŞISI Bursa deyince akla ilk gelenler arasında havlu. Ulu Camiinin hemen yanındadır Havlucular.Yeni restorasyonu ile üzeri kapatılarak yaz,kış rahat alışveriş imkanı sağlar.Bursa'ya gelipte uğranmadan gidilmez.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/67/havlucular_carsisi.html GELİNCİK ÇARŞISI Kapalıçarşı’nın bir bölümünü oluşturur. Dört kubbeli olan bu yapının hemen yanında beş kubbeli Sipahi Çarşısı vardır. Bedesten’in kuzeyindedir. Bu çarşıda Hallaçlar olduğu için Hallaçlar Çarşısı olarak da anılır. Sipahi Çarşısına paralel olarak uzanır. İshak Paşa tarafından, XV. yüzyılda, Sultan Çelebi Mehmet döneminde yaptırılmıştır. Ayverdi ise Fatih devri yapıları içinde görmektedir. Bu çarşı, vakfiyelerde geçen Gelincik Sultan ile ilgili olmalıdır. Ancak bazı kayıtlarda çarşı, Fatih’in vezirlerinden Dayı Karaca Bey tarafından, Karacabey’deki imaretine gelir getirmesi için yaptırıldığı kayıtlıdır. Aslında kırk dükkân olması gereken bu handa bugün ancak yirmi bir dükkân vardır. Duvarları, taş ve tuğla ile örülmüş olan hanın üzeri dört kubbe ve tonozlarla örtülmüştür. Sipahi Çarşısı ise beş kubbelidir. Kubbeleri oldukça yüksektir. 1958 yılındaki yangında büyük hasar gören han onarılıp yeniden hizmete açılmıştır. Kâzım Baykal’a 1950 yılından önce kubbeleri yıkık durumdaymış. Kubbeler 1970’li yıllarda yapılmıştır. Bugün handa, yorgancı ve diğer mobilyacı esnafları bulunmaktadır. Bu biçimiyle, halen çarşının Hallaçlar özelliği sürmektedir. 1618, 1645 yıllarında esaslı onarımlar görmüştür. Bursa’da en özgün biçimiyle günümüze gelmiş hanlardan biridir.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/65/gelincik_carsisi.html GALLE HAN Cumhuriyet Caddesi üzerinde bulunan han, günümüzde büyük ölçüde tahrip olmuştur. Kanuni Sultan Süleyman’ın sadrazamı Semiz Ali Paşa (öl. 1564) tarafından, XVI. yüzyılda yaptırılmıştır.

Han, Yeni Galle adıyla da anılmaktadır. İki katlı olan hanın duvarları kesme taş ve tuğla ile örülmüştür. Alt ve üst katta bulunan odaların önünde revaklar vardır. Belgelere göre handa sürsat zahiresi satılmakta olup, Koza ve Mahmutpaşa Hanı’ndan sonra üçüncü derecede önemli han olduğu görülmektedir. Anadolu’ya gönderilen buğdaylar burada hazırlanmaktaydı.

1690 ve 1844 yılında onarımlar görmüş olan han, Cumhuriyet Caddesi tarafında ikiye bölünmüştür. Hanın bir bölümü Karakadı caddesinin karşısında kalmışken, bir kısmı da İnönü Caddesi kıyısında kalmıştır. Bu nedenle harap durumda bulunan hanın ayakta kalan alt kat odaları çeşitli işyerleri olarak kullanılmaktadır. Han, özel kişiler tarafından sürekli tahrip edilerek, içinde kaçak yapılar oluşturulmaktadır. Hanın ortasında bulunan tarihi çınar ağaçları bugün yoktur. Hanın yanında bulunan çini çeşmeden de bugün bir iz yoktur. Oldukça büyük olan hanın özellikle doğu revakları ve odalarıyla kuzeyindeki revakların bir kısmı sağlam durumdadır. Kuzeyindeki kapı da son derece sağlam olup, demir kapısı bile bulunmaktadır.

Her geçen gün tahrip olan han içinde bazı apartmanlar bile yapılmıştır. Yapının bir an önce onarılması gereklidir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/64/galle_han.html FİDAN HAN Bursa’nın en güzel hanlarından biri olan Fidan Hanı, Sadrazam Mehmet Ağa’nın oğlu İbrahim Paşa tarafından yaptırılmıştır.XV. yüzyılda,İbrahim Paşa, 1474 yılında Şehzade Mustafa’nın ölümüne sevindiği ve matem giysisi giymediği için öldürülmüştür.

XV.yüzyıl yapısı olan han iki avluludur. Ahırlar ve diğer yan bölümlerin bulunduğu kısım bugünkü dükkanların olduğu yerdedir. Hana güneydeki çarşıdan girilmektedir. İç avlu 46.00x42.00 m. ölçüsünde kareye yakın dikdörtgen planlı olup, iki katlı revakların ayakları ve kemer yüzleri tuğla ve moloz taşla işlenmiştir. Ortasında bir havuz ve mescidi vardır. Birinci avlu üzerindeki hanın altta 48, üstte 50 olmak üzere 98 odası vardır. Alt kattaki odalar ve revaklar tonozlarla, üst katta revaklar kubbeli, odalar ise tonozla örtülmüştür. Çarşı tarafındaki alt kat odaları dışında kalan odalar birer pencere ile aydınlatılmıştır.

Uzuncarşı’nın kuzeyinde, Koza Hanı’nın karşısındadır.  Hanın zemin kotu oldukça düşüktür. Bu hana bir zaman yem için saman getirildiği için, Samanpazarı da denilmiştir. Kareye yakın bir iç avlu etrafında sıralanan iki katlı revak ile odalardan oluşan han, Bursa’nın en önemli hanlarındandır. Duvarları iki sıra tuğla, bir sıra moloz taşı ile örülmüştür. Arka duvarları tümüyle moloz taşıyla örülmüştür. Revakların sivri, kemerleri ise tuğladan yapılmıştır. Hanın alt kat revakları tonozla, üst kat revakları ise kubbe ile örtülmüştür. Kubbe ve üst örtüsü kiremitle örtülüdür. Hanın doğu ve güneyinde birer kapısı vardır. Hanın alt katında kırk sekiz, üst katında ise elli oda bulunur. Çarşı tarafındaki odalar dışındaki diğer tüm odaların dışarıya bakan bir penceresi bulunur. Pencerelerin üzerinde, bir kuşak halinde tuğla süslemeler vardır. 1561, 1603, 1656, 1760 yıllarında onarımlar gören handa birçok değişiklikler de yapılmıştır. Halen sağlam ve faal durumdadır. Son derece geniş ve büyük bir han olan Fidan Han’ın içinde çok sayıda ağaç vardır.

Ayverdi, bu hanın Bursa’daki en büyük han olduğunu yazıyor. Avlusu 46X42 metre boyutlarındadır. Tuzpazarı Camii ile han arasında, hanın ahırları ve kervansarayları varmış. Daha sonra Koça, İpek ve Eski-Yeni Hanlar gelmekteymiş. Yapı, Vakıflar Genel Müdürlüğü malıdır.
 
Fidan Handa 105 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Kafe ve Tekstil üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/63/fidan_han.html ESKİ AYNALI ÇARŞI (ORHAN HAMAMI) Eski Aynalı Çarşı: Bursa merkezde, Orhan Külliyesinde bulunan bir hamamdı. Koza Hanı’nın yanında, ama ondan önce, 1339 yılında Osmanlı Sultanı Orhan Bey tarafından yaptırılmıştır. Tophane’deki Manastır Medresesi’ne gelir sağlamak amacıyla yaptırılmıştır. Çifte hamam sınıfından olan hamamın duvarları kesme taş, kubbe kasnakları üç sıra tuğla, bir sıra kesme taş ile örülmüştür. Bir kenarı on iki metre, kare planlı soyunmalık bölümünden ılıklık bölümüne geçilir. Soyunmalık bölümünün üzerinde bir büyük kubbe vardır. Hamamda dört eyvan ile dört halvet odası bulunur. 1584, 1678 ve 1962 yıllarında onarılan hamam, son onarımdan sonra çarşıya dönüştürülmüştür. Orhan, Bıçakçılar, Kadınlar, Hallaçlar Hamamı adıyla da anılmış olan hamam, bugün daha çok antikacıların bulunduğu Aynacılar veya Karagöz Çarşısı adıyla bilinmektedir. Aynacılar çarşısı denmesinin sebebi son onarımdan sonar bu çarşıya gelen bir tüccarın, çarşı duvarlarına ayna astırmasıdır. Hamamın çarşıya dönüştürülmesi sırasında bazı değişiklikler olmuş, tümüyle hamam özelliğini yitirmiştir. Kurnaları da kaldırılmıştır. Yapı, Vakıflar Genel Müdürlüğü malıdır.

Eski Aynalı Çarşıda  15 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Antika ve Mücevher üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/62/eski_aynali_carsi_(orhan_hamami).html DEMİRCİLER ÇARŞISI Demirciler yüzyıllarca körüklerinin başında kor yakıp; demir kızdırıp, dövüp, keskinletip, su verip, çelikleyip; ok bertip, kargı hazırlayıp, zırh yassıtıp orduya silah yaptılar. Demirciler çarşısında devamlı çekiç seslerinden oluşan madeni musikî duyuluyordu. "Dan Dun Dan, Çan Çun" sesleriyle çarşı çınlardı.Bursa'nın demircileri: "Alemde en sağlam, keskin bıçağı, kılına yapıyoruz. Zaferlerde bizim dövdüğümüz kılınçların, kargıların büyük ehemmiyeti ve payı var." diye söylerlerdi.Çoğunlukla Sivaslılardan oluşurdu Demirciler.Zaman içerisinde çoğaldılar ve Sivasiler Mahallesi bu şekilde ortaya çıktı.

Şimdi ise çok azlar.Hala aynı "Dan dun" sesi yankılanır Demircilerde.Mutlaka uğrayın Demircilere eski bir zanaati görmek için.

Demirciler Çarşısında  40 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli sıfır ve ikinci el eşya alım satımı yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/60/demirciler_carsisi.html HACI BAYRAM-I VELİ Hacı Bayram-ı Veli Camii, Hacı Bayram-ı Veli ‘nin vefatından iki yıl önce H.831/M.1427-28 yılında inşa edilmiştir.Takip eden dönemlerde oldukça çok onarım görmüş olan yapının ilk mimarı hakkında kaynaklarda bilgi yoktur.
Taş kaideli,tuğla duvarlı ve kiremit çatılı bir yapı olan  Hacı Bayram-ı Veli Camii kuzey- güney doğrultusuna derinlemesine dikdörtgen bir plana sahiptir.Zemin katta 437 metrekare, üstteki mahfilde ise 263 metrekaralik bir kullanım alanına sahiptir.Yapının güneyinde  Hacı Bayram-ı Veli Türbesi, doğusunda Ogüst tapınağı vardır.Yapının doğu cephesinde, eksenden kuzeye doğru kaymış basık yuvarlak kemerli dikdörtgen silmelerin kuşattığı bir kapı vardır.Bu kapının kuzeye doğru alt köşesinde son cemaat yerinde bulunan bir başka kapıda çilehaneye açılmaktadır.
Yapının en ilginç cephesi kuşkusuz batı cephesidir.kademeli bir görünüşe sahip olan bu cephe vaktiyle bir son cemaat yeri olarak yapılan ancak sonradan duvarları kapatılarak bir yan sahın haline gelmesi nedeniyle bu şekilde bir görünüş kazanmıştır. Caminin iki kademeli batı cephesinin harime sonradan eklenen ikinci kademesinin güney yüzünde kapatılan kemer askılığının üst sağ ve solunda birer kitabe vardır.Biri Türkçe diğeri Arapça olan her iki  kitabe de 1714 tarihinde yapılan onarımla ilgili aynı bilgiyi verir.Kitabelerde anlam olarak ;   ‘Bu güzel ve mefharetli camii Allah’ın evliyasından Hacı Bayram-ı Veli bina etti.Kuşluktan yatsıya kadar geçen zamanlarda harab oldu. Hacı Bayram-ı Veli neslinden Şeyh Mehmet Baba ihtimamiyle büyük babasının camisini tamir etti.Tamirin hitamını görenler şevk ile bu tarihi H.1126/ ( M.1714) söylediler’ yazmaktadır.

Kitabelerin üst kısmında dikdörtgen bunların üzerinde ise sivri kemerli iki pencere daha vardır.Üstteki iki sıra pencere arasında yeşil sırlı tuğlayı andıran boya ile sülus Kelime-i Tevhid yazılmıştır.
Hacı Bayram-ı Veli Camii minaresi, caminin kıble cephesine bitişik olan Hacı Bayram-ı Veli Türbesinin güney doğu köşesi ile organik bir bütünlük göstermektedir.Minare çoğunlukla Sultan camilerinde  veya hanedan üyelerinin yaptırdığı camilerde olduğu gibi iki şerefelidir.Bunun açıklaması

Hacı Bayram-ı Veli’ye duyulan saygı olmalıdır.Oldukça yüksek olan minare, ilk şerefe ile takiben daralan gövdenin üstündeki daha küçük ikinci şerefesi, petek ve konik külahla tamamlanır.
Hacı Bayram-ı Veli Camii ahşap ve ahşap üzerine kalemişi süslemeleri  yanısıra çini süsleme bakımından da oldukça zengin bir yapıdır.Yapıda eski ve yeni süslemeler oldukça yoğundur.Son olarak 1940 yılı onarımında kadınlar mahfili altındaki iç duvarlar hariç bütün iç cephe alt sıradaki pencerelerin üst hizalarına kadar mavi-beyaz çinilerle kaplanmıştır.Çinilerin bitiminden sonra duvara, kalemişi palmetli bir süsleme kuşağı ile geçilir.Yazı kuşağında Besmele’ den sonra İnna Fetahna Leke  suresi yazılmıştır.Surenin devamında Ketebehü el fakir eş-Şeyh Muhammed şeklinde imza atılmış olup tarih yoktur.
Kalıplama tekniği ile yapılmış olan stalaktit alçı mihrap, duvarın 1/3’ünü kaplar.Form ve boyut olarak Ankara Aslanhane Camii mihrabını, malzeme olarak diğer 17. ve 18. yüzyıl Ankara mescidlerini hatırlatır.En dışta stalaktitli bir silme ile çevrili olan mihrabın üst kısmı palmet motiflerinden oluşan mazgal benzeri bir görüntüye sahiptir.İçeri doğru ikinci bordürde Kelime-i Tevhid tekrarlanır.Üçüncü bordür birbirleriyle kesişerek çoğalan yıldızların meydana getirdiği geometrik bir süsleme ile doldurulmuştur.Dördüncü ve son bordürde ise nesih yazıyla yazılmış olan birbirini takip eden Kelime-i Tevhid yer alır.

Mihrap alınlığında Kur’an dan Surelerin yazıldığı beş sıra nesih yazılı pano sıralanır.Bunlardan üç tanesinde Cin Suresi, 18. ayetten alınan ‘ ve inne’lmesacide ve’la’tedu  ma Allah’ı ahaden ’ yazısı vardır.       
18.Yüzyıla ait Hacı Bayram-ı Veli Camii ‘nin taklit kündakari tekniği ile yapılmış ahşap minberinin üzeri de kalemişi nakışlarla defalarca boyanmıştır.Minberin Ajurlu olarak işlenmiş merdiven korkuluklarının alt kısmındaki aynalıklar, oniki kollu yıldızlar ile aralarında kalan çokgenlerin birbirlerine ince çıtalarla birleştirilmeleriyle meydana gelmiştir.Tüm minber daha sonraki dönemlerde çeşitli şekillerde boya ile boyanarak süslenmiştir.Minberde herhangi yapım veya onarım kitabesi yoktur.Ancak yakın zamanlarda kapının taç kısmı ile aynalığın üzerinde ve şerefe altındaki panolarla pabuçluk kısmının üst kısmında üçer kitabede çeşitli dualar ve Kelime-i Tevhid yazılmıştır.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/59/haci_bayram_i_veli.html ANKARA'DAN GÖRÜNÜM Ankara. Türkiye Cumhuriyeti'nin başkenti ve İstanbul'dan sonra ikinci büyük şehridir. Eski adı Angora olan şehrin nüfusu 2005 verilerine göre 4.319.167 (il nüfusu 5.153.000) olup, rakımı 950 metredir.

M.Ö. 12. yüzyılda Hititler dönemindeki ismi Ankuwash olan şehir, Galat ve Roma İmparatorluğu döneminde Ancyra olarak anılmış, Hellenistik çağ ve Doğu Roma İmparatorluğu döneminde Ánkyra ismini almıştır. Şehrin kimliğine katkı yapan tarihi eserlerin başında otantik çevresi ile şehrin hemen her yerinden görülebilen Ankara Kalesi gelir.

Anadolu'nun merkezindeki İç Anadolu Bölgesi'nde bulunan bulunan Ankara Ankara ilinin de merkezidir. Ankara önemli bir endüstri ve ticaret şehridir. Türkiye devletinin merkezidir ve tüm yabancı ülke elçiliklerine ev sahipliği yapar.

Şehir Ankara keçisi ve bu keçiden üretilen tiftik, emsalsiz Ankara kedisi, balı, bölgeye özel üzümleri ve beyaz Ankara tavşanı ile ünlüdür.

Ankara, doğuda Kırşehir ve Kırıkkale; batıda Eskişehir; kuzeyde Çankırı; kuzeybatıda Bolu ve güneyde Konya ve Aksaray illeri ile çevrilidir.

Ankara, Orta Anadolu'nun kuzeybatısında bulunan Kızılırmak ve Sakarya nehirlerinin kollarının oluşturduğu ovalarla kaplı bir bölgedir. Bu bölgede orman alanları ile step ve bozkır alanlarını bir arada görmek mümkündür.

Akarsu boylarında sıralar halinde görülen iğde, söğüt ve kavak ağaçları step içerisinde yer alır. Ankara çevresinde plato üzerinde yükselen münferit dağlar ile kuzeydeki dağlık sahada ise yağışlardaki artış yüzünden orman örtüsü kendini belli etmeye başlar.    




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/58/ankaradan_gorunum.html DOLUNAY ÖĞRENCİ YURDU Öğrenci Yurdumuz T.C. Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı olup, 2003 yılında hizmete açılmıştır. Öğrencilerimize , teknik olanaklarla güvenli ve kaliteli hizmet, sıcak, rahat ve konforlu bir ortam sunmaktadır.

Kurumumuz Bursa-İzmir karayolunun 20. kilometresinde bulunmakta olup, üniversiteye 5 dakika mesafededir. Öğrencilerimize gün boyu ücretsiz ulaşım imkanı sunmaktayız. Ayrıca yurdumuzun önünden toplu taşıma araçları da geçmektedir.

Yurt binamız üç bloktan oluşmakta olup, bir blok kız, iki blok erkek öğrenciler içindir. Yurdumuz bir ve iki kişilik odalardan oluşmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/57/dolunay_ogrenci_yurdu.html MİNİ-A YILDIRIM Mini-a Yıldırım, kültürel ve tarihsel mirasımıza sahip çıkma bilincinin gelecek kuşaklara taşınması amacı ile belediyemizin başlattığı projeler zincirinin bir parçası olup, yaklaşık 4500 m2 ‘lik bir alanda, Yıldırım İlçesi’nde bulunan ve Bursamızın simgesi olan eserlerin maketlerinin yapılması ve sergilenmesini hedeflemiştir.

Sözkonusu proje kapsamında 1/25 ölçeğinde Atatürk Köşkü, Teleferik, Irgandı Köprüsü, Yeşil Camisi, Yeşil Türbe, Emirsultan Camisi, Yıldırım Camisi, Darüşşifa, Cumalıkızık ile 1/50 ölçeğinde Yıldırım Belediyesi maketleri bulunmakta olup, alanı gezecek insanlar tüm Yıldırım’ı birarada görebilecektir. Yerli ve yabancı turistler de eserler hakkında Türkçe ve İngilizce olarak bilgilendirilecektir. Mevki olarak Kaplıkaya mh. Kanuni cd. Özdilek alış veriş merkezi üstündedir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/56/mini_a_yildirim.html KAPLIKAYA CAZİBE M. Yıldırım Belediyesi Kaplıkaya Cazibe Merkezi


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/55/kaplikaya_cazibe_m.html BURSA OTO SHOW 2011 TÜYAP Bursa Fuarcılık Anonim Şirketi tarafından, ODD Otomotiv Distribütörleri Derneği işbirliği, KOSGEB Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı, Bursa Büyükşehir Belediyesi ve Bursa Ticaret ve Sanayi Odası desteğiyle hazırlanan BURSA OTO SHOW FUARI 2011, Bursa 7. Otomobil, Ticari Araçlar, Motosiklet, Bisiklet ve Aksesuarları Fuarı, 11 - 17 Nisan 2011 tarihleri arasında Bursa Uluslararası Fuar ve Kongre Merkezi'nde düzenlendi.

Sektördeki en ünlü markaların en son modellerinin Bursa'da ilk kez sergilendiği Fuarımız, yurtiçinden ve yurtdışından Fransa, İspanya ve Romanya'dan gelen 122.490 kişi tarafından ziyaret edildi.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/52/bursa_oto_show_2011.html FİNAL ANAOKULU “Hiçbir Başarı Tesadüf Değildir”

1979’da başladı final’in öyküsü... Anadolu’nun şirin bir kentinde 6 derslikle, 7 öğretmenle ve 17 öğrenciyle... Final, kurulduğu günlerde inanıyordu “hiçbir başarının tesadüf olmadığına...” Bu mütevazı başlangıcın ciddi bir eğitim kervanına dönüşeceğine...  Ülkenin dört bir yanında bir eğitim meşalesi tutuşturacağına... Türkiye’nin en ücra köşelerine kadar ulaşacağına... Bu inançla çıktı yola… Bugün ülkemizin dört bir yanında, Kuzey Kıbrıs Türkiye Cumhuriyeti’nde ve Azerbaycan’da yer alan 200'ü aşkın dershane şubesi, 9 okulu, 4 yayınevi, yüz binleri aşan öğrencisi, on bine yakın öğretmeni, her hafta ülkemizin en ücra köşelerine kadar ulaşarak eğimde fırsat eşitliği yaratan Final Dergileri ile devam ediyor başarı yolculuğuna…

"Final Okulları"

Final Okulları eğitim hizmetine “Hem sınav hem yaşam başarısı” ilkesiyle 2006 yılında başladı. İlki Bursa’da açılan Final Okulları daha sonra bu iki önemli hedefi gerçekleştirmek için İstanbul Florya, Samsun, Diyarbakır, Adana ve Erzurum’da da okullar kurdu. Final’in 31 yıllık sınav başarısı geleneği böylelikle Final Okulları’na taşındı. Final Okulları öğrencileri bu dönem içerisinde hem SBS’de hem YGS - LYS’de üstün başarılar gösterdi. İkinci ve daha önemli hedef olan yaşam başarısının ise ilköğretimden itibaren kazanılması gereken kişisel ve etik değerlerle beslendiğine inanan Final Okulları, bu değerleri yıl boyu yapılan kültürel, sanatsal, bilimsel ve sportif faaliyetlerle öğrencilere öğretmeye, davranışlarla örneklemeye çaba sarf ediyor, eğitim çalışmalarını bu bilinçle sürdürüyor…

"Final Eğitim Vakfı"

Verdiği burslarla öğrencileri destekleyen Final Eğitim Vakfı ise ülkemize Final Üniversitesi kazandırmak amacıyla başlattığı çalışmalarını başarıyla sürdürüyor.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/51/final_anaokulu.html FİNAL OKULLARI “Hiçbir Başarı Tesadüf Değildir”

1979’da başladı final’in öyküsü... Anadolu’nun şirin bir kentinde 6 derslikle, 7 öğretmenle ve 17 öğrenciyle... Final, kurulduğu günlerde inanıyordu “hiçbir başarının tesadüf olmadığına...” Bu mütevazı başlangıcın ciddi bir eğitim kervanına dönüşeceğine...  Ülkenin dört bir yanında bir eğitim meşalesi tutuşturacağına... Türkiye’nin en ücra köşelerine kadar ulaşacağına... Bu inançla çıktı yola… Bugün ülkemizin dört bir yanında, Kuzey Kıbrıs Türkiye Cumhuriyeti’nde ve Azerbaycan’da yer alan 200'ü aşkın dershane şubesi, 9 okulu, 4 yayınevi, yüz binleri aşan öğrencisi, on bine yakın öğretmeni, her hafta ülkemizin en ücra köşelerine kadar ulaşarak eğimde fırsat eşitliği yaratan Final Dergileri ile devam ediyor başarı yolculuğuna…

"Final Okulları"

Final Okulları eğitim hizmetine “Hem sınav hem yaşam başarısı” ilkesiyle 2006 yılında başladı. İlki Bursa’da açılan Final Okulları daha sonra bu iki önemli hedefi gerçekleştirmek için İstanbul Florya, Samsun, Diyarbakır, Adana ve Erzurum’da da okullar kurdu. Final’in 31 yıllık sınav başarısı geleneği böylelikle Final Okulları’na taşındı. Final Okulları öğrencileri bu dönem içerisinde hem SBS’de hem YGS - LYS’de üstün başarılar gösterdi. İkinci ve daha önemli hedef olan yaşam başarısının ise ilköğretimden itibaren kazanılması gereken kişisel ve etik değerlerle beslendiğine inanan Final Okulları, bu değerleri yıl boyu yapılan kültürel, sanatsal, bilimsel ve sportif faaliyetlerle öğrencilere öğretmeye, davranışlarla örneklemeye çaba sarf ediyor, eğitim çalışmalarını bu bilinçle sürdürüyor…

"Final Eğitim Vakfı"

Verdiği burslarla öğrencileri destekleyen Final Eğitim Vakfı ise ülkemize Final Üniversitesi kazandırmak amacıyla başlattığı çalışmalarını başarıyla sürdürüyor.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/50/final_okullari.html DİCLE ÜNİVERSİTESİ 1966 yılında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi bünyesinde öğrenime açılan Diyarbakır Tıp Fakültesi, bugünkü Dicle Üniversitesinin temelini oluşturmuştur.

1969 yılında öğrencilerini Diyarbakır'a naklederek Ankara Üniversitesine bağlı bir fakülte olarak faaliyetini sürdürmüş ve 1974 yılında Fen Bilimleri Fakültesinin de açılması ile Diyarbakır Üniversitesi fiilen kurulmuştur. 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra 1982 tarihinde çıkartılan 41 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca Diyarbakır Üniversitesinin adı Dicle Üniversitesi olarak değiştirilmiştir.

Aynı Kanun Hükmünde Kararname ile kurulan Hukuk Fakültesi ve Mühendislik-Mimarlık Fakültesi ile birlikte Milli Eğitim Bakanlığından devralınan Yüksekokullar da Dicle Üniversitesine bağlanmıştır. Dicle Üniversitesi bünyesinde daha sonra, 1988-1989 öğretim yılında Mardin Meslek Yüksekokulu, 1990-1991 öğretim yılında Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu, 1992-1993 öğretim yılında Atatürk Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu hizmete girmiştir.

Daha sonra Bismil, Çermik ve Batman yerleşim birimlerinde Üniversitemize bağlı olarak birer yeni Meslek Yüksekokulunun daha kurulması uygun görülmüştür. 11.7.1992 tarihinde çıkartılan 3837 sayılı Kanunla Üniversitemiz bünyesinde faaliyet gören Şanlıurfa Ziraat Fakültesi ile Şanlıurfa Meslek Yüksekokulu yeni kurulan Harran Üniversitesine bağlanmış ve Üniversitemize bağlı olarak Ziraat, Veteriner ve İlahiyat Fakülteleri adı altında üç yeni fakültenin kurulması uygun görülmüştür.

Sözkonusu Fakültelerle birlikte Bismil ve Çermik İlçesinde kurulan Yüksekokullar ile Batman İlinde kurulan Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu 1993-1994 öğretim yılında faaliyete geçmiştir. Önceki yıllarda kurulan Şırnak Meslek Yüksekokulu ise 1995-1996 öğretim yılında hizmete girmiştir. Mevcut Fakülte ve Yüksekokullarımıza ilave olarak 1997-1998 öğretim yılında Diyarbakır, Siirt ve Mardin'de birer Sağlık Yüksekokulu, Ergani ve Çüngüş'te ise birer Meslek Yüksekokulu açılarak hizmete girmiştir.

Daha sonra 1998-1999 öğretim yılında Diyarbakır'da Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, 1999-2000 öğretim yılında ise Batman'da Teknik Eğitim Fakültesi açılmıştır. Ayrıca Diyarbakır'da Sivil Havacılık Yüksek Okulu ile birlikte Devlet Konservatuarı kurulmuştur. Devlet Konservatuarı 2002-2003 öğretim yılında faaliyete girmiştir. 2002-2003 Öğretim yılında Siirt iline bağlı Siirt Meslek Yüksekokulu açılmasıyla birlikte bugün Dicle Üniversitesi bünyesinde ; 13 Fakülte, 11 Meslek Yüksekokulu, 5 Yüksekokul, 1 Konservatuar, 3 Enstitü, 8 Uygulama ve Araştırma Merkezi, 1 Eğitim ve Araştırma Hastanesi yer almaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/48/dicle_universitesi.html MARDİN ERDOBA KONAKLARI Oda ve Yatak
53 Oda, 110 Yatak, 3 Single Oda, 6 Aile Odası, 2 Suit, 3 Pieces Suıot Room Suites Mansion,5 One Private Room

Oda Özellikleri
Telefon, Direkt Telefon , Duş ve Tuvalet , Banyoda Telefon, Saç Kurutma makinası, Jakuzzi Suites and Private Rooms Area , Minibar , Uyandırma Servisi, Kasa, 24 Saat Oda Servisi , TV , Uydu TV , Müzik Yayını, Digitürk , Internet Bağlantısı, Kablosuz Internet, Merkezi Isıtma, Merkezi Klima, Split Klima

Oda Manzarası
Dağ Manzarası, Bahçe Manzarası, Tarihi Yer Manzarası , , Suit Rooms is Mezepotamya View

Yeme İçme
2 Restaurant Kapalı kap:100, Açık kap: 150, Kahvaltı Salonu (toplam kap: 100), Kafeterya. Mahzen Restaurant, 100 kişilik, Lobi Bar, Türk, Vejetaryen, Mutfakları

Konaklama Tipi
Oda Kahvaltı, Yarım Pansiyon

Toplantı
21 Toplantı Salonu Toplam kap: 340, Kablosuz Ağ Bağlantısı, Ses Sistemi, Yaka Mikrofonu, Masa Mikrofonu, Işık Sistemi, Sahne, Kürsü, Slayt Oynatıcı, Projektör Perdesi, Tepegöz, Yazı Tahtası, Faks, Klima

Fasilite ve Servisler
Uyandırma Servisi , Internet , Kuru Temizleme , Çamaşır ve Ütü Servisi , Jeneratör

Aktivite ve Rekreasyon
Türk Hamamı

Konum
Şehir Merkezinde




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/47/mardin_erdoba_konaklari.html TEPEŞEHİR PARK CAFE Vizyonumuz
Diyarbakır'da aileniz ile birlikte huzurlu bir eğlence mekanı.

Misyonumuz
Müşteri odaklı gelişim, Müşteri isteklerini önemseyen bir işletme.

Değerlerimiz
Müşteri memnuniyetine odaklanan, gelişime açık güleryüzlü personel, kaliteli hizmet anlayışı.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/46/tepesehir_park_cafe.html BURSA TOPHANE Osman Gazi Türbesi

Bursa kuşatmasının devam ettiği sırada Osman Gazi oğlu Orhan Bey’e şehir içindeki kubbeli yapıyı göstererek “Oğul; ben öldüğüm vakit beni Bursa’da şol gümüşlü kubbenin altına koyasın” demiştir. Günümüz Tophane Parkı’nın girişinde solda kalan bu kubbeli yapı Mesihilerin şapeline aitti. Bursa fethedildikten sonra, şapel mescide çevrildi ve Osman Gazi buraya defnedildi.

Saint Elias(Elia-İlyas) Manastırı’nın bölümüne ait olan şapelin içi 8,3 m. genişliğindeki duvarlara bitişik çift sütüncuklarla ayrılmış, yarım yuvarlak nişli, sekizgen plana sahipti. XI. yüzyılda yapıldığı bilinen bu şapel’in şekli, Roma İmparatorluk devrinden itibaren uygulamaya başlanan örneklerle büyük benzerlik göstermektedir. Şapel’in narteks kısmının olduğu yere gömülen mezarlar, günümüzde açıkta kalmıştır. 1855 depreminde yıkılan türbe 1863′te Sultan Abdülaziz tarafından eski plana sadık kalınarak yapılmıştır. Türbe kubbe ile örtülü sekizgen plana sahiptir. Türbe’ye kuzeydeki ahşap antreden geçilerek girilir. Ortada sedef kakmalı muhteşem ahşap sanduka Osman Gazi’ye (1258-1326) aittir. Solunda oğlu Alaaddin Bey, bunun yanında Hüdavendigâr oğlu Savcı Bey sağında, Aspurça Hatun’un oğlu ibrahim Bey ile adları bilinmeyen on iki sanduka vardır. Türbe’de Konya Sultanı Alaaddin tarafından Osman Bey’e gönderilen çok büyük bir davul ve tesbih sergilendiğinden, halk arasında Davullu (Davud) manastırı denmesine neden olmuştur. Bunlar bir yangın sırasında yanarak kül olmuştur. Türbe, konak salonları dekorasyonu şeklinde bezenmiş, pencerelere kumaş perdeler takılmıştır. Fransız mimari stilinde yapılan bu kısımda ufak bir mihrap görülmektedir. Pencere parmaklıkları dökme demirdendir.

Osmangazi türbesi ile aynı alan içinde ayrıca orhangazi türrbesi de bulunmaktadır. Ulaşımı son derece kolay olup Bursa merkezden yürüyerek sadece 10 dakika uzaklıktadır. Ve türbelerin bulunduğu alan Bursa’ nın panoramik görüntüsüne de hakimdir… Ceddimizin daimi ikametgahını görmenizi tavsiye ederim.


Orhan Gazi Türbesi

Bursa Tophane semtinde, Tophane Parkı girişinin sağında, Osman Gazi Türbesi’nin karşısındadır. Bizans döneminde tarihlenen Saint Elie Kilisesi kalıntısı üzerine yapılmıştır. Kiliseye ait mozaik kalıntıları döşemelerinde günümüze kadar gelmiştir. Osman Gazi türbesi ile Orhan Gazi türbesi aynı çatı altında iken 1855 depreminde yıkılmış, 1863’de Sultan Abdulaziz tarafından yenilenmiştir.

Türbe kare planlıdır. Duvar kalınlığı 1.30 m.dir. Güney cephedeki girişten içerisine girilen türbenin dört kalın sütunun birbirine bağladığı kemerlerin taşıdığı bir kubbe ile üzeri örtülmüştür. İçerisi on bir pencere ile son derece mükemmel aydınlatılmıştır.Türbenin ortasında Orhan Gazi’nin (1281-1363) gösterişli etrafı dökme pirinç parmaklıklarla çevrili sandukası bulunmaktadır. Ayrıca burada Cem Sultan’ın oğlu Abdullah, Şehzade Korkut, Orhan Gazi’nin oğlu Kasım Çelebi ile karısı Nilüfer Hatun ve kızı Fatma,Yıldırım Beyazıt’ın oğlu Musa Çelebi (1388-1413) Emir Süleyman (1379-1410), Sultan 2.Beyazıt’ın oğlu Korkut’un (1467-1512) sandukaları vardır. 




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/45/bursa_tophane.html KONYA MEVLANA Mevlana Müzesi, eskiden Mevlâna'nın dergâhı olan yapı kompleksinde, 1926 yılından beri faaliyet gösteren müzedir. "Mevlana Türbesi" olarak da anılır.

"Kubbe-i Hadra" (Yeşil Kubbe) denilen Mevlana'nın türbesi dört fil ayağı (kalın sütun) üzerine yapılmıştır. O günden sonra yapı faaliyetler hiç bitmemiş, 19. yüzyılın sonuna kadar yapılan eklemelerle devam etmiştir. Osmanlı sultanlarının bir kısmının Mevlevi tarikatından olması Türbe'ye özel bir önem verilmesini ve iyi korunmasını sağlamıştır.
Müze alanı bahçesi ile birlikte 6.500 m² iken, yeri istimlak edilerek Gül Bahçesi olarak düzenlenen bölümlerle birlikte 18.000 m²ye ulaşmıştır.

Bağlı bulunduğu Kültür Bakanlığı'na en çok gelir getiren ikinci müzedir. (Birinci Topkapı Sarayı müzesi.) Yabancı turistlerin giriş için yerlilerden daha fazla ücret ödemesi özellikle Mevlana'nın mesajı gözönüne alındığında tepki toplamaktadır. 2007 yılında 360tr multimedia gurubu Mevlana Müzesi[1]'ni sanal ortama taşıdı. Böylelikle Mevlana Müzesi tüm dünyanın rahatlıkla erişebileceği bir müze oldu.

Mevlana hakkında menkıbelerin anlatıldığı Ahmed Eflaki'nin kitabı "Arifler'in Menkıbeleri"nde Mevlana'nın babası için türbe yaptırmak isteyen devrin sultanına "gök kubbeden daha görkemlisini yapamayacağınıza göre zahmet etmeyin" dediği rivayeti yer alır. Türbe, Mevlana'nın ölümünden sonra inşa edilmiştir.

Halk arasında Mevlana Türbesini ziyaret etmenin "yarım hacılık" payesi kazandırdığı yönünde bir inanca rastlanmaktadır.Bu kesinlikle yanlistir öyle bir sey dinimizde yoltur haci sadece kabeye giden arafatda vakve duran insanlar olur.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/44/konya_mevlana.html ÖZEL BİBER KREŞ Müdürlüğümüz okul öncesi eğitim çağındaki çocukların bakım eğitim alanındaki eksikliklerin giderilmesi, iyileştirilmesi ve geliştirilmesi amacıyla, 2000 yılında İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne bağlı olarak hizmete girmiştir. 75 kişilik kapasiteye sahip kurumumuzda 4 farklı yaş grubuna ayrılmış sınıflar oluşturularak en iyi eğitim sunulmaya çalışılmaktadır.

Amacı kaliteli ve etkin eğitimi, uygun ortamlar içerisinde okul öncesi eğitim çağındaki çocuklara aktararak, gelecek yıllarına hazırlamak ve mutlu bireyler olarak topluma kazandırmaktır.
   
Çağdaş bir eğitim anlayışıyla hareket edilerek, günlük programların (Ana dili etkinlikleri, resim, müzik, yaratıcı drama, seramik vb.) derslerin yanında, yaş dönemine uygun, ruhsal ve fiziksel becerileri destekleyip geliştiren, çeşitli sportif faaliyetlerle  ( modern dans, binicilik, yüzme, bale, gezi-gözlem ve deneylerle) eğitim yelpazemiz daha da renkli ve zevkli hale getirilmiştir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/40/ozel_biber_kres.html ÖZEL KARPUZ ANA OKULU Özel Karpuz Anaokulu bir Özel Bilgi Birikim Koleji Kuruluşudur.

     Okul,Hevsel Özel Eğitim Hizmetleri tüzel kişiliğinde 2011-2012 Eğitim Öğretim yılında eğitim öğretime başlayacaktır.Özel Karpuz Anaokulu: Kurucu Temsilcisi:Alpay Oktan OK ve Ortakları tarafından  Hevsel Özel Eğitim Hizmetleri Limited Şirketi tüzel kişiliğinde kurulmuştur.

   Özel Karpuz Anaokulu; Özel Bilgi Birikim Koleji ile aynı yerleşkede iki ayrı okul binasında hizmet veren iki kuruluş olarak eğitim öğretim alanında bir ilki daha gerçekleştirmiştir.Yenişehir ilçesinin ilk Özel Anaokulu olarak hizmet verecek olan okul;12 Derslik, çok sayıda oyun alanı,Spor salonu, Atölyeler, Yüzme Havuzu alanları ile beş yıldızlı bir eğitim öğretim kompleksi olarak çocuklarımıza hizmet verecektir.

   Özel Karpuz Anaokulu;Alanlarında Uzman Yönetici ve Öğretmen Kadrosu ile Diyarbakırda çok konuşulan ve beğenilen bir okul olarak kısa zamanda şehrimizde ve bölgemizde iyi bir eğitim yatırımı örneği olarak yer edinecektir.

  Özel Karpuz Anaokulu; Eğitim öğretim  alanında benimsediği modern yöntem ve yaklaşımlar ile Milli Eğitim Bakanlığının öngördüğü ilkeler doğrultusunda çalışmalarını gerçekleştirerek bu alanda ki hizmetlere katkı sağlayacaktır.Okul da uygulanacak olan eğitim modeli olan Ragio Emilou yaklaşımı;  tüm dünyada çocuk yetiştirme alanında yer edinmiş bir yöntemdir.Anaokulumuz da aynı çerçevede çocuklarımıza hizmet vererek gerekli altyapıyı uzun süren eğitimler ile gerçekleştirmiştir.

Özel Karpuz Anaokulu Öğrencileri; Vakıf Emeklilik ile yapılan bir çalışma ile tüm çocuklarımızı evden okula ve okul ortamında sigortalayarakta önemli bir adım atmıştır.Bu çalışması ile örnek alınacak bir okul olan okulumuz, kuruluş evresinde Ülkemizde de bir öncü konumuna gelmiştir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/38/ozel_karpuz_ana_okulu.html MARDİN CERCİS KONAĞI Bugün, Geleneksel Mardin mutfağının en iyi örneklerinin sunulduğu, yine bu yemeklere uyum sağlayan mistik havasıyla, etkileyici 19. yüzyıl motifleri olan taş işlemeleriyle Cercis Murat Konağı, görenleri kendine hayran bırakan bir yapı.

Mardin'deki sivil mimari eserler ile adeta bütünleşen mimar Lole tarafından yapılan konak, Tüfekçioğlu ailesi için 1888 'de inşa edildi. 1947 yılında bu ailenin Mardin'den ayrılması üzerine konağın mülkiyeti de Hacı Tahir Şaar ve Hacı Ahmet Bilezikçi ailelerine geçti. 1956 – 1977 yılları arasında ise bugün konağın adıyla anıldığı Cercis Murat (Dilmener) buraya adeta damgasını vurdu. Daha sonra Hacı Hıdır Yılmaz'ın satın aldığı konak, 1992-1998 yılları arasında Mardin İl Turizm Müdürlüğü Hizmet Binası olarak hizmet verdi. Tarihi ve turistik bir mekan olması nedeniyle bir müze niteliği taşıyan konak, bugün hem pek çok kişinin ziyaret ettiği bir mekan olarak Mardin için önem taşıyor. 2001 yılından itibaren turizmci Ebru Baybara Demir tarafından yeni bir anlayış ve otantik değerleri korunarak düzenlenen Cercis Murat Konağı, Mardin halkı ile yöreyi ziyarete gelen yerli ve yabancı konuklar tarafından yoğun ilgi görüyor.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/28/mardin_cercis_konagi.html EKEN OTEL BODRUM 2004 yıında hizmete giren tesisimiz Eken Resort ana bina toplamda 101 oda olup 285 kişilik kapasite ve ek binamız Eken Resort Family Suit 11 oda 30 kişilik kapasitesiyle Gümbet Merkezde yer almaktadır. Denize 100 m., Bodrum'a 3 km ve Milas-Bodrum Havaalanı'na 45 km. mesafededir. Açık ve Kapalı Restaurant, Snack Bar, Teras Bar, Edincik Alacarte Restaurant, Servis Bar, Yüzme Havuzu, Çocuk Havuzu, Güneşlenme Terası, Şezlong, Minder, Şemsiye, Sauna, Masaj, Fitness Odası, Halk plajında kendi şezlong ve şemsiyeleri mevcuttur ayrıca; Masa Tenisi, Bilardo, Langırt, İnternet Köşesi, Fotoğrafçı, Mini Market, Çamaşırhane & Kuru Temizleme hizmetlerimiz, Tv Salonu, Oyun Salonu, Toplantı Salonu, Kuaför, Doktor, Su Sporları gibi hizmetler de bulunmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/24/eken_otel_bodrum.html SİNPAŞ BURSA MODERN Bursa’nın geleneksel mimarisi ile günümüzün modern anlayışını ustalıkla yorumladığımız Bursa Modern’de yeni bir yaşam sizi bekliyor. Göl ve ada manzaralı Yalı Köşkleri, Asmalı Yalıları, Kemer ve Marin Residence’ları, Gök Kule’si, Park Konakları, Saraybahçe Konakları ve Kristal Kulesiyle farklı ihtiyaç ve beklentileri karşılıyor.

Bursa Modern’in peyzajı, yeşili dört mevsim yaşamanız için düşünüldü. Bursa Modern’deki bitki örtüsü çiçeğinden ağacına yüze yakın farklı türü bir arada barındırıyor. Tenis kortları, açık ve kapalı yüzme havuzlarını içeren spor kompleksi, konser ve şenliklere ev sahipliği yapan festival meydanı, tematik bahçeleri, çocuk oyun alanları ile size yepyeni bir dünyanın anahtarını sunuyor.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/14/sinpas_bursa_modern.html BURSA KENT MÜZESİ Bursa Kent Müzesi, 2004 yılından bu yana kentin eski adliye binasında hizmet veren, Bursa’nın 7000 yıllık bir zaman diliminde geçirdiği değişim ve dönüşümlerin sergilendiği müzedir.

Müze, 14 Şubat 2004 tarihinde ziyarete açıldı. Müze binası 1926 yılında Ekrem Hakkı Ayverdi tarafından Adliye Binası olarak inşa edildi. Mimarının Kemalettin Bey olduğu sanılmaktadır. 1999 yılında Adliye’nin yeni binasına taşınmasından sonra boşalan bina, 2001-2004 yılları arasındaki restorasyon sürecinden sonra müze binası haline geldi. Binanın müzeye dönüştürülmesi sürecinde yüksek mimar Naim Arnas görevini aldı.

2 katlı binanın, birinci katında kronolojik, ikinci katında tematik bir düzenleme vardır. Müzede Bursa’da yaşamış 6 Osmanlı padişahının balmumu heykelleri, geleneksel ticaret hayatını canlandıran dekorlar, kentin topografik maketi gibi objelerle şehir hakkında bilgi sunulmaktadır.

Bursa Kent Müzesi, kentin merkezi konumundaki Heykel Meydanı'nda, Atatürk Anıtı'nın güneyinde, Bursa Valilik Binası'nın yanında yer almaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/20/bursa_kent_muzesi.html ERZİNCAN SANAL TUR Doğu Anadolu Bölgesinde,Yukarı Fırat Bölümünde yer alan Erzincan, doğuda Erzurum, batıda Sivas, güneyde Tunceli, güneydoğuda Bingöl, güneybatıda Elazığ-Malatya, kuzeyde Gümüşhane-Bayburt ve kuzeybatıda Giresun ili çevrilidir. Erzincan İl’i genellikle dağlar ve platolarla kaplıdır. Güneybatıdan Munzur, kuzeybatıdan Refahiye dağları il alanına girer. Doğudan Erzurum’dan gelerek, batıya doğru uzanan Karasu ve Kop Dağları, İl alanını derinlemesine, aralarında geniş düzlükler bırakacak şekilde böler. İlin en yüksek noktasını Keşiş Dağları (3.537 m.) oluşturmaktadır. Köhnem Dağı (3.045 m.), Sipikör Dağı (2.666 m.), Mayram Dağı (2.669 m.), Kop Dağı (2.963 m.), Mülpet Dağı (3.065 m.), Munzur Dağları (3.449 m.), Kazankaya Dağı (2.531 m.), Ergan Dağı (2.531 m.), Dumanlı Dağları (2.618 m.), Coşan Dağı (3.976 m.) ildeki diğer yükseltilerdir. Dağlar arasındaki çukurlarda yer alan ovalar ve düzlükler boğazlarla birbirine bağlanmış durumdadır. Doğu Anadolu’nun, Yukarı Fırat Bölümünde yer alan Erzincan Ovası, doğu-batı yönünde uzanır. Erzincan Ovası, Doğu Anadolu Bölgesi’nin kuzeyindeki tektonik kökenli çöküntü alanı dizisinin batıdaki ilk ovasıdır. Doğuda Sansa Boğazıyla Tercan Ovasına bağlanır. Kalın bir alüvyon tabakası ile örtülü olan bölgenin en geniş ovası Pekeriç Ovası’dır. Munzur ve Dumanlı gibi dağların yüksek kesimlerinde geniş yaylalar yer almaktadır. Başlıcaları, Takkuran, Tahsullu yaylaları ile bir kısmı il sınırında bulunan Abıhayat ve Uzunçayır yaylalarıdır. İl topraklarının refahiye dışındaki kesiminin sularını Karasu toplar. Karasu, Kemaliye ilçesinde Kadıgölü suyu ile Miran suyunu aldıktan sonra, ilçenin güneydoğusunda Başpınar yakınlarında Elazığ il Sınırına girer. Kuzeybatı kesimindeki Refahiye yöresinin suları ise Çukurdere’nin katıldığı Kelkit aracılığı ile Karadeniz’e dökülür. Karasu’nun kollarından olan Tuzla Çayı üzerinde, Tercan barajı kurulmuştur.

Erzincan, genel olarak karasal iklim özelliklerine sahiptir. Doğu Anadolu Bölgesinde yer alan, Elazığ ve Malatya dışındaki diğer tüm illerden, daha ılıman bir iklimi vardır.

İlin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Yetiştirilen başlıca tarımsal ürünler, buğday, arpa, çavdar, fasulye, fiğ, şeker pancarı, soğan ve patatestir. Sebzecilik ve meyvecilik ve bağcılık, sulamanın yapılabildiği Erzincan Ovasında yoğunlaşmıştır.Dutluklar ilde geniş yer tutmaktadır. Hayvancılık küçük çapta olup, koyun ve kıl keçisi yetiştirilir. Merkezdeki şeker, et ve süt fabrikaları sığır besiciliğinin gelişmesine neden olmuştur. Özellikle süt ürünlerinden Erzincan’ın tulum peyniri ün kazanmıştır. Bunların dışında tavukçuluk ve arıcılık da ilin ekonomisinde önemli yer tutmaktadır.

Erzincan’ın çeşitli ilçelerinde bulunan zengin maden kaynaklarının pek azı işletilmektedir. İliç ve Kemaliye’de demir, Tercan’da manganez ve krom, İliç’te asbest, Çayırlı ve Refahiye’de magnezit, Kemaliye ve Refahiye’de linyit, Erzincan-Mollaköy’de perlit yatakları bulunmaktadır. Ayrıca büyük bölümünde mevsimlik üretim yapılan kaynak tuzlaları, Erzincan kenti yakınlarındaki Ekşi Su ve Bögert’te kaplıca ve maden suyu kaynakları bulunmaktadır.

İlin kuruluşuna ait kesin bilgi bulunmamakla birlikte, Erzincan’ın 20 km. doğusundaki Altıntepe’de ve Küçüktepe Höyüğünde yapılan arkeolojik kazılarda ele geçirilen buluntulardan, yörede ilk yerleşimin İlk Tunç Çağına (MÖ.3500-2000) ait olduğu anlaşılmıştır.Altıntepe’deki İlk Tunç Çağına ait yerleşmenin üstünde Urartuların önemli merkezlerinden biri olan bu yerleşmede kale, saray ve tapınak kalıntılarına rastlanmıştır. MÖ.X.yüzyıldan sonra Urartuların egemen olduğu yöreye daha sonra MÖ.VI.yüzyılda Medlerin ve Perslerin, MÖ.IV.yüzyılda Makedonyalıların ve Seleukosların hakimiyetine girmiştir. MÖ.II. ve I. yüzyıllarda da Romalıların, Arsakların, Pontus ve Arakslar arasındaki çekişmelere sahne olmuştur.MS.II.yüzyılda Sasanilerin egemenliği altına girmiş, XI.yüzyılda da Mengüçlerin hakimiyetine girmiştir. Bundan sonra İlhanlılar, Eratna Beyliği hakimiyetinde kalmıştır. XIV.yüzyıl sonunda (1379-1403) Mutahheretten’in hükümdarlığında kalan yöre Timur’a bağlanmıştır. Yıldırım Beyazıt (1401) Erzincan ve Kemah yöresini kuşatmış, ancak, Ankara Savaşı’nda (1402) Timur’un üstünlük sağlaması üzerine yöre tekrar Timur’un eline geçer. Karakoyunluların kurucusu olan Kara Yusuf Bey tarafından (1410) ele geçirilen Erzincan, on yıllık bir süre Karakoyunluların yönetiminde kalmış, Bu dönemde Karakoyunlular ve Akkoyunlular arasındaki mücadelelere sahne olmuştur. Otlukbeli Savaşı’ndan (1473) sonra Fatih Sultan Mehmet tarafından osmanlı topraklarına katılmıştır. XVI.yüzyılın başlarında bir süre Safavilerin denetimine giren yöre, 1514’te yeniden Osmanlı topraklarına dahil olmuştur.

XIX.yüzyıl sonlarında Erzurum vilayetine bağlı bir sancak merkezi olan Erzincan, I.Dünya Savaşı sırasında Rus işgaline uğramıştır. 13 Aralık 1917’de Erzincan Ateşkes Antlaşması imzalanmıştır.

Erzincan Türkiye’nin en etkin tektonik alanlarından birinde bulunduğundan birçok kez deprem geçirmiş ve yıkılmıştır. Bu depremlerin en önemlileri 1047, 1457, 1583, 1666, 1784, 1888, 1930, 1939’da olanlardır. 1939’daki depremden önce demiryolunun güneyinde bulunan kentin terk edilmesinden sonra, geçici olarak demiryolunun kuzeyine yerleşilmiş, daha sonra da bugünkü yerine taşınmıştır. 1963’ten sonra gelişerek Erzincan Ovasının kuzey kenarına kadar dayanmıştır.

Yeni kentte herhangi bir eski eser bulunmamaktadır. Deprem nedeniyle büyük zarar gören eski kentteki tarihi eserler ise; XIII.yüzyılda yapıldığı sanılan kümbet, Akkoyunlu ve Karakoyunlulardan kalma mezar anıtlar, Bey hamamı (1471), Çadırcı hamamı (1548), Erzincan kalesi, Terzibaba Türbesi, Hızır Abdal Sultan Türbesi, Melik Gazi Türbesi, Kemah’ta Gülalibey Cami, Tercan’da kervansaray, Hamam, mescit , Kemah’taki Mama Hatun Kümbeti’dir. Ayrıca şehir merkezine 15 km. uzaklıktaki Altıntepe’de bulunan Urartulara ait kent kalıntıları bulunmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/10/erzincan_sanal_tur.html MARDİN DEYRULZAFARAN İsa’dan sonra 5. yüzyılda inşa edilen Deyrulzafaran Manastırı, muhteşem mimarisi yanında Süryani Kilisesi’nin önemli merkezlerinden biridir. 1932’ye kadar 640 yıl boyunca Süryani Ortodoks patriklerinin ikametgah yeriydi.

Manastır, Mardin’in 4 kilometre doğusunda, şirin bir dağ yamacın da, Mardin Ovasına hakim bir noktadadır. Üç kattan oluşan Manastır 5. yüzyıldan başlayarak farklı zamanlarda yapılan eklentilerle bugünkü haline 18. yüzyılda kavuşmuştur. Farklı zamanlarda yapılan eklentilere rağmen Manastır’ın adeta tek bir zamanda inşa edildiği havasını vermesi, bu eklenti binaları yapan

mimarların ne kadar maharetli olduklarını gösteriyor.

Manastır, Milattan önce Güneş Tapınağı, daha sonra da Romalılarca kale olarak kullanılan bir kompleks üzerine inşa edildi. Romalılar bölgeden çekilince Aziz Şleymun bazı azizlerin kemiklerini buraya getirterek kaleyi manastıra çevirdi.

Bu nedenle Manastır, önceleri Mor Şleymun Manastırı olarak bilini- yordu. Mardin ve Kefertüth Metropoliti Aziz Hananyo’nun 793 yılından başlayarak büyük bir tadilat yapmasından sonra Ma-nastır onun adıyla, Mor Hananyo Manastırı olarak bilindi. 15. yüzyıldan sonra da Manastır’ın etrafında yetişen zafaran (safran) bitkisinden dolayı Manastır, Dey- rulzafaran (Safran Manastırı) adı ile anılmaya başlandı.

Kubbeleri, kemerli sütunları, ahşap el işlemeleri, iç ve dış mekanlardaki taş nakışları ile insanın ilgisini çeken Deyrulzafaran Manastırı, uzun tarihi boyunca Süryani Kilisesi’nin dini eğitim merkezlerinden biriydi. Bölgeye ilk matbaayı getiren kişi de yine bu Manastır’da patriklik yapan ve 1895’te vefat eden 4. Petrus’tur. 1874 yılında İngiltere’ye yaptığı bir ziyaret sırasında satın aldığı matbaayı 1876 yılında Manastır’a getirtti. Matbaada 1969 yılına kadar başta Süryanice olmak üzere Arapça, Osmanlıca ve Türkçe kitaplar ile 1953’e kadar Öz Hikmet adında aylık bir dergi basılıyordu. Matbaadan geriye kalan parçaların bir kısmı Manastır’da diğer bir kısmı da Mardin’deki Kırklar Kilisesi’nde sergilenmektedir.

Manastır bugün de Süryani Kilisesi’nin önemli dini merkezlerinden biridir. Mardin Metropoliti’nin ikametgahı olan Deyrulzafaran Manastırı, dünyanın dört bir yanına dağılmış Süryaniler tarafından dua ve bereket almak için ziyaret edilir. Yine binlerce yerli ve yabancı turist, kısa veya uzun bir yol kat ederek Manastır’ı ziyaret etmektedirler.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/27/mardin_deyrulzafaran.html BATMAN HASANKEYF Hasankeyf’in Türk-İslam tarihi ve medeniyeti açısından önemli bir yeri vardır. “Hısnıkeyfa”olarak anılan bu şehir, “Kaya Kale” şeklinde tercüme edilebilir.  Çeşitli kaynaklarda her kavmin kendi dilinde farklı telaffuz edildiği bu kelime, “korunmaya müsait” anlamına gelmektedir. Kale yekpare taş kitlenin oyulması suretiyle oluşturulmuştur.

Hasankeyf tarih ve doğanın barışık olduğu bir yerdir. Hasankeyf’in Türk İslam Tarihi ve Medeniyeti açısından önemli bir yeri vardır. Hısn Keyfa olan bu şehrin adı “Kaya Hisarı” şeklinde tercüme edilir. M. Streck’in belirttiğine göre Hısn Keyfa adının muhtemel olarak Asurca olduğu, “Kipani” kelimesinden geldiğini iddia etmektedir. Eski tarih ve kavimlerde bu tür kelimelerin anlamı “korunmaya müsait” yer anlamına geldiği  belirtilmektedir.  Kale’nin yekpare taştan olmasından dolayı buraya Süryanice’de Kayataş manasına gelen “Kifa” kelimesinden geldiğini, Roma tarihçileriyse  buraya “Kipas veya Cepha”dendiğini ifade etmişlerdir.           

Hasankeyf’in ne zaman kurulduğu konusu, eldeki bilgi ve belgelerin yeterli olmaması nedeniyle şimdiye kadar karanlıkta kalmıştır. Kuruluşu hakkındaki görüşler bir ihtimal olmaktan öteye gitmemiştir. Şehrin jeolojik yapısı ile mesken olarak kullanılan çok sayıdaki kayalara oyulmuş konutları (mağaralar)  Hasankeyf’in Urartu dönemine kadar uzanan bir yerleşim merkezi olduğunu göstermektedir.

            Hasankeyf, Diyarbakır, Cizre şehirleri arasında önemli bir kara ve su yolu güzergâhında olup, savaşların olması ve ticaret yollarının buradan geçmesi bir yerde Hasankeyf’i kültürlerin kavşak noktası haline getirmiştir. İran ve İç Asya Kültürleri, Doğu Akdeniz, Mezopotamya, Roma ve Bizans kültürlerini barındırdığından, Romalılar, İran sınırını denetim altında tutabilmek için Hasankeyf’e kale inşaa etmişlerdir. Miladi III. Asırda İranlılar Mezopotamya’yı ele geçirince Roma İmparatoru Diyokletion harakete geçerek, bütün Mezopotamya ve Dicle Nehrinin doğusundaki bütün yerleri aldı. M.S. 363 yılında Hasankey’in Bizanslıların denetiminde olduğu ve 451 yılında Bizanslıların yaptırdıkları kale ve korunma amaçlı yapıtları ile  şehrin denetimine müslümanlar tarafından feth edilene kadar sahip olmuşlardır. Hicri 17. yılda Hasankeyf İslam Orduları tarafından ele geçirilmiştir. Sırasıyla Emeviler ve Abbasiler döneminden sonra, Hamdaniler (906-990),Mervaniler (990-1096) denetiminde kalarak daha sonra Artukoğularının eline geçmiştir. Artuklular, Türkmen sülalesinden olup,Hasankeyf’e  en parlak dönemi yaşatmışlardır. Artukoğulları Hasankeyf ile beraber Diyarbakır, Mardin ve Harput’ta hüküm sürmüşlerdir. Seçuklu Sultanı Alparslan ve Melikşah gibi değerli devlet adamlarının, ileri gelen komutanlarından Emir  Artuk, 1071 Malazgirt Savaşından sonra bölgeyi Selçukluların hakimiyetine katarak Selçuklulara önemli bir katkıda bulunmuştur. Artuk oğlu Sökmen 1101 yılında Hasankeyf’i ele geçirip burada önemli tarihi ve mimari eserler yaptırmıştır. Böylece devlet idaresinde yeniden bir yapılanmaya gidilmiştir. Göçebelik hayatından yerleşik sisteme geçilmiştir. Yönetimin halk kitlelerine dayanması, Artuklulara bağlı bölgelerde yarı müstakil bir hükümranlık anlayışıyla divanlar oluşturulmuştur.

            Haçlı akımlarına rağmen ilim, sanat ve kültürel sahada hiçbir gevşeme gösterilmemiş olup, büyük çalışmalar yapılmıştır. Darphaneler kurulup devletin iktisadi yapısı hep canlı tutulmuştur. İlime ve ilim adamlarına büyük önem verilmiş, Hasankeyf şehir kalesine su getirilerek önemli bir teknik deha yaratılmıştır. Mekanik alanda kitaplar yazılmış, makineler, pompalar, fıskiyeler, su terazileri ve musiki aletleri yapılmıştır.

            1232 yılında Eyyübi Sultanı El-Kamil El-Malik tarafından Hasankeyf ele geçirilmiştir. Ortaçağın ve şarkın en kuvvetli devletlerinden olan Eyyübiler, Mısır, Suriye ve Yemen’de hüküm sürmüşlerdir. Böylece Eyyübi Hükümdarlarının şehri ele geçirmeleri ile birlikte 130 senelik Artukoğulları dönemi sona ermiştir.

            Selahaddin’i Eyyübiden sonra Eyyübiler bir çok emirliklere ayrılmış Hasankeyf Eyyübi Hükümranlığı da bunlardan biridir. Eyyübiler çok önemli eserler yaptırmış, ilim, sanat ve kültürel alanda miraslar bırakmışlardır. Özellikle mimari sahada faaliyet gösteren Eyyübilerin, bir prensliği gibi Hasankeyf Eyyübileri diye tarihte yer edinmiştir. Moğollar burayı ele geçirerek yağma ve tahrip etmişlerdir. Bu tahrip ve yağma çok ağır olmuş, Hasankeyf bir daha eski özelliğini ve halini bulamamıştır.

            Eyyübiler’den sonra Hasankeyf’e Akkoyunlular hakim oldu. 15. y.y. başına kadar hüküm sürdüler. 1473 yılında Uzun Hasan ve Fatih Sultan Mehmet arasında yapılan Otlukbeli Savaşında Uzun Hasan’ın oğlu Zeynel Bey şehit olmuş ve Hasankeyf’te Dicle Nehri kenarında gömülmüştür.  Akkoyunlular’dan sonra Hasankeyf İran Safavilerinin hâkimiyetine geçmiştir. 1515 tarihinde Yavuz Sultan Selim’in Doğu Seferi ile birlikte Hasankeyf Osmanlı egemenliğine geçmiştir. Bu dönemde Hasankeyf çevredeki aşiretleri idare eden merkezi bir hanedanlık konumunda olup, buna paralel olarak iktisadi ve ticari yapıda büyük bir gelişme göstermiştir. Bu dönemde şehir nüfusunun 10.000 civarında olması ise Hasankeyf’in büyük bir yerleşim merkezi olduğunu gösterir. Ortaçağ tarihi ve yapıtlarından anlaşıldığı üzere, insanlar yazları serin kışları sıcak ve ortaçağ şartlarında modern ev hayatlarını sürdürdükleri anlaşılmaktadır. Hasankeyf’te kültür ve uygarlıkların kaynaştığı,  tarihte ilk bağımsız, Doğu Hindistan Cemaatlerinden birinin burada yerleştiği, ayrıca Yahudilerin burayı önemli bir yerleşim birimi olarak gördükleri,  bu tür sosyal karmaşaların aydınlatılması ihtiyacı ise bölgede bir İslami Rönesans oluşumuna sebep olmuştur.  

            Katip Çelebi evvelce buraya Ras’algül dendiğini, Kadıköy veya Kefa olarak anıldığını, tarihçi Taylor’a  göre Arap litaretüründe Sebat ve Aghval yani birbirinden ayrı yedi dar ve derin vadinin kenarlarından, bir merkeze doğru uzanmış ve mağaralardan dolayı bu ismi aldığı  belirtilmektedir.

Hasankeyf İlçesi Yurdumuzun  Güneydoğu Anadolu Bölgesinde Batman İline bağlı, Dicle Nehrinin doğu kıyısında yer almaktadır. Güneyinde Güneydoğu Midyat Dağları, Kuzeyinde ise Petrol Mahzeni Raman Dağları bulunmaktadır. İlçe Merkezi Batman İl merkezine 37 km. mesafede olup, ortaçağ dünyasının kültür, ticaret ve siyaset odaklarının bütünleştiği, ihtişamlı ve  gizemli bir antik kenttir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/25/batman_hasankeyf.html BURSA ÇARŞI VE HANLAR Bursa merkezde bulunan 14 tarihi HAN ve 21 tarihi ÇARŞIsını www.btch.org.tr adresinden detaylı olarak inceleyebilirsiniz...


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/17/bursa_carsi_ve_hanlar.html DİYARBAKIR MEGA CENTER Mega Center A.V.M.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/34/diyarbakir_mega_center.html NEVŞEHİR KAPADOKYA Kapadokya, (Kappadokia) Bölge 60 milyon yıl önce; Erciyes, Hasandağı ve Güllüdağ’ın püskürttüğü lav ve küllerin oluşturduğu yumuşak tabakaların milyonlarca yıl boyunca yağmur ve rüzgar tarafından aşındırılmasıyla ortaya çıkmıştır.

İnsan yerleşimi Paleolitik döneme kadar uzanmaktadır. Hititler'in yaşadığı topraklar daha sonraki dönemlerde Hrıstiyanlığın en önemli merkezlerinden biri olmuştur. Kayalara oyulan evler ve kiliseler, bölgeyi Roma İmparatorluğu'nun baskısından kaçan Hıristiyanlar için devasa bir sığınak haline getirmiştir.

Kapadokya bölgesi, başta Nevşehir olmak üzere Kırşehir, Niğde, Aksaray ve Kayseri illerine yayılmış bir bölgedir.

Kapadokya bölgesi, doğa ve tarihin bütünleştiği bir yerdir. Coğrafi olaylar Peribacaları'nı oluştururken, tarihi süreçte, insanlar da bu peribacalarının içlerine ev, kilise oymuş, bunları fresklerle süsleyerek, binlerce yıllık medeniyetlerin izlerini günümüze taşımıştır. İnsan yerleşimlerinin Paleolitik döneme kadar uzandığı Kapadokya'nın yazılı tarihi Hititlerle başlar. Tarih boyunca ticaret kolonilerini barındıran ve ülkeler arasında ticari ve sosyal bir köprü kuran Kapadokya, İpek Yolu'nun da önemli kavşaklarından biridir.
Kapadokya'daki taş formasyonlarının Türkçe'de niçin "Peri bacaları" diye adlandırılmış olduklarını gösteren bir manzara.
Kapadokya'dan bir görünüm
(Uçhisar kalesi, Türkiye)

MÖ 12. yüzyılda Hitit İmparatorluğu'nun çöküşüyle bölgede karanlık bir dönem başlar. Bu dönemde Asur ve Frigya etkileri taşıyan geç Hitit Kralları bölgeye egemen olur. Bu Krallıklar MÖ 6. yüzyıldaki Pers işgaline kadar sürer. Bugün kullanılan Kapadokya adı, Pers dilinde "Güzel Atlar Ülkesi" anlamına geliyor. MÖ 332 yılında Büyük İskender Persleri yenilgiye uğratır, ama Kapadokya'da büyük bir dirençle karşılaşır. Bu dönemde Kapadokya Krallığı kurulur. MÖ 3. yüzyıl sonlarına doğru Romalıların gücü bölgede hissedilmeye başlar. MÖ 1. yüzyıl ortalarında Kapadokya Kralları, Romalı generallerin gücüyle atanmakta ve tahttan indirilmektedir. M.S. 17 yılında son Kapadokya kralı ölünce bölge Roma'nın bir eyaleti olur.
Tatlarini-Nevşehir

MS 3. yüzyılda Kapadokya'ya Hıristiyanlar gelir ve bölge onlar için bir eğitim ve düşünce merkezi olur. 303-308 yılları arasında Hıristiyanlara uygulanan baskılar iyice artar. Fakat Kapadokya baskılardan korunmak ve Hıristiyan öğretiyi yaymak için ideal bir yerdir. Derin vadiler ve volkanik yumuşak kayalardan oydukları sığınaklar Romalı askerlere karşı güvenli bir alan oluşturur.
Aktepe

4. yüzyıl, daha sonra "Kapadokya'nın Babaları" olarak adlandırılan insanların, dönemi olur. Fakat bölgenin önemi, III. Leon'un ikonları yasaklamasıyla doruk noktasına ulaşır. Bu durum karşısında, ikon yanlısı bazı kişiler bölgeye sığınmaya başlar. İkonoklazm hareketi yüz yıldan fazla sürer (726-843). Bu dönemde birkaç Kapadokya kilisesi İkonoklazm etkisinde kaldıysa da, ikondan yana olanlar burada rahatlıkla ibadetlerini sürdürdüler. Kapadokya manastırları bu devirde oldukça gelişir.

Yine bu dönemlerde, Anadolu'nun Ermenistan'dan Kapadokya'ya kadar olan Hıristiyan bölgelerine Arap akınları başlar. Bu akınlardan kaçarak bölgeye gelen insanlar bölgedeki kiliselerin tarzlarının değişmesine sebep olur. 11. ve 12. yüzyıllarda Kapadokya Selçukluların eline geçer. Bu ve bunu takip eden Osmanlı zamanlarında bölge sorunsuz bir dönem geçirir. Bölgedeki son Hıristiyanlar 1924-26 yıllarında yapılan mübadeleyle, arkalarında güzel mimari örnekler bırakarak Kapadokya'yı terkettiler.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/18/nevsehir_kapadokya.html MARDİN KASIMİYE MEDRESESİ Akkoyunlu Hükümdarı Cihangir oğlu Kasım Padişah Mardin’e atandığı zaman şehri onarmak için hummalı bir faaliyete başlar. Bu özverili çalışmasını taçlandıran ve günümüze kadar mükemmel yapısıyla ayakta durabilen bu çok amaçlı medreseyi yaptırmıştır (1469) Tuğlu tonozlu revaklar ve yanlara doğru derin tonozlarla genişletilmiş tromp kubbeli Cami, revaklı avluda büyük eyvanın selsebilli kanallarda ortadaki havuza bağlanmıştır. İki teras üzerine iki katlı medrese, cami ve türbe ile birlikte külliye şeklindedir.

700 yıllık bir tarihe sahip mükemmel bir mimari yapısıyla,nakış nakış süslenmiş,her köşesi ilim ve irfan kokan Kasımiye medresesi. Orada hem dini ilimler hem fenni ilimler icra edilmiş. Bu iki ilim birbiri ile imtizaç etmiş. Medrese duvarlarnda astronomi ve tıp bilimine ait simgeler mevcut.Artukoğulları zamanında yapımına başlanmış, Akkoyunlu hükümdarı Cihangirin oğlu Sultan Kasım tarafından tamamlanmıştır. Rivayetlere göre Kasım Paşa burada katledilmişler. Kasimiye medresesi eyvanı, rivayete göre, Kasım Paşa’nın kız kardeşi, Kasım Paşa öldüğünde kanlı gömleğini ağıtlar eşliğinde bu eyvanın duvarlarına sürülmüş ve hala o duvarlara su döküldüğünde duvarda ki kan izleri belli olmaktaymış, duvarlardaki kan izlerinin bunlara ait olduğu söylenir.

Yine rivayetlere göre medresenin avlusundaki havuzda akan su tasavvufi bir betimlemeyi saklıyor. Suyun akışı ile doğumdan ölüme kadar insan hayatı ve sonrası simgelenmiştir. Çeşmeden çıkan su doğumu, döküldüğü yer gençliği, ince uzun oluk olgunluğu ve suların bir havuzda toplanması ölümü temsil eder. Daha sonra bu su kanallarla toprağa aktarılır ve buda topraktan tekrar can bulur.

Kasımiye medresesi değişik bir mimari ile tasarlanmış gün doğduktan sonra güneş batana kadar cephe önemli olmaksızın tüm derslikler güneş ışığından faydalanabiliyor. Dersliklerin kapı yüksekliği bir metreden biraz fazla. Bu yükseklik özellikle tercih edilmiş öğrenci hocasının huzuruna girerken başını eğsin, hürmette kusur etmesin diye. Orta Asyadan gelen sembolizmin İslam felsefesi ile kucaklaştığı bir şah eser.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/29/mardin_kasimiye_medresesi.html DİYARBAKIR KALE SURLARI Surların kuruluş tarihi bilinmemekle birlikte, İ.S. 349 yılında Roma İmparatorlarından II. Constantinus zamanında kentin etrafının surlarla çevrilerek kalenin güçlendirildiği bilinmektedir. Diyarbakır Kalesi, "Dış Kale" ve "İç Kale" olmak üzere iki ana kısımdan meydana gelmiştir.

Dış kale surlarının uzunluğu 5 km’den fazladır. Dış Kale, Dağ Kapı (kuzey), Urfa Kapı (batı), Mardin Kapı (güney) ve Yeni Kapı (doğu) olmak üzere dört kapı ile dışarıya açılır. Dış Kale’nin kuzeydoğu köşesinde ayrı bir sur ile çevrili İç Kale bulunmaktadır.

İç Kale’de, Virantepe diye adlandırılan tepe üzerinde gerçekleştirilen kazılarda 13.yüzyılın başına ait bir Artuklu Sarayı ortaya çıkarılmıştır. Diyarbakır Kalesi üzerinde yer alan yazıtlar bize, kentin, Roma İmparatorluğu’ndan Osmanlı İmparatorluğu’na kadar olar tarihsel sürecinin belgelerini sunar. Yazıtlarla birlikte yer yer karşımıza çıkan kabartmalarda her dönemin estetik anlayışını ortaya koymaktadır.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/31/diyarbakir_kale_surlari.html MARDİN ŞEHİDİYE CAMİİ Şehidiye Mahallesi’ndedir. Katip Ferdi, bu yapının Sultan Melik Nasruddin Artuk Aslan tarafından 1201-1239 yaptırılıp kendisinin de buraya gömüldüğünü bildirmektedir. Araştırmacılar, medreseyi genellikle 13. yüzyıl başına tarihlendirmektedir. Her iki durumda da medrese 13. yüzyılın ilk yarısında kurulmuş olmalıdır. 1916 yılında camiye bu gün ayakta duran minaresi ilave edilmiştir.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/30/mardin_sehidiye_camii.html SUNSHİNE SOLARYUM SunShine Solarium 1998 yılında, Bursa'nın en önemli cadde ve meydanı olan Çekirge'de kuruldu. Türkiye'nin 3'cü Bursa'nın İlk solaryum firması olması nedeni ile solaryum sektörünün tanıtım ve gelişmesinde önemli rol aldı. Hala kurulduğu yerde hizmet vermekte olan Sun Shine Solarium , sektöründe en bilinir 3 firmasından biri olarak faaliyetini devam ettirmektedir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/6/sunshine_solaryum.html DİYARBAKIR KEÇİ BURCU Mardin kapısının doğusunda yontulmuş olan kaya kitlesinin üstüne inşa edilen Keçi Burcu; surlar üzerinde bulunan burçların en büyüğü ve en eskisidir. İnşa tarihi bilinmemekle birlikte 1223 yılında Mervan oğulları tarafından onarıldığı anlaşılmaktadır. Bu görkemli burç içinde 11 kemer bulunmaktadır. Eskiden tapınak olarak kullanıldığı sanılan burcu son bölümünde bir kuyu ve yeraltı geçidini andıran dehliz bulunmuşsa da üzeri beton bir blokla kapatılmıştır.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/33/diyarbakir_keci_burcu.html KURTARAN AMBULANS KURTARAN AMBULANS LTD. ŞTİ. Olarak;

    İç ve dış piyasada müşteri memnuniyetini ve bunun sürekliliğini amaç edindiğimizi

    Ürünlerimizde ve çalışmalarımızda teknolojik gelişmeleri en kısa sürede uygulamayı ilke edindiğimizi

    Eğitimin öneminin idraki içinde olduğumuzu

    Çalışanlarımızın bilinçli birer birey ve takım ruhuna sahip olduklarını, ve tüm bu unsurlar ile birlikte bir dünya şirketi olacağımızı bilmekte ve sürekli iyileştirmeyi taahhüt ederek çalışmalarımızı bu doğrultuda sürdürmekteyiz.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/3/kurtaran_ambulans.html ULUDAĞ Kış turizminin gözdesi Uludağ, Olimpos Dağı olarak da bilinir. Bursa ili sınırları içinde, 2.543 m yüksekliği ile Türkiye’nin en büyük kış ve doğa sporları merkezi olan dağdır.Çoğu insan kış aylarında ve tatillerde burayı tercih eder.Sosyal tesisleri ve hotelleri ile Türkiye’nin bir numarasıdır.

Antik çağın ilk tarihçilerinden Heredot (İ.Ö 490-420) yazdığı Heredot Tarihi isimli kitabında Uludağ, Olympos olarak geçer ve Olympos’ta Lydia kralı Kroisos’un oğlu Atys’in yaşadığı trajediyi anlatır. Heredot’tan 400 yıl sonra Amasya doğumlu coğrafyacı Strabon (İ.Ö 64-İ.S 21) yazdığı 17 kitaptan oluşan Coğrafya isimli kitabında Uludağ, Olympos ve Mysia Olympos’u olarak geçer. Strabon; Mysia isminin aslının Lydia’lılarda gürgen ağacı anlamına gelmektedir.

Roma İmparatorluğu’nda resmi din hıristiyanlık olduktan sonra Uludağ’da 3. yüzyıldan sonra keşişlerin yaşadığı ilk manastırlar kurulmaya başlanmış ve manastırlar 8. yüzyılda sayıca en üst seviyeye çıkmıştır. Uludağ’da Nilüfer nehri ile Deliçay arasındaki vadi ve tepelerde 28 manastır kurulmuştur.

Orhangazi Bursa’yı uzun bir kuşatmadan sonra teslim almış ve dağdaki keşişlerin yaşadığı manastırların bir kısmı terk edilirken, bazılarının yerlerine Doğlu Baba, Geyikli Baba, Abdal Murat gibi müslüman dervişlerin inziva yerleri olmuştur.

Orhangazi Bursa’yı teslim aldıktan sonra Türkler dağa Keşiş Dağı ismini vermişlerdir. 16. yüzyılda Bursa’ya gelen Alman seyyah Reinhold Lubenau Uludağ’ın Türklerin eline geçtikten sonra keşişlerin sadece gündüzleri ibadet için dağa çıktıkları ve manastırların harç kullanılmadan taş duvarlarla yapıldığını belirtir.

Marmara Bölgesinin en yüksek dağı. Kuzeybatı-güneydoğu doğrultusunda uzanan Uludağ’ın uzunluğu 40 km’yi bulur. Genişliği ise 15-20 km’dir. Toplu ve heybetli bir görünüşe sahip olan bu dağın Bursa’ya bakan yamaçları kademeli, güneye Orhaneli’ne bakan tarafları ise düz ve daha diktir. En yüksek noktası Uludağ Tepe’de 2.543 m’dir. Dağın kuzey tarafında Sarıalan, Kirazlı, Kadı, Sobra yaylaları vardır.

Uludağ’ın yüksek yerlerinde eski buzullara ait izlere raslanmaktadır. Karatepe’nin kuzeyindeki Aynalıgöl, Karagöl ve Kilimligöl buzul gölleri bu izlerin en önemlileridir. Bu göllerin mavi berrak suları, hemen aşağısında başlayan yemyeşil çam ormanları, yükseklerdeki beyaz kar yığınları buraların güzelliğine güzellik katmaktadır.

Etrafındaki çöküntü sahalarının cevresinde yükselen Uludağ’da tabakalar arasında yer yer maden ve maden damar yataklarına rastlanmaktadır. Türkiye’nin önemli volfram yatakları buradadır. İklimi, yüksek dağ özelliğindedir. Yükseklere çıkıldıkça kar yağışı ve miktarı fazlalaşır. Yüksekliğe bağlı olarak da ısı azalır. Dağın doruk noktasındaki karlar yaz kış erimez. Bazı yerlerde kar kalınlığı iki metrenin üzerine çıkmaktadır. Uludağ’dan kaynaklanan derin vadiler içindeki pekçok dere, Nilüfer Çayı ile Göksu’ya ulaşırlar.

Uludağ modern dağ tesisleri, teleferiği Bursa’nın hemen yanında olması ile dağ ve kış turizminin merkezi olmuştur.Türkiyenin en büyük kayak merkezidir.Yol durumunun uygunluğu, her mevsim kar bulunması, eşsiz manzaraları buraya turist çekmektedir.

Dağın doruk noktasından açık havada İstanbul, Marmara ve civar yakın yerlerin görünmesi buraya ayrı bir özellik vermektedir. Doğu, kuzey eteklerinin Bursa Ovasına yakın yerlerinde sıcak su kaynaklarının bulunmasından burada kaplıcalar meydana gelmiştir. Bursa’nın Çekirge semtindeki bu kaplıcalar pekçok hastalığa şifa olmaktadır.

Bitki örtüsü

Bitkisel zenginlik bakımından ender yerlerden biridir. Mart ayında alt kademelerde başlayan uyanma, yaz boyunca zirvede devam etmektedir. Özellikle orman kuşağının üzerinde yer alan ve pek çok kişi tarafından kıraç olarak bilinen dağda, çok zengin ve bu bölgeye özgü nadir bitki türleri yayılış göstermektedir.

* 350 m den itibaren: defne, zeytin, katran ardıcı, fındık, laden, funda, kızılçam, maki ve çalılık alanlar,
* 350-700 m arası: kestane, akçakesme, erguvan, koca yemiş, dağ çileği, zeytin, katırtırnağı, Girit ladeni, mazı meşesi, gürgen, kızılcık, alıç, geyikdikeni, sırımbağı, yabani defne, karaağaç, kayın, titrek kavak, karaçam,
* 700-1000 m arası: kestane, kayın, sapsız meşe, titrek kavak, karaçam, yabani kızılcık, alıç, geyikdikeni, muşmula,
* 1000-1050 metreden itibaren: kayın ormanları 1500 metreye kadar ulaşır.
* 1500-2100 m arası: Uludağ göknarı, bodur ardıç, yaban mersini, ayı üzümü, yabani gül, geyik dikeni, çoban üzümü, söğüt, karaçam, kayın, gürgen, titrek kavak, sırımbağı, yoğurtotu, kekik, bitotu, misk soğanı, hindiba, bahar yıldızı, çok çiçekli gelincik, yabani elma.

Karaçam ormanları arasında sarıçam, 2100 m den sonra bodur ardıçlar, 2300 m kadar otsu türler ile temsil edilen Alpin bitkiler hakimdir. Dağın etek bölümlerinde meşe, kestane, çınar, ceviz ağaçlarına, 300-400 m kadar olan kısımda Akdeniz bitkilerine daha yukarlarda nemli orman bitkilerine rastlanır.

İklim

Dağın iklimi alt kademelerden zirveye doğru kademeli değişimler göstermektedir. Alt kademelerdeki Akdeniz iklim tipi, zirveye doğru nemli mikro termik iklim tipine dönüşürken, kışları yüksek rakımlarda buzlu iklim görülür. Doğu Akdeniz iklim grubunun birinci familyasında yer almaktadır. Kar yağışlı günler yıllık 66,7 gün, kar ile örtülü günler yıllık 179,2 gündür.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/9/uludag.html MUSTAFA'NIN KAHVALTI DÜNYASI 7 yaşından itibaren Babası Hacı Mehmet Usta'nın elinde bir çırak gibi çalışmakla lezzetteki hayatına başlayan Mustafa usta, Diyarbakır'ın en tarihi yerlerinden biri olan Hasanpaşa Hanı'nda gerçek bir Kahvaltı Dünyası keyfini yaşatıyor.

Hacı Mehmet Usta peynir, turşu, yerli pastırma, kavurma, baklava ve börek tadında Diyarbakır'da nam salan bir adres olarak bugünkü Kahvaltı Dünyası'na da çok büyük bir damak tadı miras bıraktı. Namı diğer Turşucu Hacı Baba'dan bu damak tadını devralan Mustafa Usta şimdi Diyarbakır'da otantik, turistik, tarihi Hasanpaşa Hanında Türkiye'nin ve dünyanın ünlülerini ağırlıyor. Gözlerini bu tatlar içinde açan Mustafa Usta elinden kahvaltı yapmış olmanın verdiği o güzelim duygularla memleketlerine dönmektedirler. Hasanpaşa HanıMustafanın Kahvaltı Dünyası 200 kişilik konuk alabilme kapasitesi ile hem geniş ve ferah, hem tarihi dokular içinde apayrı, hem de yılların vermiş olduğu tecrübe ile gerçek bir kahvaltı yaşatıyor.

Zengin kahvaltı seçeneğinde sadece peynirde 14 çeşit bulunmaktadır. Diyarbakır'ın yerli peynir çeşitlerinin yanısıra Hakkari, Şırnak, Siirt, Bitlis ve Van'a kadar birçok peynir tadını Mustafanın Kahvaltı Dünyasında bulmak mümkün.

Bunların yanısıra zengin zeytin çeşitleri ile hem siyahi zeytinde, hem yerli yeşil zeytinde her damağa uygun tatlar sunmaktadır. Hacı Baba'nın halen Diyarbakır'da bulunan Yoğurt Pazarından konuklar için en güzel ve taze yoğurt getirilmektedir. Bunun yanında nar, muz, kivi gibi meyveler ile meyve tabağı, yumurtalı kavurma, pastırma gibi geleneksel kahvaltı menüsü tam ağzınıza layık.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/36/mustafanin_kahvalti_dunyasi.html BALİBEY HAN Malkoçoğlu Bali Bey tarafından yaklaşık 500 yıl önce yaptırılmıştır.

Kapalıçarşı'daki ticari faaliyet için kent dışından gelen kafilelere hizmet etmesi amacıyla, çarşının karşısına, Gazi Timurtaş Paşa ve Okçu Baba Türbelerinin arasına yaptırılan üç katlı handa eski belgelere göre 64 oda bulunmaktadır. O dönemde vakıf olarak yaptırılan bu hanın gelirleri, Bali Bey'in Yenişehir'deki mescit ve imaretinin giderlerini karşılamaktadır.

   Yapıldığı dönem için, şehrin plazası olarak nitelendirilebilecek olan Balibey Han'ın; 1950'li yıllarda bazı bölümlerinin sığınak, 1970'li yıllarda ise bir bölümünün kahvehane olarak kullanıldığı bilinmektedir.

Balibey Han'ın büyük bölümü günümüze kadar ayakta kalmıştır. Sadece Kırkmerdivenlerin yapılması sırasında kısmen yıkılmıştır. Bir de yola bakan bölümleri yıkılmıştır. Vakıflara ait olan han, restorasyon yapılması için belediyeye tahsis edilmiştir. 1692, 1634, 1748 tarihlerinde kısmi tamirler yapılmıştır.

1984 yılında Hisar düzenlemesi kapsamında yapılan kazı çalışmaları sonucu kemerleri ortaya çıkarılan Bali Bey Han, zamanının önemli ticari mekânlardan biridir.

Bursa Büyükşehir Belediyesi'nin çalışmaları ile 2006 yılında restore edilmeye başlanmış ve 2009 yılında Balibey Han Geleneksel El Sanatları Çarşısı olarak şehriyle buluşturulmuştur.

1. ve 2. katları ise 26.12.2009 tarihinden itibaren Geleneksel El Sanatları Çarşısı olarak kullanılmaktadır. El sanatlarının gelecek nesillere aktarılmasına imkân sağlayan çarşıda bir birinden farklı sanat dalları yer almaktadır.

Bugün toplam 34 dükkânın bulunduğu Balibey Han'ın zemin katında lokanta vardır. Hanın teras katı ise kafeteryadır.

Bursa'nın en işlek caddeleri olarak kabul edilen Altıparmak ve Atatürk Caddelerinin birleşme noktası üzerinde yer alan Balibey Han aydınlatılırken, tarihi yapının mimari özelliklerinin korunmasına ve öne çıkarılmasına dikkat edilmiştir.

Üstlendiği tarihi misyonun yanında Timurtaş Paşa Türbesi ve Tophane Yamaçları'na farklı bir görünüm kazandıran Balibey Han, Osmanlı İmparatorluğunun kurucusu Osman Gazi ve Orhan Gazi türbeleriyle bütünleşerek kent merkezine yeni bir soluk kazandırmıştır.

Karagöz Atölyesi, Türk Süsleme Sanatları, El Yapımı Toprak ve Seramikler, Tespih, Marküteri, Cam İşleme, Minyatür, Cilt, Resim, Cam Süsleme ve Vitray, Karikatür, El Dokuma, Rölyef, Folklorik Giysiler Üretimi, Çini, Ağaç İşlemeciliği, Gümüş ve Değerli Taş İşlemeciliği gibi birçok Geleneksel El Sanatı, Balibey Han'da yeniden hayat bulmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/23/balibey_han.html BAKIRCILAR ÇARŞISI Yapılan araştırmalar, Anadolu´da bakırcılığın gelişiminin çok eski tarihlere dayandığını, bakır cevher yataklarının eskiden beri işletildiğini doğrulamaktadır. Anadolu sanatında önemli bir yeri olan bakır, süslemeye de çok elverişli bir madendir. Ayrıca, en çok kullanılan maden de bakırdır. Kapı tokmakları ve süslemelerinin,mutfak araçlarının, takıların, müzik aletlerinin,hayvan koşumlarının, tarım araçlarının ve mimaride kullanılan araçların yapımında kullanılmaktadır. Bursa´daki bakırcıların daha çok güğüm ve mangalları karakteristik özellikler göstermektedir. Bursa´daki bakırcılar,bugün de aynı adla anılan Bakırcılar Çarşısı´nda faaliyet göstermekteydi. Kadı sicillerinde bu çarşı adına sıklıkla rastlanmaktadır. Yeşil Cami´nin vakışarı arasında da, bu çarşıda,üç dükkan olduğu anlaşılmaktadır. 1760 yılında çıkan yangında, çarşıdaki ev ve dükkanlar tahrip olmuştur. Eskiden tüm torna atölyeleri de bu çarşıda bulunurdu. Çarşı, 1958yılındaki yangında yanmasına karşın, büyük ölçüde aslına uygun biçimde onarılmıştır. Ancak ahşap olan tonozları betondan yapılmıştır. Özellikle doğu kapısının taç kapısında, oldukça güzel bir tuğla işçiliği vardır. Çarşının kuzey tarafında,yuvarlak kemerli alt kat dükkanları vardır.

Bursa’nın eski bir çarşısı. Kadı sicillerinde bu çarşı adına sıklıkla rastlanır. Yeşil Camii’nin vakıfları arasında da bu çarşıdaki üç dükkân olduğu anlaşılmaktadır. Çarşı, bugünkü Bakırcılar Çarşısının bu¬lunduğu alanda idi. Çünkü belgelerde çarşının Uzunçarşı civarında olduğu anlaşılıyor. 1760 yılında çıkan yangında, çarşıdaki ev ve dükkânlar tahrip olmuş. Eskiden tüm torna atölyeleri de bu çarşıda idi. 1958 yılındaki yangında yanmasına karşın, büyük ölçüde aslına uygun biçimde onarılmıştır. Ancak ahşap olan tonozları betondan yapılmıştır. Özellikle doğu kapısının taç kapısında oldukça güzel bir tuğla işçiliği vardır. Çarşının kuzey tarafında, yuvarlak kemerli alt kat dükkânları vardır.
Bakırcılar Çarşısında  80 - 85 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Konfeksiyon üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/22/bakircilar_carsisi.html ABULYOND HAN Apolyont Handa 53 adet dükkan bulunmaktadır, bu dükkanların geneli Kuaför ve Kafe üzerine satış yapmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/21/abulyond_han.html KARACADAĞ KALKINMA AJANSI 2006 yılında “pilot” uygulama olarak kurulan İzmir ve Çukurova Kalkınma Ajanslarından sonra, Bakanlar Kurulu’nun 22.11.2008 tarih ve 27062 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan 2008/14306 sayılı “Bazı Düzey 2 Bölgelerinde Kalkınma Ajansları Kurulması Hakkında Karar”ı ile 8 bölgede daha Kalkınma Ajansı kurulması kararlaştırılmıştır. 5449 sayılı Kanunla kurulan Kalkınma Ajansları, bölgesel gelişme ve kalkınmayı gerçekleştirmede “yerelliği” ve “iyi yönetişimi” esas alan yeni bir model sunmaktadır.

Kalkınma Ajanslarının temel kuruluş gerekçesi, “bölgesel gelişme politikalarını yerel bazda uygulayacak kurumsal bir mekanizmanın geliştirilmesi”dir. Kalkınma Ajansları; kamu kesimi, özel kesim ve sivil toplum kuruluşları arasındaki işbirliğini geliştirmek, kaynakların yerinde ve etkin kullanımını sağlamak ve yerel potansiyeli harekete geçirmek suretiyle, ulusal kalkınma plânı ve programlarda öngörülen ilke ve politikalarla uyumlu olarak bölgesel gelişmeyi hızlandırmak, sürdürülebilirliğini sağlamak, bölgeler arası ve bölge içi gelişmişlik farklarını azaltmak amacıyla oluşturulmuş kurumsal yapılardır.

Ajansların kuruluşuyla, kaynakların hem yerinde ve daha etkin kullanılması, hem de iller ve bölgeler arası gelişmişlik farklılıklarının azaltılması ve yerel yönetimlerin güçlendirilmesi amacıyla İstatistikî Bölge Birimleri Sınıflandırması (NUTS-İBBS) dikkate alınarak alt bölge düzeyinde; planlama, koordinasyon, uygulama, izleme ve değerlendirme fonksiyonları olan yeni hizmet bölgeleri ve birimlerinin oluşturulması hedeflenmiştir. Yereldeki ve iller arasındaki gelişmişlik farklılıklarının giderilmesine yönelik çalışmalar merkezin koordinasyonu ve yönlendirmesi ile Kalkınma Ajansları tarafından yürütülecektir.

2009 yılı Ağustos ayında Genel Sekreterin atanmasının ardından, Ajansımız, bütün kalkınma ajansları için belirlenen temel kuruluş amacına ulaşma yolunda, kurumsallaşmasını hızlı bir şekilde tamamlayarak; çok kısa süre zarfında, bölgesel planlama, programlama, koordinasyon, program yönetme, izleme değerlendirme, yatırım destek ve tanıtım faaliyetlerini gerçekleştirmeye başlamıştır.

Sadece hibe dağıtacak bir kuruluş olmayan Kalkınma Ajansı, bölgesel kalkınma ve gelişmenin yönetiminde ve yönlendirilmesinde kamu ve özel sektör ile sivil toplumun işbirliği ve güç birliğini sağlayarak yerelde yeni bir “yönetişim” mekanizması sunmaktadır. Güçlü bir insan kaynakları potansiyelini barındıran Ajansımızda farklı branşlarda en az bir yabancı dil bilen 31 uzman görev yapmaktadır.

Karacadağ Kalkınma Ajansı, 26 Nisan 2010 tarihinden itibaren Avrupa Bölgesel Kalkınma Ajansları Birliği (EURADA)’ne üye olmuştur. Ajans, EURADA üyesi olmakla, farklı ülkelerde kurulmuş olan bölgesel kalkınma ajansları ile bilgi ve tecrübe paylaşma, bölgesel ekonomik kalkınmada “iyi örnekleri” ve yenilikçi teknikleri yakından takip etme ve TRC2 Bölgesinde yaygınlaştırma, farklı kalkınma ajansları arasında işbirliği projeleri geliştirme, AB bölgesel kalkınma stratejileri hakkında bilgi sahibi olma fırsatını bulmaktadır.

Ajansımıza bağlı olarak Diyarbakır ve Şanlıurfa illerinde faaliyet gösteren Yatırım Destek Ofisleri, hem bölgemizin iş ve yatırım olanaklarının tanıtımını yapmakta, hem yatırımcılara “ücretsiz” danışma hizmeti vermekte, hem de yatırımcıların önündeki “bürokratik engelleri” asgari düzeye indirmeye çalışmaktadır.

Gerek ülkemizde ve özellikle bölgemizde Kalkınma Ajanslarının kurulması, büyük bir heyecan ve beklenti oluşturmuştur. Bu süreçte, bölgemizin potansiyelini harekete geçirmede ve bölgesel gelişmeyi gerçekleştirerek bölgeler arası ve bölge içi gelişmişlik farklarını azaltmada Kalkınma Ajansımıza büyük görevler düşmektedir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/35/karacadag_kalkinma_ajansi.html SLS AMG

]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/16/sls_amg.html GAZİ KÖŞKÜ Atatürk veya Seman Köşkü de denmektedir. 15. yy.da inşa ettirilmiş olan yapı Akkoyunlu mimarisinin tipik özelliklerini taşımaktadır. Atatürk 5 Mart 1917 yılında Ordu Komutanlığına atanınca, 13 Martta Diyarbakır'a gelmiştir. Silvan da bulunan 16. Kolordu karargah komutunlığı 2. ordu karargahını oluşturmak üzere Diyarbakır'a alındı. Karargah binası İçkalede bulunan ve halen Atatürk Müzesi olarak faaliyet gösteren yapıya taşınmıştır. Bir süre Kavvası Sağır sokakta bulunan Hacı Sinan Özbostancı'ya ait evde ikamet eden Atatürk daha sonra Mardin Kapı dışında yer alan Seman Köşkünü ikamet olarak kullandı. Daha sonra 1937 yılında Belediyece satın alınan bu köşk restorasyonu ve onarımı yapılarak Atatürk Köşkü adıyla hizmete sunulmuştur. Atatürk Köşkü Atatürk'ün Ölümünün 100. yılı sebebiyle 1981 yılından yeniden onartılmış, bahçesi ve çevresi düzenlenerek bu günkü şeklini almıştır.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/32/gazi_kosku.html PİERRE CARDİN 1969 tarihinden itibaren yarım asırlık tecrübesi ve kalite anlayışıyla hareket eden Karadağ Halı Mobilya, ürün ve marka çeşitliliği, kalite ve fiyat avantajıyla müşterilerinin vazgeçilmezi haline gelmiştir.

Müşteri odaklı yaklaşımını saygın marka kalitesiyle sunmakta olan Karadağ Halı Mobilya sektör ve yaşama dair yenilikçi yapısıyla Mobilya, Halı, Beyaz Eşya, Zücaciyeye dair en kaliteli hizmeti vermeyi amaç edinmiştir.

Bursa Kestel de toplam 15000 m2 lik mobilya mağazalarında müşterilerine hizmet sunmakta olan Karadağ Halı Mobilya rahatlık ve kaliteyi paylaşmanın yarım asırlık gururunu yaşamaktadır.

Misyonumuz
Müşterilerimizin değişen ihtiyaçlarının farkında olarak; esnek yapımızla, öncü ve yaratıcı çözümlerimizle, müşterilerimizin yaşamlarına değer katan, onları farklı kılan ürün ve hizmetler tasarlayıp sunmaktır.

Vizyonumuz
Yenilik ve teknolojik gelişmeleri takip ederek ürün kalitesinde çıtayı sürekli yükseltmek, bir dünya markası olma yolunda emin adımlarla ilerlemek ve pazardaki lider firma yapımızı korumak.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/13/pierre_cardin.html BARIŞ MANÇO K.M Yıldırım Belediyesi Barış Manço Kültür Mekezi


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/12/baris_manco_km.html ÇAĞDAŞ EĞİTİM YURDU Çağdaş Eğitim Kooperatifi Görükle Kültür Merkezi, Görükle beldesinde yaşamakta olan Uludağ Üniversitesi öğrencileri, Görükle sakinleri ve tüm Çağdaş Eğitim Kooperatifi paydaşları için kültür, sanat, eğitim, eğlence ve dinlenme amaçlarını karşılamak üzere hizmet vermektedir.
Eylül 2005 tarihinde açılan kültür merkezimizde 250 kşilik çok amaçlı salon, 2 adet 120 kişilik cep sineması, sergi ve sosyal faaliyetler için 2 adet fuayesi bulunmaktadır.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/43/cagdas_egitim_yurdu.html ÇAĞDAŞ İLKÖĞRETİM Okulumuz, Eğitim Sağlık ve Bilimsel Araştırma Çalışmaları Vakfı (ESBAV)’ın bir kuruluşudur. Anadolu Üniversitesi eski Rektörü ve halen Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı olan Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen tarafından kurulmuştur. Türk Milli Eğitimi temel kanunu çerçevesinde, örnek bir kurum oluşturmak üzere planlanmış ve 02 Ekim 1992 tarihinde Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Kompleksi içinde 49 yıllığına kiralanan şimdi de çalışmalarını yürüttüğü Özel Çağdaş İlköğretim Okulu binasında eğitime başlamıştır.  Kuruluşunda temel amacı:

"Atatürk İlkeleri ve İnkılâpları doğrultusunda, yüzü batıya dönük, ezbercilikten uzak yaşayarak öğreten, grup içinde bireyi eğiten, çağdaş eğitim teknolojilerini yakından izleyen, yabancı dil öğretimine önem veren, öğrencileri spor, sanat ve sosyal faaliyetlere özendiren; ülkesini, ailesini seven, öz-güven ve öz-saygısı olan öğrenciler yetiştiren, öğretmen - aile - okul yönetimi işbirliği ile öğrencilerini geleceğe hazırlayan bir okul olmaktır".

olarak belirlenmiştir.

Okulumuzda, sınıflar 24 kişiden oluşmaktadır. Toplam 21 derslik, 2 fen laboratuarı, bilgisayar sınıfı, resim ve teknoloji-tasarım odası, video odası, kütüphane, müzik odası, satranç sınıfı, İngilizce ve Sosyal Bilgiler derslikleri, tiyatro ve spor salonuna sahiptir. Okulumuzda aynı zamanda, sağlık servisi, rehberlik servisi, halkla ilişkiler birimi, sosyal etkinlik odası, 2 öğretmenler odası, bürolar, kantin ve yemekhane bulunmaktadır.

  Okulumuzun kuruluşunda, ilköğretim bölümünde birinci sınıf iki şube olarak başlamış çevreden gelen yoğun istek sonucu ikinci, üçüncü sınıflar açılmıştır. Ayrıca, ortaöğretim bölümüne Anadolu Liseleri Giriş Sınavı puanları esas alınarak 63 öğrenci (3 sınıf) kaydedilmiştir.

1992-1993 Eğitim yılında, ilköğretim bölümünde bir bölüm müdürü ve dört öğretmen; ortaöğretim bölümünde bir müdür yardımcısı ve üç öğretmenle eğitim-öğretime başlanmıştır. İlk yıl öğrenci sayımız; ilköğretim bölümünde 92 (4 sınıf) ve ortaöğretim bölümünde 63 (3 sınıf) olmak üzere toplam 155 öğrencidir. İlerleyen yıllarda, lise bölümümüz aşamalı olarak yeni öğrenci almayarak 2001-2002 eğitim yılında kapanmış, yalnız ilköğretim düzeyinde eğitim veren bir özel okul haline gelmiştir.

2010-2011 Öğretim yılı başında iki anasınıfı, üç birinci sınıf, üç ikinci sınıf, üç üçüncü sınıf, üç dördüncü sınıf ve 5’den 8’e kadar her sınıf düzeyinde 2’şer şube olmak üzere toplam 22 sınıf bulunmaktadır. Öğrenci sayımız 510'dur. 7 öğretmenle eğitim çalışmalarına başlayan okulumuzda 2010-2011  Öğretim yılında, bir müdür ve iki müdür yardımcısı dahil görevli öğretmen sayısı 44 olup, büro görevlisi ve yardımcı hizmetler görevlisi olarak 22 personel çalışmaktadır.

1994-1995 Eğitim yılında ilköğretimden bir sınıf mezun veren okulumuzun, mezun olan 23 öğrencisinden 9’u Anadolu Lisesini, 5’i özel liseleri kazanmış, geri kalan 9 öğrenci okulumuz hazırlık sınıfına devam etmiştir. İlerleyen yıllarda, mezun sayısıyla doğru orantılı olarak okulumuzun Anadolu ve Fen Liseleri ile Özel Okullara öğrenci yerleştirme oranı da artmış, 2003-2004 öğretim yılında Çağdaş,  % 85’lik başarı oranıyla Orta Öğretim Kurumları Sınavı Eskişehir Birincisi olmuştur. 2004-2005 öğretim yılında da % 85’lik başarı oranını koruyan okulumuzda, 2006-2007 öğretim yılında başarı oranı %88’e çıkmıştır. 2009 Orta Öğretim Kurumları Sınavı sonucunda mezun olan 47 öğrencimizden 45’i Devlet Anadolu ve Fen Liselerine yerleşmiştir. Genellikle, başarı olarak nitelendirilen “sınav kazanma” okulumuzun amacı değil verilen nitelikli eğitimin doğal bir sonucudur.

 Okulumuzun kuruluş tarihi olan 1992 yılından bu yana, çağdaş eğitim anlayışı doğrultusunda, bilimsel donanımla birlikte, öğrencilerimizin sosyal ve kültürel gelişimlerini sağlamak amacıyla eğitim veriyoruz. Öğrencilerimizi, deneyimli ve özenle seçilen öğretmenlerimizle, Atatürk İlke ve Devrimleri ışığında “Çağdaş” lı olmanın onur ve ayrıcalığıyla aydınlık bir geleceğe hazırlıyoruz.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/42/cagdas_ilkogretim.html ÖZEL İLGİ ÇOCUK EVİ ÖNSÖZ

    Özel  ÖZEL İLGİ ÇOCUK EVİ’ nin  temelleri  2010  yılı Nisan ayında kurucumuz  Musa TÖRÜN tarafından atıldı. Titiz ve  özverili  çalışmalar sonucunda  05.06.2010  tarihinde açılışımızı yaparak çocuklarımıza  eğitim vermeye  başladık. Üç katlı binamızda oyun odalarımız, spor salonumuz,evcilik odamız, yemek salonumuz, oyun parkımız, kum oyun alanımız, kamelyamız ve  sebze bahçemizle  çocuklarımızın  iyi  vakit  geçireceği  bir kurum  hazırladık. Çocuklarımız  oyun ortamlarında gelişimlerini tamamlarken hem eğlenecek hem de öğrenecekler.

VİZYON

    Çocuklarımızın kendilerini rahat ve mutlu hissedebilecekleri sıcak bir ev ortamında, günümüz eğitiminin  teknolojik  desteğiyle yaratıcılığını geliştirebildiği, toplumsal ve  kültürel  değerlere   önem   veren, sevgi ve saygıyı öğreten, ilk ilginin anne karnında başlayıp, özel ilgi ile devam ettiğinin bilinciyle çalışan bir eğitim kurumu olmayı hedefliyoruz.

MİSYON

 Çocuklarımızın okul öncesi hazırlıklarını tüm gelişim alanlarında tamamlayabilmesi için, özel ilgiye ihtiyac duyabileceğinden yola cıkarak;

* Yaşıtlarına ve yetişkinlere karşı kendini ifade edebilme becerisini geliştirmek,

* Yetişkinden bağımsız hareket etme becerisini geliştirmek,

* Öğrenmeye karşı merak ve istek uyandırabilmek,

* Oyun aracılığı ile zihinsel keşif olanakları sağlamak,

* Takım çalışmasının olumlu sonuçlarını yaşatarak çocuklarımızın sosyalleşmesini sağlamak,

* Her öğrenciyi kendi kapasitesinin en üst seviyesine ulaştırabilmek,

Her çocuk bizim için özeldir düşüncesiyle, kurum olarak özel ilgi vermeye hazırız…


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/41/ozel_ilgi_cocuk_evi.html ÇAĞDAŞ ANAOKULU ÖZEL ÇAĞDAŞ ANAOKULU'NUN VİZYONU

Atatürkçü düşünce, bilim ve ülke gerçeklerinin kesiştiği bir çizelgede çocuklara bilgi çağının gerektiği bilgi ve becerileri kazandırarak, bireysel var oluşlarını ortaya çıkarmalarını sağlayacak öncü bir kurum olmak.

ÖZEL ÇAĞDAŞ ANAOKULU'NUN MİSYONU  

Misyonumuz 3–6 yaş çocuklarının tüm gizli güçlerini açığa çıkararak potansiyelinin en üst noktasına kadar gelişimlerini sürdürmelerine imkân sağlamaktır. Bu çerçevede okulumuzda büyüyen çocuklar.

 •    Çok boyutlu düşünebilen
 •    Araştıran, sorgulayan, çözüm üretebilen, öğrenmeyi öğrenen

 •    Duygu ve düşüncelerini özgürce ifade edebilen,
 •    Kültürel ulusal ve evrensel değerleri benimseyebilen,
 •    Bildiklerini yaşama taşıyarak paylaşmayı seven
 •    Duygusal yönden gelişmiş ve kendini ifade edebilen
 •    Sorumluluklarını üstlenip kendine yetebilen
 •    Atatürkçülük bilinci, millet, vatan, bayrak sevgisi gelişmiş
 •    Bedenen, zihnen ve sosyal yönden gelişmiş

 •    Temel alışkanlıkları kazanmış, İletişim becerilerine sahip
 •    Olumlu benlik algısına sahip
 •    Kendisine ve çevresine duyarlı olabilen
 •    Öz değerlerinden uzaklaşmadan çağdaş ve aydın bireyler olarak yetiştirilir.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/39/cagdas_anaokulu.html KONAK MAZLUM OTEL Erzincanın ilk 4 yıldızlı oteli olan Konak Mazlum Otel Erzincanın en iyi otelidir. Erzincandaki en lüx otel lerden olan Konak Mazlum Otel misafirlerini Erzincanda en iyi şekilde ağırlamaktadır. Kaliteli hizmet anlayışıyla sizlere harika zamanlar geçirtmeyi amaçlamaktadır. Konak Mazlum Oteli fiyatları ve otel hakkında ayrıntılı bilgi için otelin web sitesinden yararlanabilirsiniz. Otel toplantı salonları yla iş gezilerinizde beklentilerinizi karşılayacak hizmet kalitesine sahiptir. Erzincan merkez otellerinden olan Konak Mazlum Otel de iyi zamanlar geçireceksiniz. İşletme konuklarına yarım pansiyon hizmet ve açık büfe kahvaltı hizmetleri sunmaktadır. 2007 yılında hizmet vermeye başlayan işletmenin televizyon, mini bar, kablosuz, internet, telefon, özel banyo, fön gibi özellikleri bulunan şehir manzaralı odalar ı bulunmaktadır.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/15/konak_mazlum_otel.html MODEF 2010 MOBİLYA FUARI İnegöl Modef 2010 Mobilya Fuarı


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/11/modef_2010_mobilya_fuari.html KABURGACI SELİM AMCA 19 Mayıs 1982’de kaburga kazanını ocağın üstüne yerleştirdik, bir daha da indirmedik.

Malzemelerimizi her seferinde annemize beğendirmeye çalışacakmışız gibi özenle seçtik. Kaburga dolmasını, sac tavayı, içli köfteyi, mumbarı, fırın güveci, birazdan sofraya oturup yiyecek olan bizlermişiz gibi özenle hazırladık.

Masaya gelen tepsiler sizi doyurmak, bizi anlatmak üzere hazırlandı. En ufak bir talebinizi bile kaçırmamak için masanızın hep bir adım mesafesindeydik, rahatınız için ise neredeyse hiç orada değildik. Hesabı hazırlarken de çok “hesaplı” hareket ettik; biz ödeyecekmişiz gibi. Siz giderken biz bunu saymıyorduk; çünkü hep “görüşmek üzere”ydik. Lokantalarımızın salonunu, mutfağını odamızı derleyip toparlarcasına dikkatle temizleyip uykuya giderdik; biliyorsunuz, sabah annemize beğendireceğimiz malzemeler seçmek için, kazanın üstünde olduğu ocağı yakmak için erken kalkmalıydık…

Doğru hatırlıyorsunuz, Diyarbakır’daydık, Mardin’de ve İstanbul’daydık…

Hala oralardayız…

Bir de, artık Ankara Çukurambar’dayız.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/37/kaburgaci_selim_amca.html KUAFÖR MALİ 20 sene Nişantaşında müşterilerine hizmet verdikten sonra 2001 yılında Yeşilköyde Mali Hair Designı kurmuş Mehmet Ali Keleş. Mali aslında Mehmet Alinin kısaltması olarak bilinir ancak yunancada saç anlamına geldiği için bu ismi seçtiğini söylüyor Mehmet Ali Keleş.

Mali aslında bir bayan kuaförü ancak özel istekte bulunulduğunda erkeklere de hizmet verebiliyor. Saç kesimi , saç bakımı, manikür, pedikür, makyaj hizmetlerini müşterilerine sunan MALI, kadınları baştan yarattığını söylüyor.

Müşterilerine hizmet verirken bayanların yakından tanıdığı ünlü markaları kullanmayı tercih ediyor. Müşterilerinin yeni saç stillerini belirlemeden önce onlarla uzun süre sohbet etmenin yaşamlarını anlamak ve ona göre imajlarını belirlemek açısından çok önemli olduğunu vurgulayan Mali, yılda 20.000 civarında müşteriye hizmet verdiğini belirtiyor.

Mali zaman zaman mankenlerin saçlarını yaparak onları defilelere hazırlıyor.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/26/kuafor_mali.html HOTEL PARK İNEGÖL Bursa'nın en yeni otellerinden biri olan 'HOTEL PARK İNEGÖL' tarihi İpek Yolu güzergah'ının ilk duraklarından İnegöl'de hizmete girmiştir. Modern mimarisi ve koşulsuz misafir memnuniyeti ile 20 yıllık otelcilik tecrübesini birleştiren "Hotel Park İnegöl" ile kaliteli yaşam tarzlarını bünyesinde barındıracak şekilde sizlere MERHABA diyoruz.



]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/19/hotel_park_inegol.html ASPENDOS Kuruluşumuzun öyküsü sıradan değil sıradışı olmanın bütün alternatiflerini bulmak ve onu beğenilerin odağına yerleştirmekti…

Önce bilinen standartları sağladık, ardından mükemmel işçilik ve üretim örnekleri ile detaylara yoğunlaştık, kalitenin bu detayların arkasında olduğunu, farkı da bu detayların yaratacağından emindik…

Kuruluşumuzun ana felsefesini ihtiyaçları karşılamanın ötesinde, zevkleri ön plana alan, estetik, bulundugu mekâna sıcaklık ve kişilik kazandıran ürünler olduğunu, tercih edilen bir marka olmanın yolunun da bu mecradan geçtiğini zaten biliyorduk.

Renklerin harmonisini kalitenin vazgeçilmezliği ile taçlandırarak uzun bir yolculuğa çıktık. her zaman seçici olduk ve her zaman farklı…

İstedik ki ASPENDOS imzasını taşıyan her ürün bizi gururlandırsın ve geleceğe taşısın…

ASPENDOS AİLESİ


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/2/aspendos.html ATAN KARDEŞLER RESTAURANT

]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/1/atan_kardesler_restaurant.html KAYSERİYA MANTI SALONU Kayserili olduğumuzdan hem de mantı işini iyi bildiğimizden; kiloyla köfte işine değilde 40 tanesi bir kaşığı , tahminen 340 tanesi bir tepsiyi dolduran mantı işine soyunduk...

Misyon

Ürün ve hizmet kalitemiz ile alternatifi düşünülmeyen, sektöründe örnek gösterilen, çalışanların kariyerinde son halka olabilen, müşteri taleplerine göre yeni yatırımlar gerçekleştiren, insana ve çevreye saygıyı, müşteri memnuniyeti ile birlikte temel ilke edinmiş, aile sıcaklığında lider bir kuruluş olmak misyonumuzdur.

    Dürüstlük
    Güvenilirlik
    Şeffaflık
    Mükemmeliyet
    Verimlilik
    Müşteri ve Çalışanların Mutluluğu

Vizyon

    Dengeli ve sağlıklı beslenme ilkesi doğrultusunda ;
    Proje mutfaklarında yerinde üretim, merkez mutfağımızda taşıma yemek ;
    Restaurant ve otel hizmetleri sunan , her türlü özel yemek ve organizasyonlarınızda yanınızda olan ;
    Hizmet verdiği tüm sektörlerde müşteri odaklı, işine saygılı , çalışanı ile büyüyen bir kuruluşuz.




]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/4/kayseriya_manti_salonu.html YILDIRIM DÜĞÜN SARAYI Her insanın sabırsızlıkla beklediği ve kusursuz zaman geçirmeyi umduğu özel gece ya da günleri vardır.

  Bütününde uygar, saygılı, düzeyli, yalın ve teknik açıdan doğru çözümleri sanatla sentezleyerek kişisel kültürünüzü, beğeni düzeyinizi azami düzeyde yansıtmaya muktedir sizlere layık mekanlar yaptığımız inancındayız.

  Salonlarımızda düğün, nişan, sünnet, doğum günü partileri, okul mezuniyet baloları, yemekli yemeksiz iş toplantıları ve kısacası tüm törenleriniz için profesyonel, içten ve samimi ekibimizle sizleri ağırlamaktan kıvanç duyarız.


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/5/yildirim_dugun_sarayi.html GEMLİK Gemlik Bursa iline bağlı bir ilçe. Gemlik Körfezi kıyısında bulunan Gemlik, Bursa’ya 30 Km. uzaklıktadır.

İlçe Orhangazi- Yalova ve Mudanya arasındadır. Gemlik’in ortaçağdaki adı Kius=Cius’tur. Bursa civarında kurulan en eski kent olup, kuruluşu İ. Ö. XII. yüzyılda Argonotlara kadar gider. Herodot’un ünlü Tarih’inde bölgemizden söz edilen tek kent budur. Gemlik,

1333 yılında Kara Timurtaş Paşa’nın gayretiyle feth edilmiştir. Gemlik sözcügünün, Gemilik, yani gemilerin yanaştığı ve gemi üretildiği bir yer anlamından gelmiştir.

1087 yılında Ebulkasım, Gemlik’i ele geçirip burada donanma yaptırdığı için bu adı aldığı söylenir. Ancak bu konuda başka savlar da vardır. Texier, Bursa’nın gömlekleri Gemlik limanından ihraç edildiği için, bu adın “Gömlek’ten geldiğini savunur. Bilge Umar ise bu sözlüğün, Luwi dilindeki “Kama=Gama”sözcügünden geldiğini savunur. Kamila(Kam-İla), yani”Kama Yurdunun Körfezi”, Gemili’ye dönüşebileceğini Savunur. Bu savın bence tek savunulacak yanının Gemlik’in eski bir kent olması ve hemen hemen tüm eski kentler gibi bu kentin de adı Türklerden önceki devirde kullanılmasıdır. Nitekim Gemlik feth edildiğinde de bu adı taşıyordu. Ancak bu yakıştırmanın yani Kam İla’nın fonetik yapısı Kumla’ya daha çok uymaktadır. Olasılıkla kumla sözcüğü buradan gelmiştir. Çünkü bu köyler de eski köylerdir. Gemlik,

Türklerin ilk tersanesidir. İnegölden gelen keresteler bu limandan İstanbul’a taşınmıştır. Bozburun ise Kürek için kesim alanıdır.

Kasaba’da Solaksubaşı Mehmet Ağa Camii, han ve hamam yaptırmıştır. (B. O. A. Cevdet Evkaf no. 18718) Demirtaş Paşa da bir mescid yaptırmış. 1888 yılında Gemlik’te 32 cami ve mescid ile, 18 kilise vardı. Ayrıca 2 tekke 9 han 565 dükkan 48 Okul 33 hamam 1 kaplıca ile 65 oda vardı.

Cuinet’in 1894 yılında yayınladığı kitapta;kent merkezinde 242 müslümana karşılık 4620 rum, 107 ermeni ve 178 yabancı olmak üzere toplam 5147 kişinin yaşadığını yazar. Bu tarihte Gemlik merkezde ise üç kilise varmış. Gemlik Bursa’daki Yıldırım Camii ve medresesine vakıf edilmiştir. Kasabanın geliri bu vakıflara yollanırdı. İlçeye bağlı birçok köy, her yıl beş bin kürek verirmiş. Gemlik-Bursa karayolu 1856 yılında yapılmıştır. Bu yolun yapılması ile Gemlik canlanmıştır. Gemlik uzun yıllar Kite’ye bağlı bir köy idi. Bu ilçede şarap mukatası varmış ki, kadı sicillerinde bu mukattanın 2 yük akçe ettiği yazılır. Bu ilçe sınırlarında XIX. Yüzyılda 650 Karakeçeli aşireti üyesi varmış. Bursa Yıllıkla’rına göre Gemlik’teki Belediye örgütü kurulduktan sonra zaman zaman başkanlığı Rumlar almıştır. Örneğin 1886 yılında Gemlik Belediye Başkanı, Lugonidi Efendi adlı bir Rum’dur. 5 kişilik Belediye Meclisinde ise Todorani ve Ohannes Efendiler yer alır. İki yıl sonra Belediye Başkanlığına Mehmet Rüşti seçilmiş, Bir yıl sonra da Nuri Bey, 1892 yılında Dimitrus, 1895 Andiriko, 1890 yılında Coci, 1906 yılında Armut Yanot efendi 1908 yılında ise Andriko adlı bir Rum Başkan olmuştur. Bir yıl sonra yine Andriko adlı bir başka Rum, Belediye Başkanı olmuştur. Bu tarihte ise 5 kişilik Belediye Meclisinde Hacıoğlu Duyumidi, Hiristo Çaku, Petraki, Snodi Efendi, Papazoğlu İspro Ağa adlı azınlıklar yer alır.

1908 Yıllığına göre Gemlik’te 1. 077 hane vardı. Bugün Gemlik’te Çarşı Alipaşa ve Demirsubaşı adı ile anılan eski bir cami vardır. Bu cami 1858 yılında kapudan Ali Paşa tarafından yenilenmiştir. Balıkpazarı(Yeni Cami) Camii ise aslında Panagia Pazariotissa Kilisesi’dir. Ematullah(Küçük)Camiide eski bir yapıdır. Gemlik’te ayrıca;Koimesis, H. Taxiarches, Panagia Theoskepatos, Panagia Gorgoepikoss, H. Ignatios, H. Georgios tes kırizou, Christos kiliseleri ile kentin Theotokos Hodegetria, Herakleion manastırları varmış. H. Georgios Manastırı ise kentin güneyindeymiş. Armutlu’nun Yalova iline bağlanmasından sonra Gemlik’e bugün 3’ü belde olan 21 köy bağlıdır.

İLÇENİN KONUMU:
Gemlik Bursa’nın 30 Km. kuzey batısında Marmara denizinin sakin bir kıyısında kurulmuştur. Bursa iline bağlı olan ilçe yerkürenin 29 derece 13 dakika doğu meridiyeni ile 40 derece 12 dakika kuzey pareleli üzerinde bulunur. Doğusu katırlı dağlarıyla Orhangazi arazisi, batısı marmaranın ilçeye ad olan körfezi, kuzeyi samanlı dağları ve güneyinde Bursa’nın dalgalı yereyi ile çevrilidir.

COĞRAFİ DURUMU:
Gemlik’in üç tarafı ihtiyarlamış tek ve sıra dağlarla kuşatılmış olup batısı Marmaranın daima sakin olan mavi sularına doğru açıktır.

Kıyıdan başlayarak doğu istikametinde uzanan 3-4 km. uzunluğunda ve 2-3 km. genişliğinde olan ova Gemlik’in yeğane düzlüğüdür. İznik gölünden gelen karsak deresi bu düzlüğü ikiye bölmüş vaziyettedir. Ova Karsak boğazına doğru hem derenin kıvrıntılarıyla hafif bir yükselme gösterir, hemde yavaş yavaş daralır.

Kuzeyden samanlı dağlarıyla, güneyden katırlı dağlarının batıya doğru uzantıları Gemlik Körfezini kapalı bir havza haline sokmuştur. Dağların arasında suların oyduğu derin vadilerle çökme neticesinde meydana gelen çukurlar pek çoktur.

Volkanik kütlelerin mevcudiyeti vaktiyle bu arazinin bir indifa sahası olduğunu göstermektedir. Yer kabuğunun yerleşmediği şimdi bile bol yağmurlardan sonra meydana gelen kaymalardan görmek mümkündür.

Samanlı dağlarının Gemlik körfezine bakan yamaçları tatlı eğimlerle birplatformu teşkil eden sıra dağlardan ayrılan bu kollar ise kıyıya kadar dik bir şekilde inerek kıyının düzgün manzarasını sivri burunlar halinde bozmuştur. (Bunlardan, Göztepe burnu, Kapaklı Burnu, Sarı Burun, Manastır Burnu en önemlileridir. )Armutlu bucağı batısına kadar devamlı bir alçalma ile inen samanlı dağları Bozburnunun dik kayalıklarını teşkil ederek denize kadar 6 millerde tekrar denizin yüzüne çıkarak imralı adasını meydana getirir.

Gemlik’in kurulduğu nokta denize dikey inen az yükseklikte bir sırtla bunun yamaçları ve denizin çekilmesinden meydana gelen dar kıyı düzlüklerinden ibarettir. ilçenin kıyıları eski kayıkhane Burnundaki kayalık çıkıntılar bir tarafa bırakılacak olursa tamamiyle düzdür. Pek derin olmayan kıyılar derelerin taşıdığı molozlarla devamlı sığlaşmaktadır.

Gemlik körfezi umumiyetle sakin ve dalgasızdır. Doğudan batıya uzunluğu 35 Km. Güneyden kuzeye en geniş yeri 10-15 km. olan körfez daima sakin olmasını sağlayan karşılıklı iki burundur. (Tuzla ve Kapaklı burunları)her iki sahilde birbirine cephe alan bu burunlar körfezi bir kıskaç içine almış gibidir. Körfez bu kıskaçlar arasında adete bir havuza benzer. Körfez sularının sığ 1-10 m. derin kısımları ise 100-150 m. arasındadır. İlçenin eski adı kilyos olduğu için körfeze eskiden kilyos denirdi. Körfezin bir adıda incir limanıydı.

Asırlarca birçok ulusların gemilerine sığınak olan bu şirin körfez bu günde sessiz isuları ile bakanların gözlerini okşamaktan geri kalmamaktadır.

TARIM:
Ekonomik yapıyı oluşturan ana yapı tarımdır. Bu sektör içinde yer alan önemli ekonomik dilim zeytinciliktir. Gemlik zeytini Ülkemizin en iyi, en kaliteli siyah sofralık zeytinlerin elde edildiği Gemlik çeşididir. Yıllık zeytin üretimimiz 35 Bin ton civarında olup zeytin ağaç sayımız 2. 300. 000. ’dir.

SANAYİ:
İlçemizda Sanayi 1935 yılında Celal Bayar’ın temelini attağı ve 1938 yılında Atatürk tarafından açılışı yapılıp üretime geçen Sungipek ve Viskon mamülleri Sanayi fabrikasıdır. Bunu Zeytinyağı ve Sabun fabrikalarının açılışları izlemiştir. İlçemizde Türkiye genelinde 5 Büyük Sanayi tesisinin yanında 100’e yakın’da Sanayi tesisi bulunmaktadır.

TURİZM:
Gemlik 1. derecede turistik hüviyete haiz bir ilçedir. Gemlik körfezi Marmaranın bir plaj, yaz eğlenceleri ve dinlenme sitesi olmaktadır. Küçükkumla, Büyükkumla, Karacaali köylerindeki dinlenme evlerinde Turistik otel, kamplar ve pansiyonlara gelen turistleri ağırlamaktadır. Bu köylere kara ve deniz yolu ile gidilebilir. Gemlik Bursa’ya 30 Km. Yalova’ya 40 Km


]]> http://www.3dpanoramik.com/panoramik/7/gemlik.html